22 May 2010ผมเป็นนักออกแบบนะครับ

“ถ้าเกลียดพ่อ ไม่รักพ่อแล้ว จงออกไปจากที่นี่ซะ เพราะที่นี่คือบ้านของพ่อ เพราะที่นี่คือแผ่นดินของพ่อ” ศีรษะนี้ มอบให้พระเจ้าแผ่นดิน

ผมเป็นแค่นักออกแบบแฟชั่นเสื้อผ้ารองเท้าเครื่องประดับธรรมดาคนนึงเท่านั้น ไม่ได้เป็นนักข่าวอย่างที่หลายท่านเข้าใจ จนโดนให้ความหมายสั้นๆสำหรับผมคือ “นักออกแบบที่ร้องเพลงได้ ไปช่วยกู้ภัยรายงานข่าวผ่าน Twitter”

จะเล่าให้ฟังนะครับทุกท่านว่าผมเจออะไรบ้าง…….

ก่อนวันที่ผมเกิดเรื่อง เมื่อวานผมโดนเจ้านายให้กลับบ้านก่อนเวลาตอนบ่ายโมง เดินออกมาจากออฟฟิตที่อยู่สาทร แยกสวนลุมซึ่งใกล้กับที่เกิดเหตุมาก พอระเบิดดังตูมแรก ทหารแหวกทางให้วิ่งเข้าสาธรซอย1 ก็วิ่งเข้าซอยกะว่าจะกลับบ้าน ระหว่างวิ่งออกจากซอยงามดูพลีก็ดันมาเจอม้อบแดงดักห้ามออกเลยยืนอยู่แปปนึงเพราะประทะอยู่ เลยค่อยเดินไปทีละซอย แต่โดนปิดทางหมดออกไม่ได้ ตอนอยู่งามดูพลีกะว่าจะขึ้นแท๊กซี่อีกฝั่งนึงกลับบ้าน แต่โดนการ์ดนปช.ให้วิ่งไปในบ้านไก่บอกว่าทหารยิงไม่ยั้งให้รีบวิ่ง ผมก็วิ่งสุดชีวิตเลย ทวิตทุกครั้งที่ได้พัก เพราะมาคนเดียว แต่ตอนวิ่งเข้ามาบ่อนไก่สัณญาณมือถือหาย เดินออกมาโผล่ประตูฝั่งหลังสวนแถวไนบาซ่า มานั่งหลบตรงป้อมยาม ตรงสามแยกหลังสวน เลยได้ชาร์ท iPhone ข้างหลัง แล้วทวิตไปด้วยระหว่างนั้นเห้นคนกำลังกรอกน้ำมันพันผ้าวางเต็มพื้นเราได้แต่ยืนทวิดอย่างสงบ ซักแปปมีชาวบ้านกลุ่มนึงพยายามจะออกจากม้อบประมาณสิบคนแต่การ์ดกั้นไม่ให้ออกแถมดดนข่มขู่จึงเดินกลับเข้าแบบน่าสงสารมาก ระหว่างรอชาร์ท iP มีคนเสื้อดำกลุ่มใหญ่ใส่หมวกไอ้โม่งเดินเท้าเข้ามา เห็นท่าไม่ดีเลยวิ่งไปพร้อมๆกับวินมอไซกับแมสเซนเจอกลับทางเดิม

กลับออกมาทางบ่อนไก่คลื่นหายอีกครั้ง เจอคนเมายาเดินควงอาวุธร่อนไปมาในซอย บ้านแถวนนั้นปิดหมด เลยแอบๆมาจนถึงปากซอยที่เข้ามาตอนแรก เดินเลาะออกจากซอยยกมือ หมอบ หาทางกลับ แต่ดันเจอทหารไม่ทันได้พูดอะไรแล้วเปิดทางให้เราเข้างามดูพลีอีกครั้ง ซึ่งอยากบอกจังว่า”กูจะกลับบ้าน” เลยจำเป็นต้องกลับมาอยู่จุดแรกอีกครั้ง ตอนนั้นมืดมาก กลัวมากๆเสียงปืนดังตลอดเวลา จนมานั่งหลบตรงซอยลุมพินีทาวเวอร์ แล้วก็ทวีดๆๆๆ พอดังหนักขึ้นๆจนต้องหลบเข้ามาในซอยงามดูพลีเดินเลาะมาออกซอยถัดมา ได้เจอโจรโมยกล้องของช่างภาพสมัครเล่น ซึ่งเหตุการณ์แบบฉวยและเร็วมาก กล้องตัวนึงราคาเป็นหมื่นจนถึงแสนเราเองก็อยากเข้าไปช่วยแต่มันขับเข้าไปในม้อบแล้ว จนได้อยู่กับพี่หน่วยกู้ภัยได้พบกับประสบการณ์ต่างๆที่เราเองยังนับถือจริงๆ ในความมึดที่น่ากลัวแต่พี่ๆเค้าทำให้เราชื่นชมเขาจริงๆ เมื่อคืนได้กลับเพราะพี่หน่วยกู้ภัย ต้องขอขอบคุณจริงๆครับ ส่วนรายละเอียดตามย้อนหลังได้ครับเพราะมันเยอะมาก

