ในวงการออกแบบของโลกนั้นมีหลายคนที่สนใจในงานออกแบบนั้นมารวบรวมผลงานที่ทำให้โลกจดจำซึ่งการทำอะไรแบบนี้ได้นับเป้นคนที่สุดยอดแล้วที่สามารถทำให้คนหรือผู้บริโภคนั้นตอบโจทย์ได้ เช่น

• จำสินค้านั้นได้ตลอดเวลา
• โลโก้ที่น่าจดจำ
• รูปทรงที่ตราตรึงใจ
• สีประจำของสินค้านั้นที่จดจำ
• ผู้บริโภคจดจำสินค้าของเราได้ก่อนเป้นอันดับแรก
• ทำให้ลูกค้าติดตามได้ตลอดเวลา

ข้อดังกล่าวที่ว่ามานี้หากทำให้ผู้บริโภคจำได้แค่ครึ่งนึงนับว่าเป้นอะไรที่สุดยอดมากแล้ว แล้วสำหรับผมนั้นงานออกแบบที่ผมจดจำได้มาตั้งแต่เกิดมาจนวันนี้นั้นตราตรึงใจและจดจำโดยธรรมชาติโดยไม่มีการบังคับให้จำ แต่การใช้ชีวิต การทำงาน ทำให้เราจดจำงานออกแบบสุดคลาสิคเหล่านี้ เพราะการออกแบบที่ดีไม่ได้หมายความว่าต้องสวยงามเท่านั้น การตราตรึงใจคนพบเห็น โดยเพฉาะผม เมื่อได้พบ เมื่อได้เห็นก้สะดุดต่อมความทรงจำกลับมาทุกครั้งที่ได้เห้นหรือสีมผัส มีอะไรบ้างสำหรับผลงานการออกแบบสุดคลาสิคตลอดกาลของโลกในใจของผม

1.Vespa

Vespa

2.Volkswagen

Volkswagen

3.Smeg refrigerator

Smeg refrigerator

4.Mini austin

Mini austin

5.Louie viton

Louie viton

6.Coca cola classic

Coca cola classic

7.Apple

Apple

8.Adidas copa mundial

adidas copa mundial

9.Nike air jordan 1 retro

nike air jordan 1 retro

10. Superlux Pro H7F ไมโครโฟนแบบไดนามิก CLASSIC — SILVER เคลือบโครเมียมที่มีการออกแบบที่คคลาสสิคร่วมสมัย ออกแบบด้วยรูปทรงที่เก่าแก่และให้ความรู้สึกของยุค 30 และ 40 ของ•ยุคทองของดนตรีแจ๊ส สำหรับผมก็มีไว้ครอบครอง 1 ตัว ไมโครโฟนตัวนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของแบบที่สวยงามแต่เรื่องของเสียงที่ได้นั้นดีมาก แม้จะดูโบราณแต่คงความหรูหราเอาไว้จนถึงปัจจุบัน

Superlux pro h7f

วันนี้ผมเจอไดอะรี่เล่มเก่าๆของผมที่เคยบันทึกไว้ตอนเรียนวิทยาลัยอาชีวะศึกษาจังหวัดเชียงใหม่มาเล่าให้ฟังว่า ผมเชื่อว่าสิ่งที่ผมจะเล่าให้ฟังต่อไปนี้จะเป็นประโยชน์ต่อน้องๆรุ่นหลังให้เข้าใจว่าการฝึกงานนั้นสำคัญต่อชีวิตในการเรียนของเรา แทบเรียกได้ว่าเป้นส่วนที่บ่มเพาะความเป็นตัวเองและค้นพบตัวเองได้มากๆเลยทีเดียว จะมาเล่าให้ฟังนะครับว่าเป็นยังไง เรื่องมันเริ่มต้นขึ้นเมื่อ…………..

ชีวิตสมัยเรียนอาชีวะ

เริ่มจากช่วงปลายๆของเทิอม 2 ของผมตอนเรียนออกแบบที่อาชีวะเชียงใหม่นั้น เป็นช่วงที่นักศึกษาทุกคนต้องหาที่ฝึกงานคนละ 1 ที่ เป็นระยะเวลา3 เดือน ซึ่งเพื่อนๆในห้องทุกคนต้องหาที่ฝึกงานของตัวเอง หลายๆคนหาที่ฝึกงานตามบริษัทออกแบบต่างๆ ร้านทำป้ายโฆษณา บริษัทโฆษณา และที่เจ๋งๆกันที่มีและโด่งดังในจังหวัดเชียงใหม่ในช่วงนั้น หลายคนได้ที่ฝึกงานดีๆกันทุกคนเลย แต่ผมก็ไม่ขี้เหล่เท่าไหร่หรอกนะครับ……

แต่ที่ฝึกงานของผมนั้นคือ “ฝ่ายศิลป์ของห้างโลตัส” สาขาหางดง ไม่รู้อะไรดลบันดาลให้อยากมาฝึกงานที่นี่เพราะลึกๆนั้นเชื่ออยู่ภายในว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ ส่งใบฝึกงานบอกสถานที่ให้อาจารย์ดู อาจารย์ถึงกับอึ้งเลยว่าทำไมถึงอยากไปฝึกงานที่นั่น เพราะคนอื่นไปฝึกงานตามออฟฟิตอันแสนสะดวกสบาย แต่ผมทำไมต้องไปฝึกงานที่ห้างโลตัสด้วย…เพราะไปถามหลายๆคนในวิทยาลัยว่ามีใครไปฝึกงานที่โลตัสฝ่ายศิลป์บ้าง คำตอบคำ”นับตั้งแต่ก่อตั้งวิทยาลัยอาชีวะเชียงใหม่มา มึงอะคนแรกที่ฝึก เพราะไม่มีใครอยากไปฝึก เพราะงานมันหนักมาก”

……นั่นแหละที่ผมอยากเจอ เพราะตอนนั้นมีแรงและบ้าพลังมาก ส่งเอกสาร พบกับผู้จัดการห้างทำความรู้จัก เพราะตำแหน่งนักศึกษาฝึกงานนั้นตำแหน่งต้อยต่ำกว่าแม่บ้านซะอีกในตอนนั้น ตอนนั้นต้องฝึกงานทุกวัน ทางที่ฝึกงานมีคูปองให้ทุกเดือนเป็นค่าอาหาร และเงินค่าเดินทางเดือนละ 500 บาท ตอนนั้นก็โอเคแล้วครับ จำได้ฝังใจเลยครับว่าวันแรกที่ผมเข้าไปนั้นเหมือนกับการได้เปลี่ยนโลกของการทำงานของผม การเรียนวิชาต่างๆได้นำมาใช้อย่างเต็มที่ ขอบอกเลยว่ามาฝึกงานที่นี่ ได้ใช้ทุกอย่าง แต่ปัญหาคือ หัวหน้าฝ่ายศิลป์ที่เป็นพลักงานประจำของโลตัสสาขาหางดงในตอนนั้นเงินเดือนน้อย ทำงานหนักมาก อยู่ในมุมทางเดินเล็กแคบๆ มีพื้นที่พอให้ทำงานที่หัวหน้าสั่งได้ ทั้งเรื่องป้ายโฆษณาและทุกสิ่งอย่างมากมายในห้างให้ทันเวลา ทำอะไรต้องเร่งรีบไปหมด ผมก็เป็นเหมือนเบ๊ของพี่คนนี้อีกที เค้าสั่งอะไรต้องทำ ตอนนั้นมันสนุกมากกว่าเหนื่อยเลยครับ มันกระฉับกระเฉง ได้เรียนรู้เรื่องต่างๆจากสิ่งที่ได้รับมาจากพี่ฝ่ายศิลป์คนนั้น แผนกฝ่ายศิลป์ของที่ห้างโลตัสหางดงมีเพียง 2 คน เท่านั้น ซึ่งต้องทำทุกอย่างในห้างให้สวยงาม แต่ทั้งสองก็เก่งมาก ผมได้เห็นความสุดยอดของสองคนนี้ในการทำงาน ที่มีการวางแผน ทำงานสองคนอย่างมีระบบ แต่งานสามารถเดินได้ ผมเป็นส่วนหนึ่งของลูกมือของเค้าในช่วงนั้น เป็นความรู้สึกที่สุดยอดมากสำหรับผม

ผมฝึกงานที่โลตัสในตอนนั้นผมได้เรียนรู้…..

1. การเขียนป้ายบนแผ่นไม้
2. การเขียนป้ายบนแผ่นโฟม
3. การเขียนป้ายผ้า
4. ทำพิมพ์พ่นสเปร์บนพื้นผิว
5. การทำซุ้มลูกโป่ง
6. จัดบู้ทในห้าง
7. ติดป้ายราคา จัดหมวดหมู่
8. ประดับตกแต่งเวทีกิจกรรมต่างๆภายในและนอกอาคาร
9. เขียนตัวอักษรราคาให้กับสินค้าเกือบทุกตัวในห้าง(ซึ่งอันนี้ทำให้การเขียนหนังสือของผมเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง)
10. ขึ้นรถยกสูงๆเพื่อแขวนป้ายติดสลิง(อันตรายมาก)
11. ได้ทำโอทีแบบพนักงานทั่วไปได้รู้ความลำบากจริงๆ

หากมองดุทั้ง 11 อย่างนี้แล้วท่านคงมองว่าธรรมดามากๆ ใครก็ทำได้ ตอนแรกผมก็คิดว่าง่ายๆ แต่พอเจอหน้างานจริงๆแล้วมันไม่ใช่เลย ไอ้ที่เราว่าง่ายๆนั้นมันมีหลักการณ์แฝงลึกซึ้ง แต่ละอย่างมีวิธีทำอย่างละเอียด พี่ๆที่สอนก็บอกวิธีทำแบบบ้านๆแต่เอามาคิดดีๆเราเอาวิชาเหล่านั้นมาใช้ ประยุกต์ให้เข้ากับการทำงานด้านการออกแบบต่างๆ

ซึ่งผมมองว่าเป็นเรื่องที่ดีมากในการในการเรียนรู้ก่อนที่จะทำงานจริงๆเพราะการฝึกงานอันนี้เปลี่ยนชีวิตผมให้เข้าใจสังคมและวิธีคิดใหม่ ในช่วงที่ผมเรียนนั้นเป็นช่วงที่คาบเกี่ยวกันระหว่างทำงานด้วยมือและด้วยคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นรอยต่อที่พอดีกับการเรียนรู้วิชา Photoshop / iLlustrator /และโปรแกรมเกี่ยวกับการออกแบบช่วงแรก นับว่าเป็นการเปลี่ยนยุคกันในช่วงผมพอดีเลยได้ทั้งสองอย่างนี้มาพร้อมกัน

ผมเชื่อว่าอีกหนึ่งอาชีพอย่างนักดนตรีเป็นอาชีพหนึ่งที่ได้รับผลกระทบมากในช่วงน้ำท่วมครั้งนี้พอๆกับสาขาอาชีพอื่นๆ ยิ่งโดยเฉพาะในช่วงปลายปีที่มีงานเข้ามามากเกือบทุกวันทั้งเล่นประจำและงานเลี้ยงต่างที่มีการจ้างกันในช้วงปลายปีจะมีการจ้างมามาก เป็นช่วงเก็บเงินของนักดนตรีอาชีพเลยก็ว่าได้ เรียกได้ว่าเป้นอาชีพหนึ่งที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัยครั้งนี้มากๆ นี่เป้นแค่อาชีพเล็กๆอาชีพหนึ่งเท่านั้นเองนะครับ หากเทียบกับอาชีพอื่นก็ได้รับผลกระทบมากมายมหาศาล ยิ่งเป็นในส่วนของโรงงานอุตสาหกรรมแล้วยิ่งแย่ใหญ่ การลงทุนในประเทศยิ่งน้อยอยู่แล้วยังมาเจอการจัดการและบริหารน้ำของรัฐบาลแล้วยิ่งท้อใจและเชื่อว่าหลังน้ำท่วมครั้งนี้ประเทศเราคงแย่ลงมากกว่าที่คิดไว้มากๆ

นักดนตรีกับน้ำท่วม

ผมเขียนบล้อคนี้เพราะในฐานะนักออกแบบและนักดนตรีก็อยากมาระบายให้ฟังว่าตอนนี้ชีวิตของนักดนตรีส่วนใหญ่เป็นยังไงบ้างในสังคมตอนนี้ยิ่งในรายบุคคลที่ต้องหาเลี้ยงชีพด้วยการเล่นดนตรีประจำตามร้านอาหาร ผับ และบาร์ต่างๆ ก็โดนยกเลิกงงาน เลื่อนงานกันเป็นว่าเล่น เรียกว่าน้ำมาเงินหายทันที รายได้ที่เคยได้ก็หายไปกับน้ำที่มา และยิ่งเห็นเศษฐกิจในปัจจุบันที่แย่ลงๆเรื่อยๆ งานเล่นดนตรีจึงมีการแข่งขันกันมากขึ้นโดยเฉพาะในกรุงเทพนั้นยิ่งมีการแข่งขันที่สูงมากๆ ทั้งเรื่องการแข่งกันต่อรองราคากัน ทำให้รายได้ลดลงยิ่งมีเรื่องน้ำท่วมเข้ามาด้วยแล้วงานที่มีน้อยอยู่แล้วของนักดนตรีก็เรียกได้ว่าหดหายกันไม่มีกินเลยทีเดียว เป็นเรื่องน่าเห็นใจในกลุ่มนักดนตรีกลางคืนที่เล่นประจำ ที่ได้รับความเดือดร้อนมากๆ

ผลกระทบของอาชีพนักดนตรี

น้ำท่วมกับนักดนตรีที่มีผลต่อการใช้ชีวิตที่เปลี่ยนไป

สำหรับนักดนตรีBackupให้ศิลปินก็โดนเหมือนกัน ศิลปินก็โดนเลื่อนการแสดงทั้ง Event ,Concert และงานต่างๆอีกมากมายที่จองกันเป็นแรมปีต้องยกเลิกกันไป ทำให้นักดนตรีไม่ได้เล่นงานนั้นๆ เงินก็ไม่ได้ รายได้ไม่มีเข้ามาเดือดร้อนกันไม่ใช่น้อย

กลายเป็นว่าไม่ว่าจะทำงานดนตรีสายงานอะไรก็ตามได้รับผลกระทบหมดทุกระบบ ไม่ว่าจะเป้นผู้จัด ค่ายเพลง ศิลปิน โปรดิว นักแต่งเพลง และสายงานด้านดนตรีที่เกี่ยวข้องเรียกว่าตายกันเป็นสายยาวเลย ผมเปรียบได้เหมือนสายงานอื่นๆก็ล่มสลายตามไปด้วยเหมือนๆกันเรียกว่าความเดือดร้อนกระจายกันทุกอาชีพเลยก็ว่าได้ ที่ผมยกตัวอย่างของอาชีพนักดนตรีนั้นแค่เป็นการยกตัวอย่างง่ายๆจากเรื่องใกล้ๆตัวและชีวิตจริงว่าผลกระทบมากแค่ไหนในสายงานนี้อันเดียวเท่านั้น เป็นการเกริ่นแค่อาชีพเดียวเท่านั้นที่ผมอยากให้เห็นถึงความทุกยากของคนในสังคมและประเทศเรา หากยังช้าหากยังไม่มีการฟื้นฟูให้เร็วมากขึ้น คนก็จะทยอยอดตายก่อนที่จะได้เห็นนโยบายของรัฐบาลที่เคยประกาศเอาไว้ว่าจะแจกกระหน่ำไว้ก่อนหน้านี้แน่นอน

เพื่อนๆทั้งในและนอก Social network ที่ผมได้พบเจอนั้นได้มีการแลกเปลี่ยนความรู้ด้านเครื่องดนตรีชนิดนี้กับคาฮองที่บ้านเรารู้จักกันทุกวันนี้ที่เราได้เห็นกันทั่วไปตามวงดนตรีอะคูสติกต่างๆ มากมายในเมืองไทยในตอนนี้ ผมเองก็ได้มีโอกาสเจอนักดนตรีหลายท่านและแลกเปลี่ยนกันในเรื่องต่างๆเกี่ยวกับคาฮอง ทั้งเอเชียและทั่วโลกให้การยอมรับแล้วว่าเครื่องดนตรีอย่างคาฮองยังไปได้ไกลอีกนาน เพราะการพัฒนาเพื่อมาเล่นร่วมกัน จนไม่สิ้นสุด ซึ่งผมเองก็ชอบมากในการปรับแต่งเครื่องเล่นของตัวเองมาก และเดี๋ยวนี้การเล่นที่สนุกของเครื่องดนตรีชนิดนี้ได้รับการพัฒนาในวาระต่างๆแล้วแต่แนวเพลง ซึ่งหลายๆคนทำ ตกแต่งคาฮองชุดของตัวเอง

การพัฒนาในการเล่นคาฮองที่ไม่หยุดยั้ง

ผมเห็นควาใเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น อย่างภาพด้านบนนั้นใช้คาฮองเป็น Bass drum แทนกลองชุดจริง ซึ่งใช้แค่เพียง Hihat / Snare / Brush /เป็นต้น

ซึ่งส่วนประกอบของในกลองชุด ประกอบด้วย

• สแนร์ (Snare drum) ประกอบด้วยแผงลวดขึงรัดผ่านผิวหน้ากลองด้านล่าง เพื่อให้เกิดเสียงกรอบ ๆ ดังแต๊ก ๆ ตัวกลองทำด้วยไม้หรือโลหะ และสามารถรัดให้หนังตึงด้วยขอบไม้ด้านบนและล่าง สามารถปลดสายสะแนร์เพื่อให้เกิดเสียงทุ้มดังตุ้มตุ้มได้ และตีกลองเล็กด้วยไม้ นิยมใช้กลองชนิดนี้ทั้งในวงดุริยางค์และวงดนตรี
• กลองทอม (Tom-tom drum) หรือ เทเนอร์ดรัม (Tenor drum) มีขนาดใหญ่กว่าสะแนร์ดรัม เป็นกลองชนิดที่สร้างขึ้นโดยไม่ใช้สายสะแนร์ โดยทั่วไปบรรเลงในหมวดกลอง ใช้ไม้ชนิดหัวไม้หุ้มสักหลาด
• กระเดื่อง (Bass drum) เป็นกลองที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ประกอบด้วยตัวกลองที่ทำด้วยไม้และมีหนังกลองทั้งสองด้าน เสียงที่เกิดจากการตีกลองใหญ่จะไม่ตรงกับระดับเสียงที่กำหนดไว้ทางตัวโน้ต ตีด้วยไม้ที่มีสักหลาดหุ้ม ชนิดที่มีหัวที่ปลายทั้งสองข้าง ใช้เพื่อทำเสียงรัว
• ฉาบ/ Ride cymbal (Cymbal) เป็นชิ้นส่วนที่สำคัญมากในกลองชุดที่นิยมใช้กันมากมายให้เสียงในการลงจังหวะส่งของจังหวะเพลงนั้นๆ

คาฮองชุดแต่งล่าสุดของผมเอง อิอิ

ซึ่งส่วนประกอบในกลองชุดนนั้นสามารถนำมาประยุกต์ใช้กับคาฮองได้เกือบทุกชิ้น แล้วแต่การสร้างสรรค์และความถนัดในการวางตำแหน่งของการเล่น ซึ่งสามารถนำเครื่องดนตรีประเภท Percussion มาเล่นร่วมกันได้ เพิ่มสีสันไปอีกแบบ

เอามาเล่นเสริมด้วย Floor tom เจ๋งมาก และราคาแพงมาก

แล้วการเล่นที่ง่ายของคาฮองกับการจัดวาง เพิ่มองค์ประกอบลงไปในชุดคาฮองให้ไม่เหมือนใครนั้นเป็นเรื่องที่นักเล่นคาฮองทั้งหลายชอบนักแล อิอิ

SCHLAGWERK คาฮองจากเยอรมัน ได้ทำmicrophone for Cajon ออกจำหน่าย

เรียกว่าการแข่งขันนั้นมีความสูงในระดับหนึ่งของวงการเครื่องดนตรีประเภทเคาะอย่างเช่น คาฮอง นั้นมีการ ออกแบบจากทีมนักออกแบบและนักดนตรีทั่วโลกมาพัฒนาเครื่องดนตรีสากลชิ้นนี้มากขึ้น พอๆกับการทำแบรนด์สินค้าให้ติดตลาด หากจะให้พูดถึงคาฮองแบรนด์ยักใหญ่อย่างเช่น AA meinl ,Schlagwerk ,Toga , LP , ที่กล่าวมานี้เป็นแบรนด์ที่มีขายทั่วโลก ราคาก็อยู่ในระดับตามคุณภาพและความชื่นชอบของแต่ละท่าน โดยคาฮองแบรนด์ต่างๆเหล่านี้ราคาสนนราคาเริ่มต้นที่ 7500 บาท เป็นอย่างต่ำ และอีกอย่างที่น่ารู้ไว้เลยครับว่า หลายแบรนด์ที่มาขายในเมืองไทยและทั่วโลกนั้น ผลิตจากประเทศไทยนี่แหละครับพี่น้อง แต่ก็แล้วแต่ความชอบแล้วกันนะครับ

กับเครื่องดนตรีสัญชาติไทยที่ไปถึงญี่ปุ่น ต้องขอบคุณจริงๆครับในการเอาไปเล่นที่นั่น

แล้วในเมื่อคุณภาพของการผลิต และการออกแบบที่แปลกใหม่ ส่วนใหญ่นั้นการตลาดของเครื่องดนตรีนี้นอกจากเสียงดีแล้วยังต้องมีการออกแบบที่สวยงามอีกด้วย อย่างเช่นผมเองก็พัฒนาทั้งระบบ การประกอบ วัสดุ รูปทรง ให้แปลกใหม่กว่าที่มีในท้องตลาด อีกทั้งราคาก็ไม่แพงเท่าของเมืองนอกที่มีจำหน่ายทั่วไป

ในฐานะการเล่นและทำเครื่องดนตรีชนิดนี้ ผมค้นพบว่าการนำมาประยุกต์เล่นนั้นมีอะไรมาใหม่ๆให้พัฒนาซึ่งตอนนี้การนำคาฮองประประยุกต์เล่นกับเครื่องดนตรีได้ทุกประเภท เท่าที่เห็นในวงการเพลง ซึ่งพลิกแพลงและนำมาเล่นร่วมกันได้ยกตัวอย่างเช่น

• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+เบส
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+คีย์บอร์ด
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+เครื่องเป่า
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+บองโก้
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+คองก้า
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+เชคเกอร์
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+อูคูเลเล่
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+ไวโอลิน
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+กีตาร์คลาสสิค
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+เปียโน
• คาฮอง+กีตาร์คลาสสิค+เครื่องเป่า
• คาฮอง+กีตาร์คลาสสิค+ไวโอลิน
• คาฮอง+กีตาร์คลาสสิค+คีย์บอร์ด
• คาฮอง+อูคูเลเล่
• คาฮอง+เปียโน
• คาฮอง+เปียโน+เครื่องเป่า
• คาฮอง+คีย์บอร์ด+เครื่องเป่า
• คาฮอง+คีย์บอร์ด+ไวโอลิน
• คาฮอง+กีตาร์ไฟฟ้า+เบส
• คาฮอง+ดีเจ+เปิดแผ่น

Cajon แบบดั้งเดิมของเปรูอย่างที่เคยเล่าให้ฟังนะครับว่าต้นฉบับของเค้าเสียงสแนร์ไม่ชัดเท่ากับคาฮองของประเทศอื่นๆ จึงไม่เหมาะกับการเล่นดนตรีแนวเพลงไม่หลากหลายนัก แล้วก็มีคนเข้ามาพัฒนาให้คาฮองนั้นสามารถให้เสียง สแนร์และกระเดื่องแยกกันชัดเจน ทำให้คนเล่นหรือนักดนตรีนิยมนำมาเล่นกันกับเครื่องดนตรีอื่นๆ ซึ่งก่อนหน้านี้ Ukulele เป็นที่นิยมมาก แต่เพียงแค่ช่วงสั้นๆ ตอนนี้ซาลงเรื่อยๆเพราะเข้าสู่ขาลงของเครื่องดนตรีชนิดนี้ แต่ผมกลับมองว่าคาฮองนับวันมีแต่จะไปได้นานอีกไม่รู้เท่าไหร่ เพราะมันสามารถพัฒนาได้ตลอด สร้างความแปลกใหม่ให้กับตลาดด้วย รูปทรง การออกแบบ เสียงที่ได้ถูกใจมั้ย วัสดุทำจากอะไร

ในคาฮองที่ราคาไม่แพงนั้นส่วนใหญ่มาจากประเทศจีน หลายๆแบรนดืสั่งจากเมืองจีนแล้วมาสกรีนโลโก้ในประเทศมาขายในราคาถูก ซึ่งมีขายทั่วไป ไม่มีความหลากหลายและมีประสิทธิภาพที่สามารถให้เสียงดั่งใจต้องการ น้ำหนักก็มีน้ำหนักมากแบกไปไหนมาไหนค่อนข้างหนัก แต่ก็แล้วแต่ความชอบว่าชอบรูปแบบไหน ถูกใจมั้ย เล่นเพลงได้กี่แนว คาฮองที่ดีนั้นเวลาตีนั้นต้องได้เสียงที่ชัดเจนและเหมาะการเล่นแนวเพลงได้ทุกประเภท

หลายๆคำที่เอ่ยขึ้นตรงหัวข้อเป็นที่บอกกันอยู่แล้วว่าเครื่องดนตรีชิ้นนี้มีชื่อเรียกหลายชื่อซะเหลือเกินตามท้องถิ่นแต่ละประเทศเรียกไม่เหมือนกัน แต่ช่างมันเถอะครับ ผมว่าคราวนี้มาดูสิ่งที่น่าสนใจในปีนี้ที่ผมว่า คาฮอง มีการพัฒนาที่ดีขึ้นเรื่อยๆ เพราะการออกแบบของนักดนตรีแต่ละคนที่เล่นคาฮองแล้วแต่ละคนจะใช้การวางตำแหน่งการเล่นของตัวเองให้ไม่ซ้ำกันเลยดูสวย แปลกตา เป้นกึ่ง Percussion กับ Drum ซึ่งมันสนุกตรงที่การวางตำแหน่งของ Accessories ที่เราจะเอามาเล่นกันในงานนั้นๆซึ่งผมเองก็สนุกกับการวางตำแหน่งการจัดวาง accessories ของคาฮองที่เราเอามาเล่น คราวนี้คาฮองก็ไม่ใช่แค่การเอากล่องเฉยๆมาตีเพียงอย่างเดียวแล้ว มีองค์ประกอบเสริมเข้ามาทำให้การเล่นคาฮองนั้นน่าสนใจมากขึ้น

คาฮอง โดยทั่วไปเมื่อเริ่มตีแรกๆก็ตีเปล่าให้เสียงสแนร์กับกระเดื่อง

การเริ่มตีตอนแรกก็มีคาฮองอย่างเดียวก่อนตีจนชำนาญ แล้วเข้าใจการตีให้ถนัดมือมากที่สุด เพราะการแยกประสาทนั้นสำคัญมากในการตีคาฮองใครที่ชอบตีโต๊ะนั้นได้เปรียบเพราะมันเป็นการเอามาประยุกต์ใช้ได้อย่างแน่นอนเข้าใจง่ายและตีเป็นเร็ว

แล้วก็เริ่มมาใช้ระฆังราวเป็นตัวส่งจังหวะให้มีสีสันมากขึ้นในลำดับต่อไป

หลังจากตีจนชำนาญในระดับหนึ่งแล้ว ก็หาอะไรมาเล่นเพิ่ม ผมแนะนำว่าชิ้นต่อไปคือระฆังราว ราคาเริ่มตั้งแต่ 1200 เป็นต้นไป ซึ่งเป็นตัวเพิ่มสีสันให้กับการเล่นคาฮองที่ไม่จืดชืดเกินไป และคนส่วนใหญ่จะเล่นกันแค่นี้ เท่าที่เห็นมาเกือบ 90 % เล่นคาฮองกับระฆังราวเพียงแค่ สองชิ้นนี้เท่านั้น ซึ่งไม่ใช้สอ่งที่ผิดครับ แต่มันสามารถพัฒนาไปได้อีก

ใช้บรัชกลองมาตีบนคาฮองเราจะได้เสียง Hihat เพิ่ม

เรามาเพิ่มความสนุกด้วยการใช้บรัชกลองมาตี ทำให้เราได้เสียง Hihat แบบกลอง ไม่เชื่อลองเอามาใช้ดูนะครับ แต่ต้องแยกประสาทให้ชัดเจนมากขึ้นนะครับ

ด้านบนเป็นคลิปที่ใช้บรัชกลองตีแทนเสียง Hihat ซึ่งได้เสียงที่แทนกันได้ไม่เลวเลย มาดูอีกคลิปด้านล่างครับ

เราใช้บรัชกลองมาตีแทนเสียงhihat เสียงออกมาดีเลยใช่มั้ยครับ แต่ต้องฝึกการแยกประสาทมือให้ชำนาญเสียก่อนนะครับรับรองสนุกแน่นอน

แล้วค่อยๆเพิ่มไปเรื่อยๆ มันสนุกก้ตรงนี้แหละครับ

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

สดๆร้อนๆกับการแถลงข่าวของตำรวจว่ามีนโยบายจะทำให้จ่าเฉยเราทำอะไรได้มากขึ้น ไม่ให้อยู่เฉยๆแล้ว โดยที่เพิ่มกล้องกับเครื่องจับความเร็วรถ แหมมันอัจฉริยะจริงๆพี่น้องกะว่าจะไม่ให้ตำรวจจริงๆได้ทำงานกันเลยชิมิครับ เพราะจ่าเฉยอัจฉริยะนั้นรับรองว่าราคาคงแพงแน่ๆต่อตัวที่จะต้องวางตามสี่แยก เรียกได้ว่าจ่าจ่าเฉยอัจฉริยะ จะยืนอยู่จุดสี่แยกต่างๆของกรุงเทพหรือที่ต่างๆ เพื่อความปลอดภัยต่อทรัพย์สิน ให้จ่าเฉยอัจฉริยะเป็นคนดูเฉยๆด้วยงั้นสิ

จ่าเฉยอัจฉริยะ มีกล้องที่ตา หน้าอกมีที่จับความเร็ว

จากข่าว

“พล.ต.ต.ภาณุ เปิดเผยว่า ก่อนหน้านี้มีผู้สนับสนุนสร้างจ่าเฉยตั้งตามจุดต่างๆ เพื่อแบ่งเบาภาระตำรวจจราจรเวลาพักเวร ซึ่งช่วยให้คนที่ขับขี่รถบนท้องถนนได้ระมัดระวังมากขึ้น ไม่กล้าทำผิดกฎจราจร แต่ต่อจากนี้จ่าเฉยจะไม่เฉยอีกต่อไปแล้ว แต่จะเป็นจ่าเฉยอัจฉริยะ ด้วยการนำกล้องวีดีโอ กับกล้องตรวจจับความเร็วมาติดตั้งเพื่อตรวจจับการขับขี่ผิดกฎจราจร ซึ่งมี สวทช.เป็นผู้ให้ทุนในการผลิต

พล.ต.ต.ภาณุ กล่าวอีกว่า การสร้างจ่าเฉยอัจฉริยะก็เพื่อจะลดการทำผิดกฎจราจร และพี่น้องประชาชนใส่ใจและทำตามกฎจราจรกันมากขึ้น โดยการตั้งจ่าเฉยอัจฉริยะจะทำนำร่องก่อน 13 จุด ตามที่มีร้องเรียนเรื่องการจราจรเข้ามามาก และตามจุดเสียงอุบัติเหตุตามแยก คอสะพาน และบริเวณเส้นทึบ ซึ่งน่าจะใช้ได้ผลดีเหมือนกับกล้องตรวจจับการฝ่าสัญญาณไฟ ซึ่งเมื่อใครฝ่าไฟแดงกล้องก็จะจับภาพเลขทะเบียนรถและส่งใบสั่งไปถึงบ้าน ทำให้การฝ่าฝืนไฟลงลดลงอย่างเห็นได้ชัด และการทำงานของจ่าเฉยอัจฉริยะก็เช่นเดียวกับ ไม่ว่าจะเรื่องตรวจจับความเร็ว การขับเบียดเส้นทึบ เบียดคอสะพาน และการทำผิดกฎจราจรในรูปแบบต่างๆ        

ทั้งนี้  การทำงานของกล้องที่ติดจ่าเฉยอัจฉริยะจะทำงานด้วยเรดาร์ และระบบการสื่อสารไร้สายสามารถส่งสัญญาณภาพในรัศมี 2-5 กิโลเมตร โดยจะส่งเข้าโทรศัพท์มือถือสมาร์ทโฟน หรือแทบเล็ต ไปยังเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ประจำจุดต่างๆ”

จ่าเฉยอัจฉริยะ ระบบภายใน.........

แต่ผมขอคิดในฐานะประชาชนธรรมดาคนนึงนะครับว่ามันจะไม่เกิดเหตุการณ์ จ่าเฉยดัมมี่ แบบที่ปัจจุบันนี้ที่เรามีกล่องวงจรปิด ย้ำว่ากล่องจริงๆเพราะไม่มีกล้อง เทื่อมองดูกันแล้วหากทำจ่าเฉยอัจฉริยะขึ้นมา ผมว่ามันต้องมีเรื่องแบบกล้องวงจรปิดหลอกๆมาอีกแน่ๆ การทุจริตแบบไทยเราที่เห็นเราเป็นอีกาต้องเอาหุ่นไล่กามาล่อให้กลัว มีเราประเทศเดียวที่ทำแบบนี้ ซึ่งมันเป็นเรื่องตลกของฝรั่งไปแล้ว ซึ่งต้องยอมรับความจริงว่า คนคิดมันก็ช่างคิดจริงๆเลยเนอะ เพราะตอนนี้เค้าจะทำจ่าเฉยอัจฉริยะ โดยที่เอาจ่าเฉยแบบดั้งเดิมมาใส่กล้องวงจรปิด และตรงส่วนหน้าอกก็ใส่เครื่องตรวจจับความเร็ว เอิ่ม………….คิดว่าจะช่วยอะไรได้วะครับถามหน่อย เดี๋ยวจ่าเฉยก็โดนขโมยกล้อง ขโมยเครื่องในจ่าเฉยอัจฉริยะ ด้วยความเป็นจ่าเฉยอัจฉริยะ ราคาย่อมแพงกว่าจ่าเฉยแบบธรรมดา แต่เสี่ยงมากกับการโดยขโมยมากๆ ผมมองไม่เห็นประโยชน์ที่มีเพิ่มขึ้นของการทำจ่าเฉยอัจฉริยะเลยแม้แต่น้อย เห็นข่าวนี้แล้วเสียดายงบประเทศของเราที่ต้องเอามาทำหุ่นไล่กาไฟเบอร์ราคาแพงเอามาโชว์ให้ชาวโลกเขาหัวเราะในแนวความคิด ถ้าเอาจ่าเฉยอัจฉริยะมาใช้ พวกมิจฉาชีพก็เอาเทปกาวปิดตาจ่าเฉยซะ เอาดินน้ำมันหรือสติ้กเกอร์อุดปิดรูเซนเซอร์เครื่องตรวจจับความเร็ว พอพวกโจรมันทำให้จ่าเฉยหมดฤกติ มันก็สามารถทำการร้ายได้เหมือนเดิม

ผมว่านโยบายจ่าเฉยอัจฉริยะนั้นสำหรับผมไม่ผ่านครับเพราะมันไม่ได้เพิ่มความปลอดภัยอะไรให้กับประชาชนอย่างเราเลย เป้นแค่เพียงการเพิ่มภาระงบประมาณที่เอามาผลาญกันเล่นๆแบบนี้ เพราะจ่าเฉยธรรมดาตัวนึงก็เป็นหมื่นแล้ว หากทำจ่าเฉยอัจฉริยะราคาต่อตัวพุ่งเป็นแสนแน่นอน เพิ่มปัญหาคอรัปชั่นกันมากขึ้น ไม่คุ้มเอาซะเลย ผมว่าอย่าทำเลยดีกว่าจะดีมาก แล้วตำรวจจริงๆจะมีไว้ทำไมอะครับ ปล่อยให้ตั้งด่านรีดไถเก็บเงินไปวันๆอย่างงั้นหรือ

ประวัติโดยย่อของจ่าเฉย่อนจะมาเป็นจ่าเฉยอัจฉริยะ

ที่มาของจ่าเฉยนั้น ใน พ.ศ. 2550 โรงพยาบาลวิภาวดีซึ่งเห็นถึงความลำบากตรากตรำของตำรวจจราจร มีความประสงค์แบ่งเบาภารกิจ ได้ร่วมกับภาคเอกชนต่าง ๆ ลงขันกันจัดสร้างหุ่นจำลองตำรวจจราจรขึ้น เพื่อมอบให้กองบัญชาการตำรวจนครบาลนำไปประจำไว้ยังจุดต่าง ๆ ตามถนนหนทางในเขตอำนาจของตำรวจนครบาล สำหรับป้องปรามผู้ขับขี่รถไม่ให้กระทำผิด และเพื่อลดอุบัติเหตุ โดยการจัดสร้างจ่าเฉยหนึ่งตัวเป็นราคาสองหมื่นบาทเศษ
รูปลักษณ์ของจ่าเฉย มีทั้งที่จัดสร้างขึ้นเพียงครึ่งตัว และเต็มตัวเท่าคนจริง แบบเต็มตัวนั้นมีความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร ทุกตัวเป็นชายหนุ่มสวมเครื่องแบบตำรวจจราจร โดยมีทั้งที่อยู่ในท่าวันทยหัตถ์อย่างตำรวจ มีใบหน้ายิ้มแย้ม และท่ายืนตรง มีใบหน้าเคร่งขรึม

พูดได้คำเดียวว่านโยบายเฉยอัจฉริยะนั้นไม่มีทางจะช่วยเหลือพี่น้องประชาชนได้เลย รังแต่จะทำให้สิ้นเปลืองโดยปล่าวประโยชน์……เฮ้ออ!!!!เซ็ง

วันนี้ได้คุยกับนักบิด หรือเรียกว่าเด็กแว๊นส์ที่บ้านเราเรียกกัน ผมได้ถามบุคคลกลุ่มนี้แล้วว่ารถรุ่นไหนที่พวกคุณนิยมนำมาขับโลดแล่นบนท้องถนนบ้านเมืองเราว่ารุ่นที่ได้รับความนิยมสูงสุดมีอะไร ผมเลยยกตัวอย่างมา 10 รุ่น

แต่งยังไงก็ได้ให้ผิดกฏหมายมากที่สุดนั่นแหละคือแว๊นส์!!!!!!!