ผมมีแค่ iPhone อย่างเดียว…….กับที่ชาร์ท…….

ได้อยู่ในเหตุการณ์ที่คนไทยอย่างเราหดหู่มากๆ

  • ตามวิถีของคนธรรมดาคนนึง ที่เข้าใจโลกมากขึ้น ว่าต่อให้วุฒิภาวะมากเท่าไหร่ แต่ก็ไม่มีใครอยากเอาชั่วใส่ตัวแม้จะเป็นความจริงที่คนเห็นกันหมด ทุกที่บนผืนดินที่มีความเห็นแตกแยกย่อมอันตรายเสมอ แต่ขอแค่ยืนบนบนความถูกต้องให้มากที่สุด ไม่มีสี ไม่มีฝ่าย แล้วมองให้ดีว่าไม่มีใครชนะ พยานที่มีข้อมูลมากที่สุดเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ คือหน่วยกู้ชีพ ใครต้องการความจริงของข้อมูลนี้เชิญครับ ผมไม่กลัวโดนว่าเปนเครื่องมือใคร แต่เปนแค่คนที่ต้องการอยากจะกลับบ้านแต่ออกไปไหนไม่ได้แล้วต้องเจออะไรที่หลายๆคนไม่เห็น แค่นั้น คืนที่ผมอยู่ตรงนั้น ป้อมยามที่เรามองแค่ผ่านๆ แต่มันทำให้ผมมีที่ชาร์ทiPhone แล้วทวิตออกมาได้รับรู้เหตุการณ์นี้ สิ่งที่ผมรู้สรุปได้ว่า ไม่ว่าเสื้อแดง ทหาร ประชาชน จะถูกชุดดำยิงหมดแล้วโยนความผิดให้กัน จนเกิดความแตกแยก
  • ผมคิดอยู่อย่างเดียวตอนนี้ คือเอาสิ่งเลวร้ายมาเป็นบทเรียน เดินหน้าต่อไป ทุกคนท้อ แต่เราต้องผ่านมันไปได้ด้วยกัน เหตุการณ์นี้ทำให้หลายท่านเสียใจ แต่เราเอามาเป็นกำลังใจเดินหน้า แล้วรักประเทศให้มากๆ ผมเองก็รักมากขึ้น 10 เท่า เมื่อคุณเดินออกไปนอกบ้าน จงรู้ไว้เลยว่า นี่มันถนนของเรา ต้นไม้ริมทางเท้าของเรา เราต้องรักษา แม้จะยิ้มไม่ออกตอนนี้ แต่เราก็ต้องเดินหน้าด้วยตัวเองก่อน ช่วยกันคนละนิดสู้ๆกับคำว่าอุปสรรค หมดงานนี้ ผมก็กลับไปทำหน้าที่รบกับการออกแบบงานแฟชั่นแบบเดิมที่ผมรัก…

แต่ก็ยังดีใจอยู่เล็กๆว่าเราก็มีส่วนช่วยบ้านเมืองได้ด้วยเพราะเหตุการณ์นี้ ศอฉ. ก็ใช้มาเป็นหลักฐานช่วยประเทศไทยเราได้

ไอ้โม่งที่ถ่ายได้แบบบังเอิญ และก็ไม่ได้ตั้งใจถ่าย แต่มันก็เป็นหลักฐานหนึ่งที่สำคัญ