เป็นอะไรที่น่าสนใจและน่าจะรู้เอาไว้ว่าคนกลุ่มนี้นิยมอะไรบ้าง เพราะต้องยอมรับนะครับว่ายานพาหนะชนิดนี้ทำให้เกิดการแข่งขัน และได้ปรับแต่งให้แต่ละคน แต่ละคันสวยออกมาไม่ซ้ำใคร แต่ผมยอมรับนะครับว่าผมไม่ค่อยสนับสนุนเรื่องนี้เท่าใดนัก แต่อยากให้ทุกท่านรู้ถึงความนิยมส่วนใหญ่ของกลุ่มคนกลุ่มนี้ว่าเค้าจัดอันดับรถยอดนิยมของเด็กแว้นส์ มาดูกัน

1.Yamaha Fino เรียกได้ว่าเป้นรุ่นยอดนิยมของนักบิดนอกสนามแข่งเลยก็ว่าได้ เราจะเห็นได้รถตามท้องถนนส่วนใหญ่จะมีรถรุ่นนี้เต็มท้องถนน ในยุคนี้บนท้องถนนเราเห็นรถฟิโน่เกลื่อนประเทศเลยก็ว่าได้ผมจึงให้เป็นขวัญใจชาวแว้นส์อันดับ1

Yamaha Fino ยอดนิยม

2.Yamaha Nouvo MX โฉบเฉี่ยวสวยงาม คงไม่ต้องบอกสเปคว่าแรงแค่ไหน จึงเป็นที่นิยมของนักบิดไทยในยุคนี้ และท้องถนนทั่วไปมากมายเหลือเกิน

Yamaha Nouvo MX

3.Yamaha Mio ท่านเอ๊ยรุ่นนี้ก็เป็นที่นิยมของสิงห์นักบิดทั่วไทย อีกทั้งราคาของแต่งของรถรุ่นนี้ไม่แพงมาก จึงมีคนมากมายที่นิยมใช้กัน อะไหล่ก็หาง่ายกว่ารถรุ่นอื่นๆตามท้องตลาด

Yamaha Mio

4.Honda PCX รถรุ่นใหม่ของฮอนด้าที่เหมือนสกุ้ตเตอร์ของเมืองนอก โดยส่วนตัวผมชอบรถรุ่นนี้มาก ตอนนี้มีคนใช้รถรุ่นนี้มากขึ้น เพราะรถนี้แต่งแล้วสวยมากๆ ของแต่งราคาแพงกว่าทุกรุ่นในที่ผมกล่าวาทั้งหมด แต่ยอมรับว่าผมชอบรถรุ่นนี้มาก อิอิ

Honda PCX

5.Honda Click เทรนของการออกแบบรถที่นิยมแบบโฉบเฉี่ยวมีกราฟฟิคสวยงาม รุ่นนี้ก็สวยไม่แพ้ทุกรุ่น แต่เป็นรุ่นที่แต่งแล้วสวยไปอีกแบบ ความนิยมน้อยกว่ารุ่นอื่น เพราะไม่ค่อยเห็นในท้องถนนมากเท่าไรนัก เพราะการที่ของแต่งและอะไหล่นั้นหายากจึงไม่ค่อยนิยมเท่าที่ควร

Honda Click

6.Kavasaki KSR มอร์ไซด์วิบากรุ่นเล็กที่หลายคนโปรดปรานความน่ารักของรถมอไซน่ารัก แต่บึกบึนแข็งแรง แต่ก็มีกลุ่มคนที่ใช้รถรุ่นนี้เยอะมากเหมือนกันนะครับ ของแต่งราคาก็แพงมาก พอๆกับ Honda PCX เลยทีเดียว บนถนนหลวงอันโฉบเฉี่ยวนักบิดเมืองไทยของเรา แต่ข้อเสียของมันคือคันเล็กเกินไป แต่งเครื่องแรงเกินตัวมันมาก

Kavasaki KSR

7.Honda air blade ชื่อรุ่นก็รู้แล้วว่าเฉียบคมสมชื่อ เป็นรุ่นนึงที่มีตามท้องถนนด้วยการออกแบบของทีมนักออกแบบที่ทำรุ่นนี้ออกมาได้ถูกใจนักบิด และรูปแบบของรถก็สวยงามจริงๆ มีหลายคนนิยมนิมาแต่งให้สวย ผมกล้าบอกได้เลยว่าแต่งยังไงก็สวยเชื่อผม อิอิ

Honda air blade

8.Honda Sonic หนึ่งในรถแต่งแรงก็คงไม่พ้นรุ่นนี้ เราเห็นมากมายในสนามแข่งจริงๆและนอกสนาม ลักษณะทางกายภาพของรถรุ่นนี้เหมาะกับเอามาลงสนามแข่งจริง และสามารถทำให้รถรุ่นนี้เป็นที่นิยมแข่งทางตรงทั่วประเทศในรุ่น 110 cc.

Honda Sonic

9.Suzuki skydrive เป็นรุ่นเดียวของซูซูกิที่สวยมากรุ่นหนึ่งและรุ่นเดียวที่แต่งแล้วสวยมาก ราคาก็ไม่ได้อยู่กลุ่มที่แพงมาก แต่เรื่องของความแรงนั้นคงสู้รุ่นอื่นๆที่กล่าวมาไม่ได้เพราะแรงของเครื่องไม่ได้ทำมาเพื่อแข่ง แต่ถ้าแต่งความสวยก็ไม่แพ้ใครเลยทีเดียว

Suzuki skydrive

10.Yamaha Matt รุ่นอมตะของรถมอร์ไซด์ที่เป็นการยอมรับของวงการสองล้อเมืองไทย นับ 20 ปี แม้จะเก่าแล้วแต่หากจะแต่งให้แรงนั้น เมทรุ่นนี้ทำได้หมด นับแต่ผมเกิดมายังไม่เคยเจอรถรุ่นไหนที่แต่งก็สวยแถมยังบึกบึนต่อทุกสภาพสังคมอันยาวนาน ต้องยอมรับว่ารุ่นนี้เป็นรุ่นตำนาน นานมากๆๆๆๆๆๆ

Yamaha Mate

มาดูกันครับพี่น้องว่า การเปลี่ยนแปลงจากสิ่งเดิมๆ นั้นอาจสร้างสิ่งที่สวยงามกว่าเดิม เพียงเติมศิลปะ การออกแบบ และวัสดุ ทำให้สิ่งของที่เราเห็นทั่วๆไปกลายเป็นของแปลกใหม่ที่สวยกว่าเดิม

อย่างเช่นตอนนี้ผมขอเสนอวิธีการเปลี่ยนแปลงของสิ่งหนึ่งให้สวยขึ้น เพราะเนื่องจากผมมีตู้แอมป์เล็กๆเก่าๆตัวนึง ซึ่งมองเข้าไปแล้วมันก็ไม่ต่างอะไรจากตู้แอมป์ทั่วไปที่มีขายตามคลองถม สะพานเหล็ก หรือตามร้านขายเครื่องเสียงทั่วไปที่มีกันแบบเดิมๆ รูปทรงพลาสติกหม่นๆ ไม่สวยเลยในสายตาของผม ซึ่งมองแล้วไม่ค่อยจะสวยเลยจริงๆ เพราะผมเบื่อกับรูปทรงของตู้แอมป์หรือสินค้าที่มีขายกันทั่วไป เรียกได้ว่าเอือมระอากับแบบของสินค้าที่ซ้ำซากมาก ซึ่งหลายท่านก็ไปสนับสนุนของนอกกัน ซึ่งราคาแพงกว่า สวยกว่า ดูดีกว่าของไทยหลายเท่าทั้งความสวยงามและความทนทาน แต่ผมอยากบอกว่าการคิดเช่นนั้นผิดครับ หากเราใช้ภูมิปัญญาและจินตนาการของเราเพิ่มเข้าไป ของไทยเรามันก็ไม่แพ้ของต่างชาติจริงๆครับ

เรามาดูตู้แอมป์โจทย์ของการเปลี่ยนมันให้ดูดีกว่าเดิมกัน ว่าก่อนทำรูปร่างของตู้แอมป์ตัวนี้เป็นแบบนี้

ตู้แอมป์เก่าๆที่่ผมไม่ค่อยพอใจกับรูปแบบของมันเท่าไหร่นัก

ภาพด้านหน้าของตู้แอมป์ที่ผมจะจัดการกับมันไม่ค่อยสวยจริงๆ แข็งทื่อมากเห้นทั่วไปตามท้องตลาดเครื่องเสียง มาดูด้านหลังของตู้แอมป์บ้างแล้วกัน

ภาพด้านหลัง

ผมไม่คิดใดๆทั้งสิ้น รู้แค่อย่างเดียวว่า”กูต้องจัดการกับมัน!!!!” ผมจัดการชำแหละมันออกมาเปลี่ยนรูปแบบให้ได้ ผมรื้อมันออกมาหมดแบบไม่สนอะไรทั้งสิ้น!!!

กูรื้้อ 1

เปลี่ยนโฉมแอมป์ห่วยๆ

เปลี่ยนโฉมแอมป์ห่วยๆ

เปลี่ยนโฉมแอมป์ห่วยๆ ฝ่าแม่งซะ!!!!!

เปลี่ยนโฉมแอมป์ห่วยๆ ดามโครงซะ

เปลี่ยนโฉมแอมป์ห่วยๆ เปลี่ยนทรงมันซะ!!!555

เปลี่ยนโฉมแอมป์ห่วยๆ หุ้มหนังเปลี่ยนพื้นผิวใหม่ทั้งหมด

เปลี่ยนโฉมแอมป์ห่วยๆ ประกอบเข้าที่เดิม

เปลี่ยนโฉมแอมป์ห่วยๆ ติดตั้งระบบเข้าสู่ที่เดิม

เปลี่ยนโฉมแอมป์ห่วยๆ ประกอบทั้งหมดรวมทั้งทดลองเสียง

พอประกอบเสร็จทางบ้านผมถึงกับงงและเข้าใจว่าผมไปซื้อมาใหม่ แต่….อิอิ ผมจับมันมาใช้เปลี่ยนโฉมใหม้ให้สวยกว่าเดิม ในที่สุดผมก็ได้ตู้แอมป์สวยๆ Style Vintage ที่ผมถึงกับเข้าใจเลยครับว่า “ของไทยไม่แพ้ชาติใดในโลก!!!!!” หากเราใช้ศิลปะ//จินตนาการ//แนวคิดใหม่ๆเอามาผสมกับสิ่งที่เรามีในประเทศเรียกว่าเป็นแนวทางในการปรับปรุงแบบสินค้าของไทยให้ดูดีสู้กับต่างชาติได้

ในที่สุดผมก็ได้ตู้แอมป์สวยๆ Style Vintage

หลายคนคงไม่เข้าใจนะครับว่าอาชีพนักดนตรีนั้นมีวิถีชีวิตในช่วงแรกที่สวยหรูแต่น้อยคนที่จะรู้ว่าในบั้นปลายของนักดนตรีจริงๆนั้นมีความจริงที่เจ็บปวดหลายอย่างที่ต้องยอมรับ ในฐานะที่อาชีพนี้ได้รายได้มากกว่าอาชีพอื่นๆ เพราะเป็นอาชีพที่มอบเสียงเพลงอันไพเราะให้คนฟังได้ดื่มดำ่กับบรรยากาศและเสียงเพลงในตอนนั้นให้ประทับใจมากที่สุด โดยเฉพาะนักดนตรีที่ใช้การเล่นดนตรีเป็นงานหาเลี้ยงชีพหลัก แต่ปัจจุบันนี้นักดนตรีต้องปรับตัวให้มากขึ้น หาอย่างอ่ืนทำ เพื่อหล่อเลี้ยงตัว เพราะอาชีพนี้เสี่ยงในความที่เราสามารถเล่นได้ช่วงชีวิตหนึ่งเท่านั้น บั้นปลายชีวิตของนักดนตรีต้องแปรเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นเพื่อหาเลี้ยงชีพ บางคนไม่ได้วางแผนชีวิตไว้ พอแก่ตัวมาไม่มีอะไรเลย ไม่เหลืออะไรเลยในช่วงบั้นปลายชีวิต ดังนั้นการวางแผนในช่วงชีวิตของนักดนตรีนั้นสำคัญมากๆ ควรทำในทันที(อันนี้ขอบอกด้วยความหวังดี) โดยเฉพาะอาชีพนักดนตรี

ซึ่งที่เอามาเล่าให้ฟังได้เพราะทั้งประสบการณ์จริงและการเล่าจากประสบการณ์จริงจากรุ่นพี่ และของผมเองที่ผ่านมาว่าเป็นยังไงบ้าง อย่างน้อยสิ่งที่จะเล่าต่อไปนี้อาจจะช่วยให้นักดนตรีรุ่นหลัง ได้เอามาใช้ให้เกิดประโยชน์ และไม่พลาดพลั้งเหมือนศิลปินและนักดนตรีหลายๆคนที่มาคิดได้เอาตอนที่ไม่มีเวลาให้คิดและทำแล้ว แม้จะเป็นอาชีพที่ฉาบฉวยก็ตาม เมื่อถึงเวลากอบโกยก็ควรเก็บให้มากที่สุด โดยที่การเก็บของคุณต้องเป็นสิ่งของเท่านั้น การเก็บเป็นเงินก้อนใหญ่ๆนั้นลำบากมาก ในอาชีพนักดนตรี เงินเข้ามาง่าย แต่ก็ออกง่ายเช่นกัน ควรพึงคิดถึงเรื่องนี้มากๆนะครับ

โดยอายุเฉลี่ยของนักดนตรีอาชีพ จะสามารถเล่นงานดนตรีอยู่ได้เพียงอายุ 39-40 ปี เป็นอย่างต่ำ จึงมีช่วงขาลงของการเล่นดนตรีแล้วจะทำอะไรกินล่ะในเมื่อการจ้างงานลดลง แล้วนักดนตรีรุ่นใหม่ๆก็ออกมาเรื่อยๆ แล้วจะทำอะไรเลี้ยงชีพล่ะครับเมื่อคุณแก่ลง??? มีรุ่นพี่หลายคนที่เค้าทำธุรกิจอื่นนอกจากการเล่นดนตรี คือการต่อยอดเกี่ยวกับดนตรีที่ตัวเองถนัด โดยสามารถจำแนกเป็นอาชีพต่างๆได้ดังนี้

ครูสอนดนตรี

เป็นครูสอนดนตรีที่ตัวเองถนัด // มาเป็นครูสอนดนตรีที่ตัวเองเล่น สอนแก่คนที่กำลังเริ่มต้นเล่น ได้สอนนักเรียนในวิชาดนตรีนั้นๆทั้งที่เป็นงานพิเศษและงานประจำที่น่าสนใจเลยทีเดียว เพราะนักดนตรีที่ผันตัวมาเป็นครูนั้น นับว่าเป็นพ่อพิมพ์แม่พิมพ์ของชาติ ไม่ว่าจะเป็นดนตรีแนวไหนยังไงก็ขึ้นอยู่กับว่าเราจะมีบั้นปลายชีวิตเป็นแม่พิมพ์ดีมั้ย มีบางคนที่เหมาะ และไม่เหมาะ แต่สำหรับผมคงไม่เหมาะครับ รู้ตัวเองว่าเป็นคนยังไง อิอิ

เปิดร้านขายเครื่องดนตรี

เปิดร้านขายเครื่องดนตรี // นับว่าส่วนใหญ่นักดนตรีมักจะหันมาทำงานด้านนี้มาก เท่าที่ผมเจอและพบเจอมา เป้นคนขายเครื่องดนตรีเองเลย แต่ต้องมีเงินทุนมากในการจัดการ และไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะมีหลายอย่างที่ต้องจัดการมากกว่างานเล่นดนตรีซะอีก ทั้งเรื่องดนตรีและเรื่องของธุรกิจการเงินเข้ามาเกี่ยวข้อง

ห้องซ้อมดนตรี

เปิดห้องซ้อม // เรียกว่าอาชีพนี้เป็นที่โปรดปรานของนักดนตรีที่ผมเจอมาหลายคนเลิกเล่นดนตรีหันไปเอาดีทางเปิดห้องซ้อมดนตรี ให้คนที่อยากเล่นดนตรีทั้งมือใหม่มืออาชีพนี้ได้เล่นได้ซ้อมกันในระยะเวลาเป้นชั่วโมง และแน่นอนว่าทำเลในการทำห้องซ้อมก็สำคัญมากนะครับ ส่วนใหญ่จะหาทำเลใกล้มหาลัย โรงเรียน แหล่งชุมชนที่มีคนมากๆ เพื่อให้สะดวกและเห็นได้ชัดเจนว่าเหมาะกับวัยรุ่นที่หาห้องซ้อมดนตรี

เปิดห้องอัด

ทำห้องอัด // หลังจากเล่นดนตรีอาชีพเมื่อมาทำเบื้องหลัง เช่นการทำห้องอัดนั้นเรียกว่าเป็นอาชีพที่เป้นส่วนน้อยที่ทำ เพราะการทำงานอาชีพนี้เงินทุนต้องสูงและมี Connection ในวงการดนตรีมากพอสมควรและสั่งสมประสบการณ์มานาน เรียกได้ว่าต้องมีหูที่ดีมาก เรียกว่าหูเทพ เท่านั้น เพราะการจ้างงานห้องอัดนั้นแพงมาก คุณภาพงานต้องดีพอกับงานที่ได้ทำ จึงเป็นอาชีพทำเงินแต่ก็อยู่ในภายใต้ภาวะการกดดันมากเลยทีเดียว

ทำงานเบื้องหลังให้ศิลปิน

ทำเบื้องหลังให้ศิลปิน // ทั้งเป็นเบื้องหน้าและเบื้องหลัง การทำ MV การทำงานในด้านบริหารในส่วนการทำเพลงและเกือบทุกอย่างให้กับศิลปินคนนั้น ความรับผิดชอบจึงสูงมาก เพราะการวางคิวการจัดลำดับของงาน ทั้งต้องมีความชำนาญในการดูกระแสของดนตรี และสังคมพอสมควรกับการทำงานด้านนี้ ทั้ง PR ทั้งต้องจัดการหลายๆอย่างของศิลปินที่ต้องสร้างผลงานอยู่เบื้องหลังของศิลปินจนวันที่ศิลปินเปิดตัว แต่เป็นงานที่เงินเยอะมาก แต่มากับความรับผิดชอบที่สูงมากๆเช่นกัน

นักแต่งเพลง

เป็นนักแต่งเพลง//ต้องเป็นคนที่มีพรสวรรค์มากพอสมควรในเรื่องของการจินตนาการด้านการออกแบบเนื้อเพลงซักเพลงให้คนอื่นร้องและสร้างสรรค์ผลงานเพลงดี เป็นอาชีพที่หากินได้ตลอดชีวิตเลยก็ว่าได้หากคุณแต่งเพลงได้ถูกใจคนฟังเพลง

เล่น Back up

เล่น Back up ให้ศิลปิน //นับว่าเป็นอาชีพต่อเนื่องก่อนที่จะหาอย่างอื่นทำ เป็นการเล่น Backup ให้กับศิลปินนั้นมีรายได้ดี หากว่าศิลปินคนนั้นดังและมีงานตลอดทั้งปี มีรายได้เป็นกอบเป็นกำ

เช่าเครื่องเสียง

เปิดร้านเช่าเครื่องเสียง // เราคิดว่าการทำงานดนตรีแล้วรู้จักการจัดการที่ดี การจัดตำแหน่งเครื่องเสียงดูแลระบบแสงสีเสียงของงานนั้น เรียกได้ว่าอาชีพนี้เป็นที่นิยมมากในกลุ่มนักดนตรีที่ชอบเล่นเครื่องเสียง และชอบจัดการงานเช่นนี้ แต่ต้องยอมรับว่าอาชีพนี้หากทำได้ดี ก็อยู่ได้นาน แต่เหนื่อยหน่อยในการติดตั้งและประกอบในงานนั้นๆ

ซ่อมเครื่องดนตรี

ซ่อมเครื่องดนตรี //มีความรู้เรื่องการซ่อมแซมเครื่องดนตรีที่ตัวเองได้ใช้เล่นเพื่อความชำนาญในการรับรู้ว่าควรซ่อมเครื่องดนตรีชนิดนี้ได้อย่างไรโดยใช้ความชำนาญมาเป็นตัวประกอบในการทำงานประเภทนี้ เก่งเรื่องเสียงและระบบไฟฟ้า

ทำแบรนด์สินค้าของตัวเอง

ทำเครื่องดนตรีแบรนด์ของตัวเอง // อันนี้เป้นข้อที่นักดนตรีไม่ค่อยทำกัน แต่ผมทำครับ……จบ อิอิ คาฮอง คือเครื่องดนตรีที่ผมเล่นและรู้จักกับมันจนสามารถสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง เพราะในประเทศไทยเรายังไม่มีใครทำอย่างจริงจังเท่าไหร่ แต่ผมจะทำให้สุดๆ

หัวข้อก็บอกแล้วว่าเป็นเหตุการณ์ระทึกที่ทุกคนต้องเจอซักครั้งหรือมากกว่านั้นในชีวิตประจำวัน เพราะทั้ง 10 เหตุการณ์เรียกได้ว่าทรมานมาก เป็นนาทีระทึกของทุกคน เหมือนกับต้องหยุดหายใจ และจิตใจไม่สามารถจดจ่อกับสิ่งอื่นได้เลย เมื่อเราหรือท่านใดก็ตามที่พบกับเหตุการณ์สุดระทึกที่ผมจะเอามาบอกว่าจริงใช่มั้ย และมันเป็นช่วงภาวะกดดันสูงมากจนตั้งตัวไม่ติด ผมแค่ยกตัวอย่างนะครับว่ามีอะไรบ้าง ยกตัวอย่างมาให้ 10 เหตุการณ์สุดระทึกของชีวิตประจำวันของทุกท่าน อย่างเช่นการเข้าห้องน้ำเรื่องง่ายๆแค่นี้ก็มีให้คิดหลายอย่าง ผมมีตัวอย่าง 10 ข้อ มาให้ท่านได้ดูกันว่าท่านเจอแบบไหนมาบ้าง

ห้องน้ำอันแสนสวยมีอะไรให้คิด

นาทีระทึกในห้องน้ำ

1.ปวดท้องหนักขณะอยู่ในรถ ในช่วงที่รถติดมาก // เป็นสุดยอดของนาทีระทึกในชีวิตของทุกท่าน สถานการณ์ที่ถูกกระชับวงล้อม มีมาให้ลุ้นทุกนาที เคยมั้ยครับเวลาอยู่ใกล้ห้องน้ำมักจะไม่ปวด พอออกห่างหน่อย เหมือนทำกรรมเอาไว้ การนั่งในรถไม่ว่าจะหรูหรือธรรมดาก็ตาม หากเจอเหตูการณ์นี้ตอนรถติด ผมเรียกมันว่านาทีของชีวิตจริงๆครับ

2.ยืนรอเข้าห้องน้ำ อย่างใจจดจ่อ // เป้นการรอคอยที่แสนยาวนานมาก จากชีวิตประจำวันที่เคยต้องรออะไรนานก็นานเท่าไหร่ก็ได้ แต่เมื่อคุณปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำ เหตูการณ์นั้นจะทำให้เวลาทั้งหมดของคุณช้าไปถนัดตา คงเป็นเพราะการกดดันจากก้นเราที่เหมือนภูเขาไฟที่พร้อมระเบิดได้ทุกวินาที

3.ทิชชู่ในห้องน้ำหมด ไม่มีสายฉีด // ภารกิจเสร็จสิ้น ต้องหากระดาษชำระเพื่อทำให้ภารกิจลุล่วง แต่พอเมื่อคุณล้วงเข้าไปในกล่องพบว่า…..ทิชชู่หมด บอกได้คำเดียวว่าเป็นอะไรที่ระทึกสุดๆ ห้องน้ำบางที่จะไฮโซไปไหน มีทิชชู่แต่ไม่มีสายฉีดก้น กรี้ดดด!!!!! ฆ่ากรูดีกว่า มันเป็นภารกิจที่หนักอึ้งยิ่งกว่าการเดินขึ้นภูเขายิ่งนัก ในบางคนที่ประสบปํญหานี้บ่อย มักใช้สิ่งอยู่ใกล้ตัวเอามาช่วยให้ภารกิจลุล่วง ขึ้นอยู่กับทักษะแต่ละคน อิอิ

4.ประตูไม่มีกลอน // เข้าห้องน้ำได้แล้ว แสดงว่าคุณจะได้ปลดปล่อยความทุกที่มีทั้งหมดออกมา แต่ต้องปิดประตูให้มิดชิด เดี๋ยวจะดูไม่งาม แต่พ่อเจ้าพระคุณเอ้ย!!!!! ประตูที่ปิดกั้นความอุจาดนั้นดันไม่มีที่ล้อคเพื่อปิดประตูนั้น เป็นเรื่องทรมานพอกับการระแวงคนเข้ามาพบเห็น เป็นเรื่องใหญ่ของภารกิจหนักอึ้งที่ต้องปลดปล่อย กับประตูที่ต้องการปิดด้วยวิธีใดก็ตาม และดูหาวิธีพลิกแพลงสิ่งใกล้ตัวให้สามารถล้อคประตูให้ได้ ภารกิจก็สำเร็จ…แต่ถ้ามันไม่มีอะไรเลยล่ะ กวรี้ดดด!!!!!!

5.ห้องน้ำไม่มีน้ำ น้ำไม่ไหล // โทษใครไม่ได้นอกจากโชคชะตาของตัวเอง เมื่อเคราะห์ซ้ำกรรมซัด เมื่อคุณเข้าสู่ภาวะคับขันเช่นนี้ ต่อให้ห้องน้ำตกแต่งสวยงามมากแค่ไหน แต่ท่านเอยเมื่อสุขกับการอยู่ในห้องน้ำสวยๆ……….แต่ พอดีน้ำไม่ไหล ก็ชิบหายกันเต็มๆเลยทีเดียว เป็นความผิดพลาดอย่างแรงที่เข้าห้องน้ำผิดที่ ในที่ๆน้ำไม่ไหล เป็นอะไรที่ขนลุก………บรื๋อ!!!!!

6.ขันในห้องน้ำหายไป  // ในบางที่ธุระกันดาล บางครั้งชักโครกแบบนั่งของชาวไฮโซคงหายากมาก 80 % ของปั้มน้ำมันเป็นแบบนั่งยองๆแน่นอน ในคนที่มีปัญหาเรื่องของข้อต่างๆของร่างกาย เป็นเรื่องที่หนักหนายิ่งนัก แต่ยังไม่หนักเท่าห้องน้ำแห่งนั้นไม่มีขัน แม้จะมีน้ำอยู่เต็มอ่างก็ตาม หากไม่มีขัน ไม่ต่างอะไรเลยกันรถยนต์ที่ไม่มีล้อ เหยด!!!!นับเป็นเรื่องที่เป็นวาระแห่งชาติเลยก็ว่าได้ ซึ่งห้องน้ำในปั้มน้ำมันส่วนใหญ่ไม่ค่อยสะอาดนัก ยังต้องมาเจอความโหดร้ายจิตใจจาการไม่มีขันไว้ตักน้ำเพื่อภารกิจนี้ให้ผ่านไปได้…………

7.ในกรณีที่ต้องซื้อกระดาษทิชชู่ด้วยเครื่องขายแต่ไม่มีเหรียญ // มีบริการตามที่ต่างๆตามห้างและชุมชนที่แสนจะทันสมัย อะไรๆก็ใช้เครื่องทำงานแทนอย่างเช่นเครื่องขายกระดาษชำระ ราคา 2 บาท กล่องน้อยๆ มีซักครั้งมั้ยครับที่เงินของคุณในกระเป๋านับหมื่นบาท จะมีเหรียญบาทสองเหรียญในกระเป๋ามั้ย ถ้ามีก็แล้วไป แต่ถ้าไม่มี…….เงินนับหมื่นในประเป๋าของคุณไม่มีประโยชน์เลยในนาทีนั้น นาทีฉุกเฉินนั้นแบ้งราคาสูงๆก็ไม่ได้ช่วยคุณได้เลยในนาทีวิกฤติ ณ ตอนนั้น เป็นเรื่องที่ทำให้ใครหลายคนคงเจอมาแล้วแน่นอน

8.หาห้องน้ำไม่เจอ // ในนาทีฉุกเฉินนั้นการหาห้องน้ำนั้นไม่ต่างอะไรกับการเดินหาคู่อริอย่างร้อนรน คนรู้จักเข้ามาทักถึงกับตัดขาดความสัมพันธ์กันชั่วคราว เพราะเส้นทางการเดินทางในห้องน้ำนั้นบีบหัวใจคนปวดท้องเป็นอย่างมาก เส้นทางดุแสนยาวไกลอย่างไม่เคยมีมาก่อน เพราะจิตใจของเรานั้นกระเจิดกระเจิงไปไหนต่อไหน ยิ่งสถานที่ๆเราไม่คุ้นเคยไปมาก่อน ความเสี่ยงต่อการขี้แตกคาจุดเกิดเหตุจึงมีสูงมากในนาทีนั้น ถ้าตอนนั้นเหาะได้คงเหาะไปแล้ว

9.เข้าห้องน้ำมาแล้วพบว่าเข้าห้องน้ำผิด //ความผิดพลาดของการเข้าห้องน้ำผิดนั้นส่วนหนึ่งมาจากการเร่งรีบของเราเอง เพราะบางครั้งป้ายทางเข้าห้องน้ำสัญลักษณ์ก็คล้ายๆกัน เมื่อเข้าไปผิดแล้วเข้าห้องเพื่อปลดทุกข์แล้วนั้น ความซวยจะบังเกิดก็ต่อเมื่อ มีเพศตรงข้ามเดินเข้าห้องน้ำในส่วนที่เขามาถูกห้อง แต่เรามาผิดห้อง การปฏิบัติตัวมันยิ่งกว่าการแอบหลบแฟนในตู้เสื้อผ้าซะอีก ตัวของเราจะหดลงๆๆๆๆๆ และหายใจแผ่วลงๆๆๆๆๆ หลอนจนเกิดความระแวงว่าจะมีคนเดินเข้ามาสวนกับคนเข้าห้องผิดอย่างเรามั้ย เป็นเรื่องหลอนอีกเรื่องที่ เราๆท่านๆห้ามพลาด

10.ทำธุระเสร็จกดน้ำชักโครก น้ำไม่วนลง แต่ปริ่มขึ้นมา เป็นนาทีวัดใจของเราจริงๆ //เรียกได้เลยว่าเป็นนาทีระทึกขวัญโดยเฉพาะผมที่เคยเจอมาแล้ว การกดชักโครกธรรมดาน้ันกดไปแบบไม่แคร์สื่อตามปรกติ แต่วันดีคืนดีชักโครกสุดรักของคุณเกิดอาการไม่คาดฝันมาก่อน หลังจากกดชักโครก น้ำที่เคยวนลงไป กับวนขึ้น ผมเชื่อว่าร้อยทั้งร้อยต้องอึ้งกับเหตุการณ์วัดใจเช่นนี้ว่าหากมีการกดชักโครกครั้งที่สองจะเกิดเหตุการณ์อะไรต่อไปซึ่งเราไม่สามารถทราบได้ เพราะผลลับจะออกมาเป็นสองอย่าง

• กดแล้วน้ำวนลงตามปรกติ ให้เราโล่งใจ
• กดแล้วน้ำเสือกวนขึ้นหนักกว่าเดิม….พระเจ้า!!!!!มันยิ่งกว่าการเอาปืนมาจ่อยิงกันชัดๆ

ซึ่งข้อสุดท้ายนี้ท้าทาย และวัดใจคนใช้ห้องน้ำอย่างเรามาก ใครเจอแบบนี้……คุณมีแค่สองข้อเท่านั้น คุณต้องเลือก หากเป็นเหมือนข้อแรกมันก็หมายถึง….คุณได้ไปต่อ!!!!!………แต่ถ้าเกิดแบบข้อสอง ขอบอกว่าตัวใครตัวมันแล้วกันนะเธอว์!!!!!!!!