ผมไม่ได้เป็น Hero อะไรเลยครับ ในโลก Twitple ผมเป็นเพื่อน พี่ หรือน้องที่หวังดีคนหนึ่ง ที่อยากเสนอความจริงอีกมุมมองของคนไทยคนนึงเท่านั้น ขอบคุณทุกท่านจากใจจริง และยินดีที่จะร้วมช่วยกันเสนอความจริง แบบไม่มีสีให้ทุกท่านนะครับ ขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติ์ผมได้เสนอข่าวจากคนที่ไม่ใช่นักข่าว แต่เป็นคนธรรมดาคนนึงที่อยากรู้และติดตามเหมือนทุกท่าน และทวิตบอกกันให้รับรู้

ผมเองก็หมดหน้าที่กู้ภัย เพราะออฟฟิตเปิดทำการอีกไม่กี่วัน และย้ำกันอีกหลายๆครั้งนะครับ ว่าผมไม่ใช่นักสืบ นักข่าว และกู้ภัยแต่อย่างใด เพราะหลายท่านจะเข้าใจผิด แท้จริงแล้วผมเป็น Fashion Designer ครับ ไมเคยได้ฝึกอะไรแบบกู้ชีพเขาเลย ผมทำหน้าที่ทวิดท่ามกลางการกดปืนเท่านั้น ที่ผมได้มาช่วยกู้ภัย เหตุมันมาจากตอนที่ผมติดอยู่ในงามดูพลีคนเดียว แล้วได้พี่ๆพวกนี้พาออกมา และก็ขอเข้าไปทวิตในห้องศูนย์วิทยุกู้ภัยสามครั้ง โดยการชักชวนของพี่ที่ช่วยผม จนมาถึงเมื่อวานได้ออกมากับพวกพี่เขา ซึ่งตอนแรกก็จะกลับตอนเย็นแต่ขอพี่เค้าจนได้เข้าไปช่วยเมื่อวานนี้ กู้ภัยหลายคนก็คิดว่าผมก้มเล่นเกมตลอดเวลา แท้จริงผมทวิดบอกคนทุกคนให้ทราบข่าว เดี๋ยวพอเหตุการณ์สงบออฟฟิตคงเปิดงานแล้ว ผมคงไม่มีโอกาสได้ทำแน่ครับ งานออกแบบมันยุ่งจริงๆ ความจริงผมไม่ได้ลงทะเบียนอะไรเป็นเรื่องเป็นราวเลยครับ เมื่อเย็นวานมันบีบหัวใจจนต้องขอเค้าเข้าไปช่วยพอดีเจอลุงใจดีท่านนึงช่วย บางอย่างเราก็พูดไม่ออกนอกจากมานั่งคิดว่า ขนาดเราเองไม่ได้ทำอาชีพกู้ภัยแต่แค่อาสาเฉยๆยังเสี่ยงขนาดนี้ คนที่ทำเป็นอาชีพนี่ต้องใจจริงๆ

ผมมาอาสาเฉยๆค้าบ จริงแล้วผมเปนDesignerค้าบ….วันนี้ยังมีคนทัก-_-“ฮื่อ…

ทวิตสุดท้าย………….ทุกคน หน่วยดับเพลิง กู้ภัย และผู้เกี่ยวข้องร้องไห้กันหมดทุกคน และรวมผมด้วยครับ………

อย่ากลัวที่จะทำความดีถวายพ่อ…………….พ่อทำเพื่อผมมาเยอะแล้ว แค่นี้ผมจะทำไม่ได้หรือ

ประโยคคลาสสิคของฮาร์ดคอ ยิงโดนทหารเราเฮ แต่ทหารยิงโดนตะโกนดังๆว่า”ทหารฆ่าประชาาาโชนนนนน”……เอิ่ม

บริษัทผมโดนสั่งหยุดยาวเลย การมาทำแบบนี้มันอันตรายก็จริง แต่มันก็ต้องทำเพราะนี่ประเทศเรา อย่ากลัวที่จะทำความดีครับ ผมมานั่งตรงนี้เพราะพี่ดับเพลิงพวกนี้ ผมกะว่าจะกลับก่อน แต่ความกล้าของเค้าทำให้ผมต้องมา ใครว่าคนไทยไม่มีน้ำใจ ตอนนี้ผมเจอแล้ว”เสียงปืนดังไม่หยุด แต่เราต้องทำให้ไฟดับให้ได้” คำพูดหนึ่งของนักดับเพลิง วันนี้มีพี่ๆดับเพลิงใจเด็ดมาก โดนห้ามไม่ให้ดับเพลิง แต่คนกลุ่มนี้ฝ่าเข้าไปดับไฟแบบไม่กลัวปืน ผมขอนับถือ