ผมต้องบอกก่อนว่าผมเรียนด้านศิลปะ การออกแบบ การทำเครื่องประดับ โดยเริ่มจากการเรียนประถมก็อยู่ห้องที่เป็นสายศิลปะ เป็นกลุ่มห้องที่ครูให้เป็นกลุ่มที่ประกวดวาดรูปและงานศิลปะทั่วกทม. แข่งตามเขตต่างๆในกรุงเทพ พอจบประถมศึกษาปีที่6 ก็มาเรียนมัธยมต้นก็มาอยู่ห้องศิลปะอีกเป็นห้องที่ครูจะแบ่งหมวดว่าเรียนศิลปะเยอะมากแบ่งสายกันอย่างชัดเจน จนจบม.3

ตอนเรียนประถม

ก็มาเรียนต่อสายศิลปะกับการออกแบบที่วิทยาลัยอาชีวะศึกษาเชียงใหม่ อยู่ในสายออกแบบ คือออกแบบแม่งทุกอย่าง และผมก็ชอบมากๆด้วย เพราะเหมือนกับว่าตอนอาชีวะจะเป็นอะไรที่ได้ค้นพบตัวเองได้ชัดเจนว่าทำอะไรกับชีวิตต่อไป

ตอนมัธยม

จนจบปวช.3 ก็ดรอปเรียน 1 ปีเพื่อเก็บเงินเรียนป.ตรี แล้วมาเรียนมหาวิทยาลัยที่ ราชมงคลล้านนา จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งก็เรียนจนจบมามีงานทำ และค้นพบวิถีชีวิตของตัวเองดั่งปุจจุบัน

สมัยเรียนอาชีวะ

แต่การเริ่มเรียนของผมตั้งแต่ประถมจนจบป.ตรีนั้นมีปัญหาอย่างเดียวที่คาใจผมตั้งแต่เด็กว่า “กูเรียนวิชานี้ไปทำอะไรวะ???” ซึ่งต้องยอมรับความจริงกันนะครับว่า สิ่งที่ผมเรียนบางวิชานั้นก็งงอยู่ว่าเรียนไปแล้วได้อะไรมาบ้าง เอามาทำอะไรบ้าง มันใช้อะไรกับกรูได้บ้างมั้ยวะครับ……. เพราะวิชาที่ผมเจอนั้นเรียกได้ว่าแต่ละวิชานั้นผมเกิดมา และเรียนมันมา อายุจะ 30 ปี แล้วไม่เคยใช้แมร่งเลยจริงๆ ในตอนนั้นผมก็งงว่าเรียนทำไมอ่ะ รู้มั้ยว่ามันเหนื่อยใจทุกครั้งที่เจอวิชานี้ เรียกว่าเป็นขวากหนามของผมที่เป็นคนเรียนศิลปะ งานออกแบบ เมื่อเจอวิชาเหล่านี้ มันจะมีไว้ทำไมในระบบการศึกษาของเรา มีไว้ให้กรูเครียดในชีวิตการเรียนกระนั้นหรือ เพราะยอมรับตามตรงว่า เป็นเรื่องที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ที่ต้องเจอวิชาเหล่านี้

ตอนเรียนมหาลัยราชมงคลล้านนา สาขาเครื่องประดับ

ต้องย้ำนะครับว่าผมเองเรียนศิลปะ หรือว่า Artist ศิลปิน การออกแบบซึ่งผมอยากเล่าให้ฟังว่ามันทรมานแค่ไหนเมื่อวิชาที่ไม่อยากเรียนเลย เพราะค้นพบมาทั้งชีวิตแล้วครับว่า เด็กศิลปะหรือเรียนออกแบบ นั้นไม่ถูกกับวิชาเลขเลย การคำนวนเป็นเรื่องที่ทรมานมากหากเจอวิชาคำนวน ผมมั่นใจว่าคนศิลปะเกือบ 90 % กลัววิชาเลข วิชาคำนวน เรียกได้ว่าเป็นงูกับเชือกกล้วย ไม่ถูกกันเลยแม้แต่น้อย วิชาที่ผมไม่เคยได้ใช้จริงในชีวิตเลยก็มีมากมายหลายวิชายกตัวอย่างเช่น

• วิชาฟิสิกส์ // ไม่ได้ใช้เลย เพราะไม่รู้ว่ามันจะเอามาทำอะไรได้
• วิชาเคมี // ไม่ได้ใช้ผมเรียนศิลปะกับการออกแบบ การใช้วิชานี้แทบจะไม่รู้ว่าจะเอามาทำประโยชน์กับชีวิตในการเรียนอะไรบ้าง
• วิชาชีวะวิทยา // ไม่ได้ใช้เลยจริงๆให้ตายเถอะ!!!! ผมเรียนแล้วจนวันนี้ไม่เคยได้ใช้ในงานที่ผมทำจริงๆเลย
• วิชาไฟฟ้า // ได้ใช้แค่ในเบื้องต้นแต่ถ้าลึกๆแบบละเอียดผมไม่ได้ใช้เลย ไม่รู้จะละเอียดไปมั้ย ทั้งสูตร ทั้งอะไรมันเยอะไปหมด ชีวิตสับสนโครตๆ….
• วิชาตรวจสอบภายใน // ไม่ได้ใช้จริงๆ ให้ตายเถอะ จนวันนี้ทำกิจการของตัวเองยังไม่เคยได้ใช้เลย
• วิชาสถิติ // ไม่ได้ใช้ ไม่ได้ใช้ ไม่ได้ใช้ ไม่ได้ใช้!!!!!
• วิชาแคลคูลัส // ไม่ได้อยู่ในสมองเลย
• วิชาเศรษฐศาสตร์ // ไม่มีในชีวิตเลย 
• วิชาตรีโกณมิติ // เรียนแต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร!!! 

เรียนจบปริญญา

สำหรับคนที่เรียนสายอื่นนั้นอาจจะปรกติ แต่สำหรับคนเรียนศิลปะนั้นเป็นเรื่องที่หนักและสาหัสมาก เพราะมันไม่เข้าทางของกลุ่มคนอย่างพวกผมเลย เพราะวันๆมีแต่เรื่องศิลปะ สังคม และการออกแบบ พอมีการเรียนวิชาดังที่กล่าวแทบจะเรียกได้ว่าใจห่อเหี่ยวกันเลยทีเดียว……เรื่องจริงนะเธอว์ มาพูดกันตรงเลยนะครับว่าจริงๆแล้ว มนุษย์ของเราวิชาที่ควรเรียนและเน้นที่สุดคือ

• วิชาภาษาไทย
• วิชาภาษาอังกฤษ
• วิชาสังคม
• วิชาคอมพิวเตอร์
• วิชาวิทยาศาสตร์เบื้องต้น
• วิชาเกษตรกรรม
• วิชาจิตวิทยา
• วิชาภูมิศาสตร์
• วิชาประวัติศาสตร์

ผมเองเชื่อว่าหากการศึกษาไทยยังเป็นแบบนี้ ก็แย่มากหากยังยัดเยียดวิชาที่เราไม่ได้ใช้เลย อีกทั้งโดนวิชาดักต่างๆนาๆ ไม่ได้เพิ่มอะไรเลยให้กับชีวิตประจำวันของคนอย่างผมเลย ผมว่าจะให้ดีอยากเรียนอะไรก็เรียนให้มันเยอะๆ เน้นหากอยากเรียนอะไรก็ให้เรียนตรงนั้นไปเลย อย่าเอาวิชาดักเหล่านี้ที่เราไม่ได้ใช้จริงมาเลยครับ เสียดายเวลาในการเรียนที่ต้องมาเครียดกับวิชาเหล่านี้ เอามาทำอย่างอื่นดีกว่าให้เกิดประโยชน์และตรงสายให้มากๆ ประเทศชาติเราจะได้ไม่ต้องเจอแต่พวกซื้อปริญญา ได้ดิบได้ดีกันไป แต่คนเรียนหนักอย่างเราต้องเจออุปสรรคหลายอย่าง ต้องให้ผู้เกี่ยวข้องเปลี่ยนทัศนคติในการศึกษาให้ดีกว่านี้มากขึ้น

ดูจากหัวข้อแล้วคงจะทราบดีแล้วใช่มั้ยครับว่าบล้อคนี้เราจะมาพูดถึงการเพิ่มมูลค่าสินค้าด้วยศิลปะ มีหลายอย่างที่เราควรดูและเปลี่ยนทัศนคติเรื่องการตลาดแบบที่ต้องขายทีละมากๆ ซึ่งผมเรียกว่าการตลาดแบบหมูกระทะบุฟเฟ่ ที่ต่างชาติมักมองเราเช่นนั้น แล้วทำไมไม่ลองคิดดูครับว่าการทำตลาดแบบหมูกระทะนั้น มันทำให้มูลค่าสินค้าดูไม่มีราคาเลยแม้แต่น้อย แล้วยิ่งมาดูคู่แข่งด้านการค้าและการส่งออกนั้นมีหลายประเทศที่นำหน้าเราไปแล้วอย่างไม่เห็นฝุ่น ผมว่ามันมาจากการคิดเพิ่มมูลค่าสินค้าในประเทศให้มีราคาที่สูงมาก สนองความต้องการตลาดได้อย่างชัดเจนและที่ผมจะมาพูดในวันนี้นอกจากเอกลักษณ์ของไทยที่หาใดเทียมได้ มาใช้อย่างถูกที่ถูกทางและปรับให้เข้ากับสมัยจึงเป็นเรื่องที่คนไทยอย่างเราควรให้ความสำคัญด้านนี้ให้มากๆ เพราะการที่เราสามารถทำให้สิ่งที่มีในประเทศของเรามีสินค้าที่มีการเพิ่มมูลค่าด้วยวิธีต่างๆ การสร้างหรือเพื่มมูลค่าให้สินค้า สร้างรายได้เข้าประเทศและเป็นที่ยอมรับของชาวโลกว่าคนไทยก็ทำได้

อย่างที่อาจารย์ @MKTMAG ได้กล่าวไว้ในรายการ The idol ว่า หนังสือการตลาดที่รเานั้นเรียนมานั้นไม่สามารถนำมาใช้ได้จริงในตอนนี้ ไม่มีประโยชน์อะไรเลย เพราะการตลาดในตลาดโลกเรานั้นเปลี่ยนไปมากๆ เพราะการเปลี่ยนไปของสังคมการบริโภค ซึ่งผมเชื่อว่าจริงครับ และจะไม่ผิดใช่มั้ยหากเราเพิ่มมูลค่าสินค้าของเราด้วยการออกแบบและศิลปะที่สามารถเพิ่มมูลค่าให้สินค้าเรามีค่ามากกว่าเดิม ไม่ว่าจะเป้นการวาด กระระบายสี การแต่งเติมให้สินค้านั้นเกิดเรื่องราว และความน่าสนใจให้กับสินค้า ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้สินค้าราคาไม่แพงถูกนำมาเพิ่มค่าได้จริงๆ หรือการจะหาชิ้นส่วนต่างๆมาแต่งเติมเพิ่มความสวยงาม ดูแปลกตา น่าสนใจ ก็เป็นการใช้ศิลปะเพิ่มมูลค่าได้ ไม่ยากเลยหากฝึกฝนและหาแนวการทำผลงานใหม่ๆออกมาให้ไม่ซ้ำใคร

Paint สวยๆลงบนพื้นผิวไหนๆก็คืองานศิลปะครับ

ยกตัวอย่างง่ายๆอย่างอาหารญี่ปุ่นที่เราเห็นๆกันอยู่เนึ่ยก็ไม่ต่างอะไรหากเราเทียบกับราคาทุนที่ไม่แพงมาก แต่การทำให้สินค้าดูน่าสนใจต่างหากล่ะครับที่สามารถดึงดูดความสนใจทำให้คนอยากทานแม้ราคาจะแพงก็ตาม แต่มันสร้างให้สินค้าเพิ่มมูลค่าจากเรื่องราว และการออกแบบหน้าตาของอาหารให้ดูน่าสนใจต่อผู้บริโภค คนใช้ยอมจ่ายแน่นอน

กระป๋องสีก็สามารถเป็น R2D2 ได้จากงานศิลปะแบบง่ายๆ

อย่างไรก็ตามความทันสมัยเข้ามาเป็นส่วนผลักดันความนิยมในสินค้ามากขึ้น เป็นส่วนที่ทำให้ความต้องการทางตลาดนั้นดูจะไปได้สวยทีเดียว แต่ผมไม่ใช่นักวิจัยการตลาด แต่ผมใช้ความเป็นผู้ใช้ และผู้ที่ชื่นชอบในความแปลกใหม่และค้นหาสิ่งใหม่ๆที่สามารถทำให้ความพึงพอใจในสินค้าซึ่งผมใช้หลักการ ศิลปะ + การออกแบบ + เรื่องราวที่น่าสนใจของผลิตภัณท์ + ความแปลกใหม่ในสินค้าของเรา + จุดเด่นของแบรนด์ที่เราทำ นี่คือจุดประสงค์และเป้าหมายที่จุดประกายให้กับผมในตอนนี้

การใช้ศิลปะคือการเพิ่มมูลค่าให้สินค้าได้มาก

โมเดลของผมคือการทำให้คาฮอง หรือกลองอะคูสติกที่ผมทำในปัจจุบันนั้น ให้มีความแปลกใหม่แปลกตาน่าสนใจมากยิ่งขึ้น เพราะในท้องตลาดทั่วไปในหมวดของคาฮองนั้นมีความเหมือนกันหลายอย่างที่เหมือนกันไปหมด จนเกิดความซ้ำซาก เช่น

การเพิ่มมูลค่าโดยใช้กาลเวลาเป็นสิ่งที่ลำบากมากเมื่อเทียบกับผลประโยชน์ที่ได้

• ผิวเป็นไม้ มันเงา เคลือบด้วยวิธีต่างๆ
• ใช้ช่างเฟอร์นิเจอร์ที่ไม่ได้เล่นดนตรีมาทำ อารมณ์และความรู้สึกของนักดนตรีหายไป
• รูปทรงคล้ายๆกัน จนมองไม่ออกว่าแบรนด์ไหนเป็นแบรนด์ไหน คือสี่เหลี่ยมผืนผ้าแนวตั้ง
• เทคนิคการทำให้เสียงคาฮองมีคุณภาพนั้นต่างกันมาก
• มีการผูกขาดด้านการออกแบบจากฝรั่งที่คิดว่ารูปทรงอื่นเสียงออกมาไม่ดี
• คนไทยเราเชื่อว่าของนอกต้องดีเสมอ ของไทยคุณภาพเสียงสู้ไม้ได้
• ทำให้นักเล่นดนตรีชนิดนี้เชื่อว่าคาฮฮงนั้นเสียงสแนร์ต้องดังชัดเจน แท้จริงแล้วไม่ใช่ ควรดูที่เสียงการเดื่อง(Bassdrum) ว่ามีเสียงสแนร์แทรกออกมารึเปล่า ถ้ามีแสดงว่าคาฮองของท่านมีปัญหาแน่นอน
• คาฮองที่นำเข้ามาขายในไทยก็ทำในไทยเกือบทั้งหมด เอาไปปั้มตราเมืองนอกแล้วมาขายคนไทยด้วยกันเอง

ในการเพิ่มมูลค่าสินค้าศิลปะก็ทำให้มูลค่าสินค้าได้ไม่น้อยเลย

ผมเชื่อว่าการพัฒนาสินค้าอย่างกลองคาฮองนั้นมีลู่ทางที่ไปได้ดีมาก หากมีการนำเอาวัตถุดิบใหม่ๆมาสร้างให้เกิดคาฮอง Design สวยๆ ออกจากคาฮองแบบเก่าที่มีตามท้องตลาดทั่วไป

คาฮองนั้นไม่ใช่ว่าจะเล่นแค่เพียงตีให้ได้เสียงกระเดื่องและสแนร์เท่านั้น แต่ทั้งนี้ท้งนั้นผู้เล่นก็ควรฝึกฝนให้เก่งในระดับหนึ่งเนื่องจาก

• รู้จังหวะดนตรี
• แยกประสาทมือได้คล่องแคล่ว
• วางระบบการนั่งตี ท่านั่งให้เหมาะสม
• การวางมือในการตีที่ถูกต้อง

พอฝีมือการตีคาฮองเริ่มดีขึ้น การพัฒนาขั้นต่อไปเป็นการเพิ่มองค์ประกอบของเสียงขณะเล่น ผมจึงเรียกมันว่า อุปกรณ์เสริมเมื่อเล่นคาฮองกลองนั่งตีตัวนี้ ทำให้เกิดความหลากหลาย และเกิดรูปแบบการเล่นดนตรีในรูปแบบใหม่ๆที่น่าสนใจมากขึ้น (ต้องฝึกจนชำนาญด้วยนะครับ)

อุปกรณ์เสริมที่เล่นกับคาฮองมีดังนี้

Bongo

Bongo

Cabasa

Cabasa

Shaker

Shaker

Tambourine

Tambourine

Chime

Chime

Cow bell

Cow bell

Hi hat

Hi hat

Other instument Percussion

คาฮองนั้นมีหลักฐานของประวัติความเป็นมาตั้งแต่ช่วงกลางศตวรรษที่19 และตอนนี้คาฮอง Cajon จะถูกพิจารณาให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมแห่งชาติของเปรูอย่างเป็นทางการ

มีข่าวมาบอกว่ามีวิธีจะมาบอกว่าการตีคาฮองนั้นมีท่าตียังไงบ้าง วิธีหรือท่านั่งถูกใจท่าไหนเลือกกันตามสบายเลยครับ

ท่าตีนั้้นขึ้นอยู่กับองค์ประกอบของเครื่องดนตรีตามความเหมาะสม

การตีคาฮองโดยใช้บรัช เป็นเหมือนแส้ เวลาตีนั้นสามารถทำให้เกิดเสียง Hihat

ท่าตีที่ผมคิดขึ้นเอง เพื่อตีกับบองโก้ได้ง่ายมาก เป็นวิธีที่พึง่คิดได้

ท่าตีที่ผู้หญิงสามารถตีได้ โดยน้องชายผมเป็นคนคิดวิธีตีท่านี้ เออใช้ได้ไม่เลวเลย

ท่าตีประยุกต์ระหว่างCajon กับ Hihat ที่ผมคิดค้นขึ้นมาเอง เพื่อความครบของเสียงที่ต้องการ

ท่านี้ทำให้คาฮองเอียงออกไปด้านหลัง เป็นท่าที่คนนิยมเล่นในท่านี้มาก เพราะเสียงเต็มมากๆเวลาตี

ท่าตีคาฮองในแนวเพลงลาติน ที่ต้องใช้อารมณ์เพลงที่สนุกสนาน

เป็นท่าการตีที่เท่มาก ผมเรียกมันว่า ท่า Air Jordan 555

การผลิตคาฮองที่ดีนั้นมีกระบวนการที่เยอะพอควร แม้มันจะเป็นเพียงกล่องแต่การใส่ใจลงไปในงานนั้น เพื่อให้ออกมามีเสียงที่ดี และสร้างความพึงพอใจให้กับผู้เล่น เพราะคนทำนั้นก็เล่นเครื่องดนตรีชนิดนี้มานานเช่นกัน

คาฮอง กลองนั่งตี

จึงเข้าใจความต้องการของนักดนตรีในกลุ่มคนเล่นคาฮองด้วยกัน เพราะการเล่นคาฮองมีการเล่นมานานแล้ว แต่ในไทยยังไม่ค่อยมีคนรู้จักเท่าที่ควรเนื่องมาจากคนยังไม่เข้าใจว่าเครื่องดนตรีชนิดนี้คืออะไร ไว้ทำอะไร กับคำถามที่หลายๆคนถามผมเกี่ยวกับคาฮองคือ

คาฮอง กลองนั่งตี

20 คำถามที่โดนถามมากที่สุดเกี่ยวกับคาฮอง Cajondrum

1. มันคืออะไร???……………………….ตอบ กลองชนิดหนึ่งในหมวดของPercussion มีรูปร่างเหมือนกล่อง ตีแล้วให้เสียงเหมือนกลองชุด
2. ใช้ทำอะไร???……………………….ตอบ ตีให้จังหวะแทนเสียงกลอง เล่นกับวงดนตรีที่ไม่ใหญ่มาก พกพาสะดวก
3. ลำโพงหรือครับ???……………………….ตอบ มีรูปร่างคล้ายลำโพงแต่ไม่ใช่ เป็นกลองสำหรับนั่งตีซึ่งเรียกว่า คาฮอง Cajondrum มาจากเปรู
4. เล่นยังไง???……………………….ตอบ นั่งคร่อมบนคาฮองหันหน้าไปทางแผ่นไม้ด้านหน้าแล้วแยกขา เอามือทั้งสองตีบนหน้าไม้ของคาฮองให้เกิดจังหวะ
5. เลือกยังไง???……………………….ตอบ รูปทรง ความสูง กว้างยาว เวลานั่งตีพอดีกับตัวเองมั้ย เสียงที่ต้องการนั้นถูกใจหรือไม่เพราะคาฮองแต่ละตัวนั้นให้เสียงที่แตกต่างกัน อีกทั้งสีสัน พื้นผิว ลวดลายว่าชอบแบบไหน มีให้เลือกมากมาย
6. เรียนตีที่ไหน???……………………….ตอบ ดูคลิปต่างๆตาม เว็ปที่มีเช่น Youtube หรือเว็บต่างๆที่สามารถดูและตีตามเพลงและคลิปที่หลายๆท่านได้อัปโหลดแล้วตีตาม ผมเองก็เรียนจาก Youtube ครับอิอิ
7. เล่นคาฮองแบบไหนดี???……………………….ตอบ แล้วแต่ความชอบของแต่ละท่านว่าชอบเสียงแบบไหนและเหมาะกับการตีว่าเราเล่นเพลงหรือดนตรีในแนวไหน แล้วเอาที่นั่งตีแล้วสบายๆไม่เหนื่อยและเจ็บหลังจะดีมากๆ เพราะถ้าเลือกคาฮองตัวที่ดีนั้นทำให้การตีของเราเวลาตีจะหลังตรง
8. เล่นยากมั้ย???……………………….ตอบ ไม่ยากหากคุณเป็นคนชอบเคาะโต๊ะเวลารอใครนานแล้วเคาะจังหวะด้วยมือตามเพลงที่เปิดตอนรอในเวลานั้น มันหมายความว่าคุณตีคาฮองได้แน่นอน
9. เล่นดนตรีไม่เป็นเลยเล่นได้มั้ย???……………………….ตอบ เล่นได้แน่นอน ขอเพียงคุณชอบฟังเพลง และชอบจังหวะดนตรีไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิงก็ตามเล่นคาฮองได้ครับ
10. คาฮองแบบสแนร์กลองกับสายกีตาร์เสียงต่างกันยังไง???……………………….ตอบ ไม่ต่างกันเลยครับ แล้วแต่ความชอบ แต่เวลาเปลี่ยนแต่ละครั้ง แผงสแนร์กลองจะแพงกว่าสายกีตาร์มากๆ จึงลองชั่งใจดูว่าใช้แบบไหนดี
11. มีแบบไหนบ้าง???……………………….ตอบ Cajon POP // Cajon Bass // Cajon Latin // Cajon Smooth // Cajon SuperBass
12. แตกต่างกันยังไง???……………………….ตอบ รูปทรงของคาฮองที่แตกต่างกันจะให้เสียงที่ต่างกัน และขึ้นอยู่ที่ความชอบของแต่ละคน รูปทรงมีผลต่อเสียที่ได้
13. ถนัดมือไหน จะตียังไง???……………………….ตอบ ถนัดมือซ้าย ตีสแนร์มือซ้าย ตีกระเดื่องมือขวา // ถนัดมือขวา ตีสแนร์มือขวา กระเดื่องมือซ้าย //นี่คือธรรมชาติของการตีด้วยความถนัดของมือทั้งสองข้าง
14. ต้องเตรียมตัวยังไง???……………………….ตอบ ฝ่ามือทั้งสองข้างไม่มีแผล หรืออาการบาดเจ็บ เมื่อตีปรบมือวอมอัฟมือให้อุ่นเพื่อการตีที่สนุกสนานของเรา
15. ซ้อมเพลงอะไรเริ่มต้น???……………………….ตอบ 1.Billy jean: Michael jackson // 2.หยุด: Groove rider เป็นต้น
16. เล่นกับเครื่องดนตรีอะไรได้บ้าง???……………………….ตอบ Guitar // Piano เป็นต้น
17. เสียงHihat???……………………….ตอบ ใช้บรัชของกลองชุดมาใช้ตีบนผิวหน้าของคาฮองและแบ่งประสาทมือให้มือข้างหนึ่งเป็นทั้งแสร์และกระเดื่อง และอีกมือหนึ่งคือ Hihat
18. มีเสียงอะไรบ้าง???……………………….ตอบ คาฮองจะมีเสียง สแนร์ กับ กระเดื่อง เป็นหลัก
19. ตั้งเสียงยังไง???……………………….ตอบ Tuner เสียงด้วยหกเหลี่ยมเครื่องมือช่างเพื่อทดสายกีตาร์และสแนร์ให้หดตัวและคลายตัวในการปรับแต่งเสียงคาฮองให้ดีได้ด้วยหกเหลี่ยม
20. วัสดุไหนเสียงดีสุด???……………………….ตอบ ไม่มีวัสดุไหนที่เรียกว่าจะให้เสียงที่ดีตายตัว เพราะอยู่ที่การประกอบและการติดตั้งไม่ว่าวัสดุอะไรแค่เพียงการประกอบดีเสียงก็จะออกมาดีด้วย

Cajon

แล้วปัจจัยอะไรบ้างที่ทำให้คาฮองสุดรักของท่านเสียงโดนลดคุณภาพลงบ้าง เกิดจากอะไรมาชมกันเป็นเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยมาฝากกัน
-ห้ามติดสติ๊กเกอร์ตรงแผ่นหน้าที่ตีเยอะเกินไป จะทำให้เสียงไม่ดี และเกิดความเลอะเทอะจากยางของสติ้กเกอร์ทำให้สกปรกง่ายมาก
-พยายามอย่าให้โดนความชื้นมากเกินไป เสียงอาจจะเปลี่ยน เพราะเกิดความชิ้น
-การทำสีแผ่นตีควรใช้สีที่ไม่มีมวลของสีหนามากเกินไป เท่าที่ทราบมาพบว่าสีที่ทาหนามากเกินไปนั้นมีผลต่อเสียงที่ได้
-คาฮองที่ดีนั้นควรมีจุดที่เสียงออกเพียงจุดเดียวคือรูด้านหลังหรือด้านข้างแค่รูเดียว หากมากเกินไปทำให้เกิดการกระจายของเสียงมากเกินไปทำให้การตีต้องใช้พลังงาน เนื่องจากเสียงคาฮองที่มีรูมากเกินไป ควรจะมีแค่รูเดียว ตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งเท่านั้น
-คาฮอง80%เป็นผิวไม้เคลือบเงาเท่านั้น ซึง่มีฉนวนกันเสียงคือ แลคเกอร์ที่เคลือบมาว่ามากน้อยแค่ไหน ยิ่งคาฮองมีเสียงลอดออกมาน้อยเท่าไหร่ ไม่เกิดรอยรั่วของเสียง มั่นใจได้เลยว่าคาฮองตัวนั้นเสียงดี
-คาฮองที่ดีควรรับน้ำหนักคนนั่งได้110กก.เป็นต้นไป
-คาฮองบางแบรนด์นั้นใช้ช่างตกแต่งภายในเข้ามาทำซะส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีนักดนตรีทำจริงๆซักเท่าไหร่นัก

หลายๆท่านคงเข้าใจความหมายด้านบนมากน้อยแค่ไหนนั้น มาเริ่มอ่านกันดีกว่าว่าสิ่งที่เราต้องทำงานที่เราไม่รักนั้นมันมีความทุกข์ยังไง แล้วทำไมเมื่อไม่ชอบ เบื่องานนั้น แต่จำใจต้องอยู่ มันมีปัจจัยอะไรมาขวางกั้นเราที่ทำให้เราไม่กล้าออกมาทำอะไรเป็นของตัวเอง เพราะจากประสบการณ์ที่ผ่านมาพอจะบอกอะไรผมได้มาก ว่าการทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนสำหรับผมคงไม่เหมาะกันอย่างแรง ความกดดันต่างๆที่มีข้างใน ในทุกองค์กรณ์ต้องเจอทั้งคนที่ชอบและไม่ชอบ โดยที่เราเลี่ยงไม่ได้ที่จะเจอ ทำในสิ่งที่ไม่ได้อยากทำ และไม่ได้ทำอะไรที่ชอบ หลายส่ิงหลายอย่างหล่อหลอมให้ผมเชื่อแล้วครับว่า รีบเถอะ รีบหาอะไรที่ตัวเองชอบ แล้วทำมันซะ ในวันที่สายไปเราจะมาเสียดายทีหลังไม่ได้นะครับ

ผมคงไม่อยากทำงานหนักๆเพื่อเก็บเงินไว้เที่ยวตอนแก่ไม่มีแรงเที่ยวได้แต่มอง และเสียดายแบบที่หลายๆคนพบเจอกับตัว ทำงานหนักเก็บเงินเพื่ออะไร เพื่อจ่ายค่ารักษาพยาบาลงั้นหรือ ??? ไม่ใช่ผมแน่นอน การทำงานรอเงินบำนาญแบบแต่ก่อนนั้นมันไม่มีอีกแล้ว มีแต่ต้องหาๆๆๆๆๆๆๆและหาให้ได้มา จนเกิดความเห็นแก่ตัวในสังคม ผมเองก็เครียดเหมือนกันครับว่าจะออกดีไม่ออกดี มีหลายอย่างเข้ามากระทบเมื่อมองดูการงานในออฟฟิตของผมที่เคยทำ เป็นองค์กรณ์ในฝันของผมที่ผมอยากเข้าไปทำมากๆ จนเรียนจบ แล้วได้เข้าไปทำงานในองค์กรณ์นั้นอย่างภาคภูมิใจมาก เพราะองค์กรณ์ที่ผมอยู่เป็นองค์กรณ์ที่มีชื่อเสียงทั้งในระดับโลกและเอเชีย ซึ่งดูจะไปได้สวยเลยทีเดียว

แต่ข้อดีของการได้ทำงานที่นี่นั้นคือ ผมได้เจอเจ้านายที่ผมรักที่สุด ทุกครั้งที่ผมเห็นท่านผมจะรู้สึกดีใจทุกครั้ง และท่านเป็นแรงบันดาลใจของผมที่อยากมาทำที่นี่ ผมชอบการทำงานที่รวดเร็ว ตัดสินใจเด็ดขาด มีทัศนคติที่ใหม่มาก เป็นคนหัวสมัยใหม่ ยิ่งทำให้ผมปลาบปลื้มมากกว่าเดิม และยิ่งได้ทำงานกับเจ้านายของผมท่านนี้ ความเป็นธรรมชาติของเจ้านายของผมท่านนี้เป็นเสนท์ที่ผมคิดว่าหายากมากในเมืองไทยที่จะมีผู้บริหารที่เก่ง มีวิสัยทัศน์ที่ยอดเยี่ยมมากๆ เป็นแบบอย่างที่ผมอยากเจริญรอยตาม ท่านเป็นคนให้โอกาสคนนำเสนอสิ่งใหม่ๆอยู่ตลอดเวลา ผมทำงานกับเจ้านายท่านนี้นับว่าเป็นบุญของชีวิตผมที่ได้รับใช้ และทำงานให้กับเจ้านายของผม และแรงบันดาลใจในความเชื่อในการทำงานของผม ชีวิตนี้ผมคงไม่มีทางลืมผู้บริหารที่สุดยอดของชีวิตผม ผู้บริหารที่ผมกล่าวมาทั้งหมดนี้คือ คุณเอก สุรสิทธิ์ ศรีอรทัยกุล ขอกราบขอบพระคุณท่านมากๆครับ ท่านทำให้ผมทำงานอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย เพราะมีแรงใจและกำลังใจจากท่าน ผมเคยทำงานหามรุ่งหามค่ำที่สนามบอลของท่าน คุณเอกโทรมาบอกว่าเป็นยังไงบ้าง เท่านี้แหละครับคนทำงานอย่างผมถึงกับน้ำตาคลอเพราะ ท่านมองดูลูกน้องและพนักงานอย่างเต็มที่ ผมถึงไม่แปลกใจเลยครับที่พนักงานในบริษัทของผมรักคุณเอกมากที่สุด ผมก็รักท่านมากๆครับ ขอกราบขอบพระคุณคูณเอกอีกครั้งครับ

แต่การทำงานก็ใช่ว่าจะราบรื่นดั่งใจหวัง มันก็มักจะมีอุปสรรคจากสังคมในออฟฟิตในนั้นคอยบั่นทอนกำลังใจในการทำงาน ปีแรกๆที่ได้ทำนั้นเราทำแบบไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แต่พอเจอคนในออฟฟิตที่เค้าอยู่มาก่อนเราดักทาง กีดกัน หรือพยายามหาทางให้เราพบกับอุปสรรคในการทำงาน ใช้ความเก๋ามาเป็นอาวุธดักคนที่ทำงานดีกว่า นี่ก็เป็นตัวบั่นทอนกำลังใจและแรงบันดาลใจให้ลดลงทุกวัน จนวันนึงเมื่อถึงเวลาที่ต้องไป มันรู้สึกโดดเดี่ยว ย้อนไปเมื่อปีก่อนที่โลตัส พระราม4 ตอนเย็น ผมนั่งเหม่อในร้านกาแฟในนั้น นั่งคิด คิดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆและก็คิดว่าจะเดินยังไงต่อไป ในเมื่อแรงใจ และสิ่งต่างๆทำให้คิดว่าต้องทำยังไงต่อไป ก็รู้สึกว่าวันนั้นผมซื้อหนังสือที่ชื่อว่า”การลาออกครั้งสุดท้าย”ของใบพัด แค่ชื่อก็บอกแล้วครับว่าน่าสนใจ ผมอ่านหนังสือของใบพัดเล่มนี้จนจบเล่มภายในวันเดียว แล้วเกิดวูบวาบในหัวใจที่พองโต ผมอ่านหนังสือเล่มนี้จบภายในวันนั้น ทั้งคืน วันรุ่งขึ้นผมก็ตัดสินใจลาออกเลยโดยไม่มีเยื่อใยเหลือเลย แรงกดดันทั้งหมดที่ผมมีมันระเบิดออกมาแล้ว เพราะก่อนหน้านี้ที่ไม่กล้าลาออกจากงานในออฟฟิตนั้นมีอยู่สิบอย่างที่อยู่ในหัวผมในตอนนั้น มี 10 คำที่น่ากลัวมากในตอนนั้น

1.ภาระ

2.เงินเดือนที่ได้

3.ความมั่นคง

4.ค่าใช้จ่าย

5.จะทำอะไรต่อ

6.จะหาเงินจากไหน

7.ความน่าเชื่อถือในสังคม

8.อนาคตที่ไม่แน่นอน

9.ไม่มีที่ไป

10.รายได้ไม่ต่อเนื่อง

หากคุณเอาทั้งสิบคำนี้โยนทิ้งได้เหมือนผม ก็ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งสิ้น หากยังต้องการอยู่ในออฟฟิตจนแก่รอโดนไล่ออกตอนแก่ ก็ไม่ว่ากัน แล้วเมื่อวันนึงมันจะย้อนเข้ามาให้เป็นคำถามที่คุณตอบไม่ได้เมื่อยามที่คุณอายุมากขึ้นและหมดโอกาสดีต่างๆที่คุณไม่เคยได้ทำ แต่อยากทำ แต่ไม่มีโอกาส จะมาคิดได้เมื่อตอนสายไปแล้ว ปู่เคยบอกว่า “ไปที่ชอบที่ชอบตอนที่ยังไม่ตาย ดีกว่าให้ตอนตายแล้วค่อยมีคนมาบอกให้ไปที่ชอบที่ชอบ อันนั้นไม่มีความสุขเลย”

หลายท่านพอจะรู้จักเครื่องดนตรีชนิดนี้มาพอสมควรจากบล้อคของผมนะครับ คราวนี้มาพูดถึงการตียังไงให้เสียงออกมาโอเคและสนุกกับการตีโดยมีวิธีการตีที่ถูกต้องมาบอกกันนะครับ

คาฮองนั้นผมขอแบ่งออกเป็น 2 ส่วนนะครับ คือ Snare drum zone กับ Bass drum zone อยู่บริเวณไหนบ้างดูรูปข้างล่างแล้วจะเข้าใจครับว่า ตำแหน่งของการตีนั้นอยู่ตรงไหนบ้าง

Cajon drum zone in Composition

ครั้นจะทำคาฮองแบบแบ่งตำแหน่งของคาฮองเลย เสียงก็ออกมาไม่ดี แบบดั้งเดิมก็ดีแล้วครับ ต่อมา เรามาพูดถึงการตั้งเสียงคาอองกันดีกว่าว่าควรทำยังไงกับคาฮองสุดรักของคุณดูจากคลิปข้างล่างเลยครับว่าควรปรับตั้งเสียงยังไงมาดูกัน

การตั้งเสียงเป็นยังไงบ้างครับการ Tuner เสียงของคาฮองเอาไว้เป็นวิธีการดูแลอีกแบบหนึ่ง เพราะการดูแลที่ดีย่อมมาจากการดูแลที่ดีด้วย แล้วที่นี้มาดูกันนะครับว่าการตีคาฮองนั้นทำยังไง มาดูคลิปสอนคาฮองของผมที่ร่้านกาแฟวาวีโดยมีพี่กิตติ 3 มิติ มาร่วมเรียนตีคาฮองในวันนั้นด้วยซึ่งขอบพระคุณมากครับ

ลองมาทดลองตีคาฮองให้ฟังกันนะครับว่าเสียงของเครื่องดนตรีที่เรียกว่าคาฮองนั้นเป็นยังไงบ้าง

ใครบอกว่าคาฮองนั้นเล่นยาก ขอบอกว่าไม่จริงครับ ลองคิดถึงตอนที่คุณฮัมเพลงแล้วเอาฝ่ามือตีลงบนโต๊ะหรือตรงไหนก็ตามที่สามารถทำให้เราได้ยินจังหวะเพลงๆนั้นได้อย่างสนุกและเพลิดเพลินกับการฟังเพลง

สนุกกับเครื่องดนตรีของคนชอบเคาะโต๊ะอย่างเรา

นับแต่ตั้งร้านมานั้นมีผู้คนมากมายทั้งที่เล่นดนตรีและไม่ได้เล่นดนตรีมักจะถามผมเสมอว่า “พี่ทำตู้ลำโพงหรือ…….” เอิ่ม….จะตอบไปก็งงเหมือนกันในช่วงแรก ได้แต่ตอบว่ามันคือกลองที่นักดนตรียุคใหม่เค้าเล่นกันในวงดนตรีที่ไม่ใหญ่มาก เล่น Acustic, Minigroove , Duoband , Trio band เป็นต้น นับครั้งไม่ถ้วนที่ผมมักโดนถามจนเกิดความต้องการอธิบายให้ทุกท่านทราบว่า Cajon หรือ คาฮอง ที่ท่านได้ยินกันคือกลองชนิดหนึ่งที่เล่นง่ายมากกว่ากลองชุด ราคาก็ถูกกว่ามาก