หน่วยดับเพลิงแรงบันดาลใจของผม

กรุงเทพเปลี่ยนไป

ใต้ทางด่วนพระรามสี่ ยางรถยนต์เต็มไปหมด ไม่มีการขนออกแต่อย่างใด ข่าวจากกู้ภัยหน่วยนึงว่าแกนนำฮาร์ดคอคนนึงเป็นลูกนายตำรวจใหญ่ท่านนึง ผู้ใหญ่บางคนสอนให้เด็กใช้ความรุนแรง เป็นตัวอย่าง ผมไม่แปลกใจที่อนาคตของประเทศเราพังเพราะผู้ใหญ่เลวๆพวกนี้ คนเสื้อแดงตอนนี้เข้าใจว่าแกนนำทิ้งจนเกิดความเคียดแค้น จนต้องระบายและทำลายของตัวเอง ในบ้านของตัวเองคนเสื้อแดงตอนนี้เข้าใจว่าแกนนำทิ้งจนเกิดความเคียดแค้น จนต้องระบายและทำลายของตัวเอง ในบ้านของตัวเอง การปล้นบ้านตัวเอง ทำลายทุกอย่างที่อยู่ในบ้านของตัวเอง ยืนน้ำตาตกในทั้งหน่วย แต่เราห้ามเค้าไม่ได้เลย ผมขอระบายในฐานะคนไทยคนหนึ่งที่รักประเทศนะครับ เรามีพ่อคนเดียวกัน ไม่มีใครอยากเผาบ้านตัวเอง ผมได้เห็นคนไทยกลุ่มนึงดีใจที่สามารถทำลายประเทศอย่างภาคภูมิใจ ผมไม่มีเสียงแล้วตะโกนหาคนช่วยดับไฟ แต่คนพวกนั้นหัวเราะชอบใจ……..ผมอยากร้องไห้ว่าทำไมเค้าไม่รักประเทศไทย เข้าปล้นแบบโจร ขนเงินออกมาทำลายทุกอย่าง ธนาคารโดนเผาผมตะโกนคนเดียว

ธนาคารถูกเผาต่อหน้า

ทุกตู้โดนงัดทำลายทุกตู้ กล้องCCTVและไฟทาง

ควรเครียดครับพี่น้อง ผมเพิ่งทราบราคาเสาไฟทางตามถนนต่างๆ ต้นละ250000 อย่างต่ำ………ไม่รวมค่าติดตั้ง ตอนนี้ทรัพย์สินสาธารณะถูกทำลายเยอะมาก จนมีการประเมินคร่าวๆ ว่าสามารถทำสะพานข้ามแยกได้5แยกเลยทีเดียว ตอนนี้หลายที่โดนงัดแงะโดยใช้สถาณการณ์การชุมนุมเข้าปล้นสะดม ร้านสะดวกซื้อเพิ่ม เยาวชนเราถูกมอมเมาจากยาเสพติดเยอะขึ้น ป้ายโรลที่สามารถพลิกป้ายได้หลายๆหน้าบริเวณใต้เสารถไฟฟ้าสยามถูกขโมยมอเตอร์ และระบบไฟ ราคาหลายหมื่นบาท วันรุ่นเมายาสร้างภาพลบเพิ่มมากขึ้นในที่ชุมนุม เป็นการดมกาว ส่วนใหญ่เป็นห่วงผู้คนแถวนั้นครับ

เสื้อแดงปิดทางเข้าช่อง3 ถาวร

ตั้งแต่หัวค่ำโดนหาว่าอยู่กู้ภัยซะงั้น…….เมื่อวานก็โดนว่าเป็นยาม…..เออเอาเข้าไปไทยแลนด์ จบงานนี้ผมโดนดึงเป็นนักข่าวหรือนักออกแบบเนี่ย……..จะให้นักข่าว คอลั่มนิส บรรณาธิการ เสนอข่าวดีกว่า ตอนนี้ยังไม่มีใครออกมาเสนอข่าวอะไรเลยนอกจากไม่ใช่เวลาขาย ผมไม่ต้องกลัวเรตติ้งตก ไม่ต้องกลัวโดนโฆษณาลดลง ไม่ต้องกลัวโดนเจ้านายกลัวเสียภาพลักษณ์ ผมขอแค่ความจริงเท่านั้น