ภาพเมื่อครั้งที่ผมรู้จักและเล่นคาฮองช่วงแรกๆ

จะว่าไปมันก็เหมือนตู้ลำโพงเหมือนกันนะ 5555 แต่ก็เอาเถอะครับ จะเรียกว่า คาฮอง หรือ กลองตู้ลำโพง ก็ตาม ยังมีหลายท่านเรียกขจ้อน!!555 มันฟังแล้วแป่งๆยังไงก็ไม่รู้ แต่ก็ยินดีที่จะเรียกยังไงก็ตาม ขอแค่เพียงท่านได้รู้จักเครื่องดนตรีชนิดนี้อย่างจริงจังบ้างอะไรบ้าง อิอิ มาวันนี้ก็หลายปีแล้วที่เล่นเครื่องดนตรีชนิดนี้มาก็นาน และจนมาทำเป็นแบรนด์ของตัวเองในปัจจุบัน

พอเริ่มตีได้คล่องขึ้นก็ใช้ไม้บรัชที่่เล่นกับกลองแทนเสียง Hihat

คาฮอง หรือ กลองตู้ลำโพง นั้นผมจะยกตัวอย่างเครื่องดนตรีที่คาฮองสามารถเล่นร่วมกันได้ในปัจจุบันนั้นมีอะไรบ้าง

1. Cajondrum+Guitar
2. Cajondrum+Piano
3. Cajondrum+Bongo
4. Cajondrum+Bass+Guitar
5. Cajondrum+Guitar Classic
6. Cajondrum+Violin
7. Cajondrum+Piano+Trumpet
8. Cajondrum+Ukulele
9. Cajondrum+Piano+Kim
10. Cajondrum+Piano+Flute
11. Cajondrum+Guitar+Bongo
12. Cajondrum+Piano+Saxophone
13. Cajondrum+iPad music application
14. Cajondrum+ระนาด+เครื่องดนตรีไทย
15. Cajondrum+Conga+Ukulele
16. Cajondrum+Piano+Ukulele
17. Cajondrum+Hansonic+Piano
18. Cajondrum+Kim+Piano
19. Cajondrum+Beatbox+Vocal
20. Cajondrum+Bass+Ukulele

พอเล่นได้ถนัดและเก่งขึ้น ความสนุกมันคือการเอาสิ่งอื่นมาเล่นร่วมกัน

เป็นแค่เพียงการยกตัวอย่างการนำคาฮฮงมาเล่นกับเครื่องดนตรีชนิดอื่นได้มกมาย เรียกได้ว่าแทนการเล่นด้วยกลองชุดซะด้วยซ้ำ ความง่ายในการเล่นและการปรับตั้งที่ไม่ซับซ้อน จึงเป็นที่นิยมในการเล่นดนตรีในตอนนี้ ผมว่าการเล่นดนตรีเดี๋ยวนี้ปัจจัยการเล่นก็มีเรื่องของการติดตั้งเพื่อพร้อมเล่น คาฮองจึงเป็นตัวเลือกหนึ่งที่ไม่ว่าผับหรือร้านอาหารเริ่มนิยมใช้วงดนตรีที่ใช้กลองอย่างคาฮองที่เล่นง่ายที่ช่วยเสริมส่วนของกลองที่เล่นเพิ่มจังหวะให้กับการเล่นดนตรี เพราะแต่ก่อนนั้น ถ้าพูดถึงอะคูสติกก็จะมีแค่กีตาร์ตัวเดียว แต่ปี 2011 นั้นผมกล้าพูดได้เลยว่ามีคาฮองเป็นเครื่องดนตรีที่เป็นที่นิยมในนักดนตรีหลายๆคน

แต่ถ้าท่านเก่งขั้นเทพ คาฮองชุดนี้ก็คงเหมาะกับคุณแน่นอน!!!!

เพราะด้วยหลักการของเสียงที่มีส่วนคล้ายกับลำโพง รูปร่างเหมือนลำโพง การทำให้เกิดเสียงจึงมีส่วนคล้ายกัน การออกแบบเสียงคาฮองซัก 1 แบบนั้น วัสดุที่ใช้มีผลต่อเสียงที่ได้เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะ สายสแนร์ หรือสายกีตาร์ก็ตาม มีผลต่อเสียงที่ได้

เมื่อสนุกกับการเล่นแล้ว ความสุขก็บังเกิด

คาฮองนั้น คนที่ไม่ได้เล่นดนตรีมาก่อนเลยก็สามารถเล่นได้ เพราะผมเห็นมาจากหลายๆท่านที่เริ่มเล่น พอเล่นบ่อยๆเริ่มชินกับจังหวะจนตีเก่งขึ้น เพราะว่าการฟังเพลงบ่อยๆ ร่างกายเราจะจำจังหวะในเพลงนั้นๆเมื่อเราได้ยินแล้วจำมาลงในการตีคาฮอง ซึ่งเป็นวิธีที่ผมใช้ในการเล่นดนตรีจนถึงทุกวันนี้ มันง่ายมากหากคุณฟังเพลงบ่อยๆ และก็จะมีการพัฒนาเรื่องของการวางตำแหน่งมือในการตี ก็เริ่มชำนาญ และต่อยอดการเล่นคาฮองด้วยการนำองค์ประกอบของกลองชุดจริงๆมาเล่น ให้ครบเสียงที่จะได้มากขึ้น การแยกประสาทมือจึงต้องฝึกซ้อมที่หนักพอสมควร แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากเลยนะคร้าบ

การดูแลรักษาคาฮองสุดรักของคุณนั้น รุ้ก็รู้ว่าคาฮองนั้นราคาก็มีราคาที่ในระดับหนึ่งที่เราควรดูแลรักษาคาฮองสุดรักของท่าน เพราะกล่องไม้ธรรมดานั้นมันไม่ธรรมดาเลยนะครับ

ดูแลกันบ้างอะไรบ้างนะเธอว์

มีวิธีและเกร็ดความรู้ในการดูแลคาฮองมาฝากกัน แม้รูปร่างรูปทรงที่ง่ายๆนั้น เราก็ต้องดูแลเหมือนกันนะครับ การดูแลคาฮองมีวิธีการอะไรบ้าง มาดูกันครับ

ความชื้น

1.อย่าวางคาฮองอยู่ในที่ชื้นมากเกินไปนาน เพราะมีผลต่อคุณภาพของเสียงที่มีต่อการตี ทำให้ไม้เกิดความชื้นเสียงที่ดีนั้นต้องแห้งสนิท อากาศมีผลต่อเสียงที่จะได้

น้ำ้ยาที่เหมาะสำหรับการขัดผิวคาฮอง

2.ใช้น้ำยาทำความสะอาดอย่าใช้ส่วนผสมของแอลกอฮอล และการใช้เช็ดหรือขัดทำความสะอาดควรใช้แว๊กซ์ เช่น คาโก้ ดิงโก้ หรือน้ำยาขัดเครื่องหนังขัดกับผ้าชามัวทั่วไปให้เงาวับ

สายกีตาร์

3.เปลี่ยนสายกีตาร์ และสแนร์ทุกๆ 6 เดือน เพื่อคุณภาพเสียงที่ดีต่อการตี และตรวจดูว่าสายกีตาร์ด้านในตึงเกินไปมั้ย สายกีตาร์ต้องแนบกับแผ่นตีด้านหน้าของกลองคาฮองของท่าน ถ้าเป็นสแนร์กลองให้ดูที่ตัวสายแพรของสแนร์ต้องเรียงตัวกันเท่ากันทั้งแผง และให้ปลายของแผงสแนร์แนบกับแผ่นหน้า

ผ้าชามัว

4.ใช้ผ้าเช็ดแผ่นด้านหน้าทุกครั้งหลังจากเล่น เพราะจะทำให้เกิดคราบสกปรก จึงต้องทำความสะอาดกันนิดนึง ซึ่งทำให้สีของคาฮองไม่มีคราบดูสวยงามตลอดเวลา และพยายามวางไว้ในที่ๆไม่อับชื้น จะทำให้คุณภาพของคาฮองเสื่อมลงจากความชื้น

อย่าตากแดด

5.อย่าเอาคาฮองตากแดดแรงๆ นานๆ เพราะจะทำให้สีซีด แต่ถ้าเป็นสีทาภายนอกเคลือบกัน UV ก็แล้วไป 555 บางยี่หอใช้ไม้ไม่กันน้ำ หรือใช้ปาติเคิลบอร์ดซึ่งบวมน้ำ ขึ้นราง่ายมาก โดยเฉพาะแบรนด์ที่เอา ไม้ MDF มาทำคาฮองเนี่ยราขึ้นแน่นอน

อย่าวางเครื่องดื่ม

6.อย่าวางแก้วน้ำบน คาฮอง เพราะความชื้นทำให้สีของคาฮองและเสียงเปลี่ยน มีผลนะครับ เพราะบางครั้งคาฮองก็ไม่สามารถรับความชื้นได้มากนัก อากาศที่แห้งนั้นทำให้เสียงคาฮองออกมาดีมาก สังเกตุให้ดีว่าเสียงคาฮองของอเมริกาใต้จะดีกว่ายุโรปมาก เพราะความชื้นนี่แหละจ้า

กันชื้น

7.ในกรณีที่ไม่ได้ตีคาฮองนานๆ ควรเอาซองกันชื้น(ที่อยู่ในถุงขนม)มาใส่ไว้ด้านในกันความชื้น ดูดซับความชื้นได้ดีนักแล หากพื้นผิวของคาฮองเป็นรอย อย่ากังวลครับ ใช้กระดาษทรายน้ำเบอร์ 400=600=1000 ขัดจนเรียบแล้วพ่นเคลียแล้วขัดด้วยWax แค่นี้คาฮองผิวเสียก็จะกลับมาผิวสวยเหมือนเดิม

ตีคาฮองอย่างสม่ำเสมอ

8.ทดสอบเสียงคาฮองด้วยแรงตีที่สมำ่เสมอ อย่ากลัวว่ามันจะแตก ตีให้เต็มๆแรง เสียงออกมาดีแน่นอน และต้องฟังเพลงบ่อยๆ จังหวะมันจะเข้าไปในหัวของเราผ่านออกมาทางมือซึ่งเป็นตัวแทนกลอง ที่ง่ายกว่ากลองชุดมากมาย ประหยัดพื้นที่ในการเล่นแน่นอน วางแล้วตีได้เลยไม่ต้องติดตั้งอะไรให้เสียเวลา

สายสแนร์กลอง

9.ถ้าเป็นคาฮองสายกีตาร์ หากจะเปลี่ยนสายควรใช้สายกีต้าร์ไฟฟ้า สาย5 การเปลี่ยนนั้นไม่ยากเลย แต่หากใช้สายเล็กเสียงจะออกเบามากในส่วนของเสียงสแนร์ ควรใช้สายใหญ่หน่อยเพื่อการกระทบกันระหว่างไม้กับสายกีต้าร์ ในคาฮองประเภทสายสแนร์กลองนั้นใช้แบบ 14 นิ้ว กำลังดีหากขั้นตอนยุ่งยากพอควร ต้องมีความละเอียดอ่อนพอสมควร้ปองกันสายสแนร์พันกัน ทำให้เสียงไม่ดี

สเปร์เคลียพ่นบางๆ รอแห้งขัดสองรอบเงาวับ

10.ดูแลผิวหน้าไม้คาฮองด้วย Wax หรือไม่ก็ขัดกระดาษทรายละเอียดลบรอยแล้วพ่นเคลียสเปร์กระป๋องให้เงา รอให้แห้งแล้วขัดด้วย Wax อีกสองครั้งแผ่นหน้าของคาฮองของคุณจะสวยงามตลอดเวลา

ผมอยากจะบอกว่าแรงบันดาลใจของผมในชีวิตส่วนหนึ่งของผมมาจากผู้ชายคนนี้จริงๆครับ ผมจำครั้งแรกที่ผมได้อ่านหนังสือ”โทษฐานที่รู้จักกัน” จนมาถึงเดี๋ยว 9 มาตอนนี้ก็สิบกว่าปีแล้วที่ผมติดตามผู้ชายคนนี้ แล้วเพราะอะไรลองดูคลิปทั้งสองนี้นะครับ การเริ่มต้นของเค้า และการเปลี่ยนแปลงอย่างไรเมื่อเดินมาถึงจุดนึงเมื่อต้องการทำอะไรซักอย่างมันต้องมาจากความเชื่อล้วนๆ ลองดูคลิปทั้งสองนี้ให้จบ จะเข้าใจความหมายที่แท้จริงว่าทำไมผมถึงให้พี่โนัต อุดมเป็น idol ของผม

……โน๊ต อุดม แต้พานิช – ตัวกู ของกู

อบคุณพี่โน็ตสำหรับประสบการณ์ต ่าง ๆ ที่พี่โน็ตได้บอกเล่าผ่าน video นี้มากครับ ทำให้ผมเข้าใจอะไรหลาย ๆ อย่างและกล้าคิดที่จะทำอะไรนอกก รอบมากกว่าเก่า ผมเป็นเด็กรุ่นใหม่ที่อยากเข้าว งการนี้ เป็นอีก 1 คน ที่อยากสร้างรอยยิ้มให้กับทุก ๆ คน สร้างความบันเทิง และสีสันต่าง ๆ ให้เมืองยิ้มนี้ อาจเคยพลาดอะไรมาหลายอย่างแต่มั นก็สอนผมมามากเช่นกัน

“อย่ากลัวที่จะล้มเหลว”

ใครบอกว่าการแสดงผลงานศิลปะ งานออกแบบจะเพียงแค่ต้องวาดผ่านกระดาษเท่านั้น แต่ท่านทราบมั้ยครับว่าสังคมเราพัฒนาเรื่องเทคโนโลยีที่เราต้องเดินร่วมกัน ไม่ตามจนเกินไป หรือไม่ตามจนหลุดจากโลกปัจจุบันเลยก็คงดูไม่ดีแน่ ซึ่งแน่นอนต้องมีความพอดีนั่นเอง

ความน่ารักของรูปและเทคโนโลยีการใช้งาน iPad ให้คุ้มค่า

ใครๆก็สามรถมาเป็นแบบให้ผมวาดให้ได้ทั้งนั้น ด้วย iPad เพียงอย่างเดียว

ความแปลกใหม่ในการวาดรูปโดยใช้ iPad เป็นสิ่งที่ได้รับความนิยมมากทั้งในและนอกประเทศ

วันนี้ผมจึงมาพูดเรื่องที่กำลังเป็นที่นิยมและควรจะนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ เพราะคนส่วนใหญ่ใช้ของเพื่อสนองความสนุก ความบันเทิงเท่านั้น แต่หากนำมาใช้สร้างรายได้ให้ตัวเองก็ทำได้ไม่ยาก มีคนเคยถามผมว่า ใช้ทำงานยากมั้ย ผมตอบทุกครั้งเสมอว่า อยู่ที่เราจะใช้พลิกแพลงให้เกิดประโยชน์ ผมจึงขอยกตัวอย่างการเอาสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างเช่น iPad เอามาใช้ในการทำงานของผมซึ่งต้องไปไหนมาไหน เวลานึกแบบงานออก ผมก็สามารถวาดลงบนหน้าจอของ iPad ได้เลย

ไม่ใช่ว่าการมีเอาไว้ให้คนมองดูเท่ แต่สิ่งสำคัญของมันคือใช้งานอย่างไรให้คุ้มค่ามากที่สุด

นับแต่ผมเริ่มใช้ iPad ในการวาดรูปนั้น ต้องลองผิดลองถูกกับแอปพลิเคช่ันเกี่ยวกับการวาดรูปของiPad มาหลายตัวมากจนมาติดใจและชอบแอปที่มีชื่อว่า Autodesk Sketchbook Pro เป็นแอปที่ดีมากในการวาดรูปทั้งหมดที่iPad มีมา เพราะว่าทั้งเร็วและการใช้งานง่ายมาก เครื่องมือมีให้เลือกได้ตามความเหมาะสม ใช้ได้กับทุกเพศทุกวัย ที่อยากวาดรูปด้วย iPad แอปนี้ผมขอแนะนำเลยครับ

เรียกว่าเป็น Street Art ยุค 2011

การวาดรูปด้วยiPad ไม่ยากอย่างที่คิด

ดูไปมาคล้ายหมอดูเกิ้น!!! 55555

สีสันของการใช้ iPad ให้เป็นประโยชน์ เป็นสิ่งที่ดีมาก

ผลงานเมื่อวาดเสร็จ ก็เป็นที่พอใจของคนในงานมากมาย

ทั้งคนวาดและรูปวาดเหมือนกันมั้ยครับ อิอิ

เด็กไทยควรใช้ iPad ให้เกิดประโยชน์ เพื่อการพัฒนาตนเองในอนาคต

ข้อดีของ iPad ที่ผมคิดว่าหากใช้อย่างสร้างสรรค์นั้นมีมากมาย เช่น

1. ใช้จดบันทึก ร่างภาพ ไม่ต้องเปลืองกระดาษให้โลกร้อนซะเปล่าๆ
2. เหมาะกับนักดนตรี เพราะสมารถเก็บเนื้อเพลง โดยไม่ต้องเป็นบ้าหอบฟางเหมือนแต่ก่อนในการแบกหนังสือเพลง
3. เป็นสื่อที่ดีในการเรียนรู้กับเด็ก ในหลายๆแอปที่มีสามารถสร้างพัฒนาการของเด็กให้ดียิ่งขึ้น
4. พัฒนาตนเองให้สามรถใช้เป็นให้ทันกับเทคโนโลยีปัจจุบัน แต่อย่าตามจนเกินงาม
5. ระบบต่างๆเริ่มรองรับระบบทำงานแบบจอสัมผัสมากขึ้น
6. การใช้งานง่ายขึ้น หากใช้ประยุกต์กันอย่างถูกวิธี และให้เข้ากับการทำงานในปัจจุบันกับแอปพลิเคชั่นต่างๆของ iPad