รถเก็บขยะ กทม. จำใจต้องเอารถเก็บขยะเก่ามาใช้หลังจากผู้ชุมนุมยึดรถไปเผาจนเหลือคันเดียว

เราจะโทษนักข่าวอย่างเดียวไม่ได้ครับ นักข่าวต้องพยายามเสนอความเป็นกลาง จึงไม่สามารถเสนอความจริงจากใจได้ หลายอย่างจึงทำให้นักข่าวต้องเก็บไว้ นักข่าวที่ตกม้าตายหลายคนเสนอข่าวไม่เปนกลางเพียงคนเดียว ทำให้มุมมองของทั้งองค์กรณ์เสียหมดจาก ปชช. เคยเห็นผู้ประกาศคนหนึ่งบ่นถึงเหตุการ์ที่ไม่ชอบหลายอย่าง แต่พอขึ้นหน้ากล้องถ่ายทอดสด กลายเปนพูดตามสคริปซะงั้น

ของสาธารณะภูกทำลายจนน้ำตาตกใน

โจรไม่มีจรรยาบรรณ ปลอกแขนเขียวไม่ได้เปนสัณลักษณ์อะไรนอกจากปล้น เท่านั้นในความมืดและสถานการณ์คับขันและมั่วไปหมด วัยรุ่นอายุ15-20ชอบแข่งรถ หาความท้าทายให้กับชีวิต ถ้ามีผู้ใหญ่ยื่นอาวุธให้และเงินก้อนนึงเปนรางวัลในความกล้าของเค้า เปนเรื่องที่น่ากลัวมาก เราอย่าหนีความจริง เจอกับปัญหา เดินหน้าแก้ไข ก่อนที่ประเทศไทยเราจะถูกต่างชาติชาติยึดไปโดยที่เราฆ่ากันเอง ยกตัวอย่างจากเด็กช่างกล ได้รับวิชาทำปืนจากอาจารย์หัวรุนแรง เด็กก็เรียนและทำตาม และขายกันเป็นเรื่องราว อย่าแปลกใจที่ทำไมปืนหาซ้ือง่าย การผสมบางอย่างรวมกันจนเป็นอาวุธ ไม่ใช่มาจากการต่อสู้ มันมาจากความท้าทายล้วนๆ ผมจบอาชีวะมามีเพื่อนหลายคนที่สามารถนำแปปเหล็กมาเจียรจนได้ปืนพกมาใช้เองได้


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (4 votes, average: 4.50 out of 5)
Loading...

10 Responses to “ผมเป็นนักออกแบบนะครับ”

  1. boydchan says:

    คนที่ยอมเสียสละเพื่อส่วนรวม หรือเพื่อประเทศในภาวะคับขัน หรือแตกแยกอย่างนี้ ผมว่าคงมีแค่คำเดียวที่ทุกคนต้องให้คือ “ฮีโร่” ครับ หวังว่าหลังจากเหตุการณ์นี้คนไทยทุกคนคงมีวิจารณญานในการรับข่าวสาร และรักใคร่สามัคคีกันเหมือนเคยครับ 🙂

  2. ipattt says:

    อ้าว ไม่มีใครบอกว่า นัทเป็นนักร้องบ้างหรือนี่ – –

    การพูดว่า “จงออกไปจากที่นี่” จะไม่ช่วยแก้ปัญหาให้เราเลย

    บทความนี้น่าสนใจครับ จากคุณ @fringer 🙂

    link to fringer.org

  3. Pannarita says:

    ชื่นชมความมุ่มมั่นและตั้งใจของคุณค่ะ

  4. bank_xavi says:

    เธอผู้เสียสละ

  5. iannnnn says:

    เฮ้ย!!
    ผมเพิ่งรู้ครับว่าคลิปที่เห็นไอ้โม่งวิ่งเข้ามานั่นคือฝีมือ @iNattt
    สุดยอดครับ ขอบคุณแทนผู้ที่หวังดีต่อประเทศชาติทุกคนด้วยครับ

  6. @kanidtha says:

    อ่านจบแล้ว ถือว่าโชคดีที่ยังมีลมหายใจมาได้จนถึงวันนี้ เวลาที่เหลือก็เพื่อทำความดี หลายอย่างในตัวตนของเราที่ในเวลาปกติเราหามันไม่เจอ จนกว่าจะถึงภาวะคับขัน เริ่มจากวันจันทร์เป็นต้นไปวิถีชีวิตก็คงกลับมาเหมือนเดิม ทำงานใช้ชีวิตปกติตามวิถีของตัวเอง ไม่ได้ติดตามข่าวสารเหมือนเมื่อสัปดาห์ทีผ่านมา แต่ท่ามกลางสถานการณ์อันเลวร้ายที่ผ่านมา อย่างน้อยก็ทำให้ได้รู้ว่ามีเพื่อนร่วมสังคมที่แม้ไม่เคยได้พบปะพูดจา แต่ก็มีความเอื้อเฟื้อห่วงใยต่อกัน ฝากผ่านความขอบคุณไปยังพี่ๆหน่วยกู้ภัยด้วยและขอชื่นชมการทำงานของเขาด้วยความเสียสละ ขอให้บุพการีทั้งสองท่านของคุณนัท แข็งแรงทั้งสุขภาพใจและสุขภาพใจนะคะ
    ขอบคุณจากใจ

  7. Luck says:

    ได้บอกกับน้องที่รู้จักที่ทำหน้าที่หน่วยกู้ภัยว่ามีคนเล่าเรื่องราวของพวกเขาด้วยนะ (เพิ่งรู้ว่าเขาทำงานด้านนี้) เพราะนอกจากเรื่องราวของคุณนัท ยังได้รับรู้ว่าหน่วยกู้ภัยเป็นชุดเดียวที่กล้าเสี่ยงเข้าไปรับ คุณแม่และลูกที่นอนป่วยต้องให้อาหารทางสายยางออกจากบ้าน มาอยู่ที่รพ. ด้วย

    ฝากขอบคุณไปยังพี่ๆ น้องๆ และ ขอบคุณคุณนัทด้วยค่ะ

  8. Oui says:

    ขอชื่นชมให้กำลังใจนะคะ

  9. ydamon says:

    สวัสดีค่ะ เห็นคำพูดที่อ๊อฟด้านบน…ไม่มีข้อสงสัย
    และวันที่เกิดเหตุ ยอมรับว่าตามอ่านข้อความของคุณนัทด้วยเหมือนกันค่ะ
    ขอบคุณที่ส่งมาให้เราได้รับรู้ค่ะ

    แต่วันก่อน ใครได้ดูงานประกาศรางวัลสุพรรณหงส์ เทปที่ช่อง 7 เอามาออกมั๊ยคะ ?

    รางวัลภาพยนต์ยอดเยี่ยมเป็นของ October Sonata ตามที่ทราบกันค่ะ….
    และไม่มีข้อสงสัยในภาพยนต์เรื่องนี้ ของ NGR ค่ะ ถ้าเค้าดีจริง ก็สมควรได้รางวัลค่ะ

    แต่ผู้ที่มารับรางวัล(ญ) ไม่ทราบว่าใครนะคะ แต่คงเป็นคนของ NGR
    ก่อนกล่าวขอบคุณ เธอพูดเชิงทีเล่นทีจริงประมาณว่า จะพูดให้ระมัดระวัง ไม่ให้สถานีโดนเผา …….

    เพื่ออะไรเนี่ย ? มันตลกนะ แต่เป็นตลกร้ายจัง กำลังจะบอกว่าคุณอ๊อฟเป็นสาเหตุที่ช่อง 3 โดนเผาเหรอ.. ?
    แล้วคุณล่ะ ที่ไม่กล้าพูดแบคุณอ๊อฟเป็นเพราะกลัวความขัดแย้งจริงๆ หรือเพราะอะไร….

    คุณสนุกกับคำพูด แต่คนที่เดือดร้อน เค้าไม่สนุกด้วยนะ -*- เฮ้ออ

  10. ขอบคุณมากครับคุณ รปภ.

Leave a Reply