เพียงแค่ใช้จนคล่องมือจะเข้าใจว่ามันง่ายต่อชีวิตของนักออกแบบและศิลปิน

ครอบครัว แม่//หลาน//และยาย ก็มาเป็นแบบให้วาด

คนให้ความสนใจการวาดรูปด้วย iPad มากมาย

ให้คำปรึกษาในการใช้ iPad อย่างไรให้คุ้มค่า

สร้างความพอใจให้กับคนในงาน โดยเฉพาะท่านที่ชอบวาดภาพแบบน่ารักๆ

เพียงมีแบบ หรือ แขกรับเชิญมาให้วาดให้เป็นการ์ตูนน่ารักเอาใจคนทุกวัย

กระแสของการใช้ iPad กำลังมาแรงมากในตอนนี้และอนาคต

การวาดรูปด้วย iPad การใช้งานและวิธีวาดก็ใช้งานในแบบวิธีการวาดรูปทั่วไป แต่เราใช้แค่ iPad เครื่องเดียวเท่านั้น ไม่ต้องหอบเครื่องมือวาดภาพมากมายให้เมื่อย การวาดภาพด้วย iPad เริ่มจาก

1. นึกก่อนว่าจะวาดอะไร
2. ร่างภาพบางๆ ด้วยดินสอ
3. ลงเส้นบางๆให้เห็นรูปร่างหลักของภาพนั้น
4. เก็บรายละเอียดของภาพโดยรวมทั้งหมด
5. ลงสี แสง เงา เป็นแบบบางๆ ให้เห็นองค์ประกอบของเงารูป
6. ตัดเส้นเข้มเพิ่มจุดเด่นให้รูป
7. ลงสีจริง ค่อยๆลงทีละสี ไล่แสงเงา ตามหลักการลงสีในกระดาษเลย
8. เก็บรายละเอียดของแสงเงารูปให้เรียบร้อย
9. ทุกข้อทั้งหมดสมรถทำได้ใน iPad

มีความคิดเห็นหลายอย่างเมื่อเรามาทำคาฮองหรือกลองกล่องขาย จำหน่ายนั้น ย่อมต้องหา ไอเดียการพัฒนาผลิตภัณท์ วันนี้จึงมาเสนอ แนวความคิดในการออกแบบคาฮองให้หลุดโลก ไม่ซ้ำใคร มีทั้งทำได้จริงและเกือบจะจริง แม้กระทั่งมันจะทำได้หรือ เพราะบางแนวก็มาแบบไม่คาดฝันกันเลยทีเดียว เพราะคาฮองมันก็แค่เครื่องดนตรีชนิดหนึ่งเท่านั้น แต่จะทำยังไงให้มันแปลกบ้าง ขอเสนอ 10 แนวความคิดในการออกแบบคาฮองในยุคนี้ว่ามีอะไรบ้าง

คาฮองจะมีคุณค่าเมื่อเพิ่มเรื่องราวให้กับสินค้าให้มีคุณค่าทางจิตใจ

ออกแบบให้คาฮองพอดีกับระบบร่างกายของคนตี เพื่อความพอดีของร่างกายให้สมส่วน เพื่อความสมดุลให้กับร่างกายให้เข้าล้อคพอดี เพื่อให้ไม่เกิดอันตรายระหว่างเล่น บางครั้งเป้นการแสดงสัญลักษณ์บางอย่าง….อิอิ

การ Design ที่ไม่เหมือนใครเป้นจุดเด่นในความแปลกใหม่

การนำเอาเครองดนตรีกับการออกแบบนั้นเข้ามาทำให้เกิดนวัฒกรรมทางการออกแบบซักชิ้นนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยครับ การรวมกันระหว่างของสองประเภทให้ดูลงตัวนั้นยากมาก ทั้งเรื่องการออกแบบคาฮองของผมในแบรนด์iNa3 ซึ่งต้องคิดเยอะพอสมควรเพราะว่าการออกแบบเครื่องดนตรีให้สวยงามนั้นไม่ง่ายจริงๆเรืื่องของการนำวัสดุต่างๆมาประยุกต์ให้เกิดความแปลกใหม่ สวยงาม

และที่สำคัญนั้นก็คือวัสดุที่เอามาทำนั้นจะต้องไม่ทำให้เสียงด้อยคุณภาพ คาฮองที่ดีนั้นเท่าที่ทำมานั้นพบว่า การใช้วัตถุดิบผิดประเภท จะนำมาซึ่งผลตรงกันข้ามกัน นอกจากจะไม่สวยแล้วยังทำให้เสียงไม่ดี เวลาเล่นไม่สนุก เพราะเสียงไม่ได้ดั่งใจ แล้วปัจจัยอะไรบ้างที่ทำให้คาฮองสุดรักของท่านเสียงโดนลดคุณภาพลงบ้าง เกิดจากอะไรมาชมกันเป็นเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยมาฝากกัน

วัสดุก็เป้นส่วนสำคัญในการนำมาใช้ให้เกิดความแปลกใหม่ให้กับสินค้า

-ห้ามติดสติ๊กเกอร์ตรงแผ่นหน้าที่ตีเยอะเกินไป จะทำให้เสียงไม่ดี และเกิดความเลอะเทอะจากยางของสติ้กเกอร์ทำให้สกปรกง่ายมาก
-พยายามอย่าให้โดนความชื้นมากเกินไป เสียงอาจจะเปลี่ยน เพราะเกิดความชิ้น
-การทำสีแผ่นตีควรใช้สีที่ไม่มีมวลของสีหนามากเกินไป เท่าที่ทราบมาพบว่าสีที่ทาหนามากเกินไปนั้นมีผลต่อเสียงที่ได้
-คาฮองที่ดีนั้นควรมีจุดที่เสียงออกเพียงจุดเดียวคือรูด้านหลังหรือด้านข้างแค่รูเดียว หากมากเกินไปทำให้เกิดการกระจายของเสียงมากเกินไปทำให้การตีต้องใช้พลังงาน เนื่องจากเสียงคาฮองที่มีรูมากเกินไป ควรจะมีแค่รูเดียว ตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งเท่านั้น
-คาฮอง80%เป็นผิวไม้เคลือบเงาเท่านั้น ซึง่มีฉนวนกันเสียงคือ แลคเกอร์ที่เคลือบมาว่ามากน้อยแค่ไหน ยิ่งคาฮองมีเสียงลอดออกมาน้อยเท่าไหร่ ไม่เกิดรอยรั่วของเสียง มั่นใจได้เลยว่าคาฮองตัวนั้นเสียงดี
-คาฮองที่ดีควรรับน้ำหนักคนนั่งได้110กก.เป็นต้นไป
-คาฮองบางแบรนด์นั้นใช้ช่างตกแต่งภายในเข้ามาทำซะส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีนักดนตรีทำจริงๆซักเท่าไหร่นัก

นั่งตีผิดจุดชีวิตพลิกผัน พลันทำให้หน้าเขียวเป็นได้

ออกแบบให้คาฮองมีลิ้นชักเก็บอุปกรณ์ต่างๆ ซึ่งเป็นแนวคิดที่ดี เพราะส่วนใหญ่นักเล่นดนตรีประเภทคาฮองนั้นอุปกรณ์อื่นๆต้องเอาใส่กระเป๋าหรือกลอ่งเก็บ แต่ถ้าหากจะดีน่าจะมีลิ้นชักในคาฮองน่าจะดีไม่น้อย

ถ้าคาฮองมีลิ้นชักเก็บอุปกรณ์น่าจะดีไม่น้อย

มีขาตั้งMicrophoneติดกับคาฮองเลย ไม่ว่าจะมีจุดของเสียงออก(Hole) จะอยู่ตรงจุดไหนก็ตามอยากให้มีขาตั้งไมร์ติดกับตัวของคาฮองเลย จะได้ไม่ต้องมีปัญหาในการหาขาไมร์มาจ่อคาฮอง งั้นก็เอาขาไมร์ใส่ติดไว้เลยดีกว่า ว่ามั้ยครับ

Cajon รูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าจะให้เสียงในแบบที่มีเสียงแหลมเยอะกว่า เสียงกลางมีน้อยมากหากเทียบกับCajonทรงอื่นๆ จึงเป็นที่นิยมของทุกแบรนด์ที่ต้องทำไว้จำหน่าย Cajon รูปทรงสี่เหลี่ยมจตุรัสจะให้เสียงออกเบสเยอะคือเสียงต่ำ ที่ทำให้การตีคาฮองรูปทรงนี้จะมีการให้เสียงเบสที่เยอะกว่าCajonรูปทรงอื่นๆ เพราะด้านทุกด้านที่เท่ากันของCajonรูปทรงนี้ถูกDesignจากการออกแบบมาแล้วว่า เป็นรูปทรงที่ให้เสียงเบสออกมาเยอะที่สุด

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

Cajon รูปสี่เหลี่ยมคางหมูหรือจะอธิบายได้คือคาฮองที่มีหน้าลาดลงไป หน้าเอียงซึ่งหลายท่านชอบใช้เพราะคิดว่ามันตีง่าย ความจริงแล้วไม่ใช่เลยที่จะทำให้ตีง่ายไม่ว่าคาฮองรูปทรงใดๆ ถ้าหากมีการจัดระบบร่างกายให้ดี การตีคาฮองจะไม่ยากและตีง่ายมากขึ้น ในรูปทรงสี่เหลี่ยมคางหมูจะให้เสียงที่มีย่านของเสียงกลางออกมามาก และมีเสียงออกทางมุมเฉียงซึ่งเหมาะกับmicrophone ที่ไวต่อเสียงมากๆ และการทำCajonรูปทรงนี้ยากทั้งการทำและการตั้งเสียง เพราะว่าความเอียงของมันมีผลต่อเสียงที่ได้ จึงต้องใช้ความชำนาญมากพอสมควร คาฮองรูปทรงนี้เกือบ90%นั้นใช้สายสแนร์กลองมากกว่าสายกีตาร์ เพราะว่าทำง่ายที่สุดหากเทียบกับสายกีตาร์

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ในการเลือกคาฮองนั้น Cajon มีสามประเภทได้แก่
-แบบสายกีตาร์
-แบบสายสแนร์ของกลอง
-สายเอ็นของกีตาร์คลาสสิค
ทั้ง3ชนิดนี้มีการออกแบบที่ต่างกัน หากมองให้ดีแล้ว ทั้ง3ประเภทนั้นดูแทบจะไม่ต่างกัน เมื่อมองถึงรายละเอียดแล้วการเล่นแต่ละแนวเพลงก็มีผลต่อการเลือกเช่นกันในบางท่่านชอบเสียงไม่เหมือนกัน จึงต้องเลือกกันนิดนึง เพราะบางครั้งต่างชนิด แต่เสียงต่าง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

เมื่อความเปลี่ยนไปตามสมัยนิยมที่เราเห็นในสังคมทุกด้าน ส่งผลให้แนวคิดของคนในสังคมเปลี่ยนไปและมีการพัฒนาขึ้นและลงพร้อมๆกัน การพัฒนารูปแบบดูจะเป็นที่สนใจมากในหมวดเครื่องดนตรี ที่มีการรัสรรค์ความงาม ความเท่ ที่ลงตัวในหลายๆแบรนด์พยายามแข่งกันเรื่องของเสียงกันอย่างหนักจนบางครั้งลืมในเรื่องของ Design เพราะในเมื่อเรามีจินตนาการกับวัสดุที่เราต้องการนำมาทำให้เกิดผลิตภัณท์ใหม่ๆด้านดนตรีนั้นเรื่องเสียงที่ดีนั้นยังไม่พอเราต้องเพิ่มความทันสมัยและเทรนของโลกในตอนนั้นว่ามีทิศทาง ความนิยมทั้งเรื่องรูปทรง สี ฟังชั่น ให้ทันกับชาวบ้าน พยายามอย่าล้าสมัย แต่ก็อย่าลืมนำของเก่ามาประยุกต์บางครั้งก็ดูคลาสสิคดีไม่น้อย เร่ืองการนำมาประยุกต์นั้นผมมีทิศทางในการทำงาน โดยเฉพาะเรื่องของการ

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

อยากตีคาฮองควรเริ่มจากอะไร
หลายท่านประสบปัญหาเมื่อท่านรู้จักกับคาฮองมาแล้ว เกิดอยากตีกับเค้าได้บ้างอะไรบ้าง หากเทียบกันและระหว่าง Ukulele กับ Cajon นั้นความยากง่ายนั้นต่างกัน แต่ในความคิดผมนั้นการเล่นคาฮองนั้นง่ายกว่าเพราะจังหวะของกลองที่คาฮองเราจะเรียกว่าจังหวะอยู่ที่ใจ(ฮา)

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

การจะเริ่มเล่นคาฮองนั้นต้องเริ่มจากการฟังเพลงเยอะๆ ในแนวเพลงที่ตัวเองชอบจะจำได้ง่าย และเป็นเพลงที่ไม่ซับซ้อน พอฟังแล้วเพลินก็ลองหาโต๊ะหรือเก้าอี้วางบนนั้นแล้วฟังเพลงนั่งในท่าที่สบาย ใช้มือตีบนโต๊ะตามจังหวะเพลง เหมือนกับเคาะโต๊ะนักเรียนตอนเราเรียนหนังสืออยู่ ผมว่าหลายๆท่านคงเคยทำมาแล้ว เพียงเปิดใจและผ่อนคลายตีไปตามจังหวะของเพลงนั้นไม่ว่าจะถูกหรือผิด มันก็หมายความว่าคุณได้เริ่มเรียนรู้ดนตรีชนิดนี้แล้ว

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

การหาซื้อเชคกิ้ง หรือเรียกว่าเครื่องให้จังหวะ ไม่ว่าจะเป็นไข่ ทรัมโบลิน เครื่องเขย่าชนิดต่างๆ เอามาเขย่าให้เข้ากับจังหวะของเพลงที่เราฟัง เน้นนะครับว่าต้องฟังบ่อยๆจับจังหวะแล้วทำตามแค่สองข้อด้านบนนี้ก็เป็นการเริ่มต้นฝึกเล่นเครื่องดนตรีที่เรียกว่าคาฮองได้แล้วในระดับหนึ่ง คาฮองไม่จำเป็นต้องเรียนรู้มากของเพียงแค่เป็นคนที่มีจังหวะอยู่ในหัวใจเป็นเรื่องง่ายมากของกลองในหมวดPercussionที่มีเสียงแทนกลองชุดจริงๆที่กำลังเป็นที่นิยมในตอนนี้

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

วันนี้มีการวิจัยของเสียงที่มีการทดลองมาแล้วครับว่าการใช้ไม้ทำคาฮองนั้น ไม้แต่ละชนิดนั้นให้เสียงที่ต่างกัน เพราะในใยไม้นั้นมีความถี่ของช่องอากาศที่ต่างกัน ทำให้เสียงที่ออกมานั้นต่างกันดดยสิ้นเชิง โดยผลจาการวิเคราะห์ตามเนื้อไม้ที่เอามาทำคาฮองพบว่า

1.Rose Wood ให้เสียงในแนวเพลง Style Latin ซึ่งเสียงนั้น จะไม่มีเสียงเบสมาก และเสียงสแนร์ มีส่วนคล้ายคลึงกับเสียงบองโก้ เสียงจึงไม้เหมือนกลองมากนัก เป็นไม้ที่นิยมทำกันและสวยงามตามแบบฉบับของคาฮองต้นฉบับ ในเรื่องของเสียงที่เป็นแบบดั้งเดิมมากสำหรับไม้ชนิดนี้

2.Marple Wood ให้เสียงสแนร์ที่ชัดมาก มีเสียงเบสออกมาไม่มากนัก แต่ก็ตีได้เสียงที่ดี เล่นได้หลายแนวเพราะเสียงที่ออกมานั้นคล้ายกลองพอสมควร ลายไม้สวย ไม้ชนิดนี้ให้เสียงที่เป็นส่วนของสแนร์เยอะที่สุด และเวลาจ่อกับ Microphone นั้นต้องตั้งหรือปรับเสียงกลางให้น้อยที่สุด

3.Cherry Wood เสียงเหมือนกับ Marple Wood มากๆ แต่ว่าความต่างคือลายไม้ที่ไม่สวยเท่า Marple Wood พอสมควร ลายไม้ดูไม่สวยทำสียาก และไม่ค่อยนิยม แต่มักโดนเอามาทำสีทั้งผ่นเพื่อกลบสีไม้จริงเพิ่มมูลค่าให้กับคาฮองที่ทำจากไม้ชนิดนี้

4.Spruce Wood เสียงทึบมาก เพราะมวลของไม้แน่นมากในบรรดาไม้ที่มาทำคาฮอง ก็แล้วแต่ความชอบ เพราะข้อดีของไม้ชนิดนี้คือการลอดของอากาศมีน้อยทำให้เสียงคงที่ไม่มีเสียงรบกวนจากภายนอก มีเสียงกังวาลมาก เพราะความแน่นของไม้นั่นเอง

5.Padouk Wood ให้เสียงที่แข็ง แต่หนักแน่น เพราะไม้ชนิดนี้เนื้อแข็งมาก จนกระบวนการผลิตจึงยากพอควร ด้วยมวลของใยไม้ที่เป็นเสี้ยนจึงอันตรายพอควรหากมีการแตกของไม้ เสี้ยนมันคมมาก แคะฟันได้เลย เพราะแตกออกเป็นเสี้ยนใหญ่มาก

6.Black Oak Wood เสียงเหมือนกลองมาก แต่ลายไม่สวยเลย ทั้งสีที่ไม่ค่อยน่าสนใจ แต่เสียงที่ออกมาดีมาก เหมือนได้ยินเสียงกลองชุดจริงๆเลยซะด้วยซ้ำ เนื้อไม้ตีง่ายมาก ไม่แน่นเกินไปแต่ข้อเสียคือการสะท้อนของเสียงมีมากเกินไป จึงไม่ค่อยมีคนนำไปเล่นจ่อ microphone

7.Teak Wood เป็นไม้ที่ทุกแบรนด์ต้องเอามาทำเพราะราคาไม่แพงมาก และเสียงดีในระดับปานกลาง สมเหตุสมผล มักจะมีมากในหมู่คาฮองที่ผลิตจากประเทศจีน ที่หาง่ายมาก และการทำที่ไม่ยากมาก แต่เป็นรอยง่ายกว่าไม้ทุกประเภทที่กล่าวมา ซึ่งเป็นไม้ในระบบโรงงานซะมากกว่า

ไม้อัด หรือไม้อัดสลับชั้น หมายถึงผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการประกอบสมดุล โดยการนำไม้บางหลายแผ่นมาประกอบให้ยึดติดกันด้วยกาว ลักษณะที่สำคัญคือ การจัดให้ไม้บางแต่ละแผ่นมีแนวเสี้ยนขวางตั้งฉากกัน เพื่อเพิ่มคุณสมบัติทางความแข็งแรง และลดการขยายตัวหรือหดตัวในระนาบของแผ่นให้น้อยที่สุด

แผ่นลามิเนทกับไม้อัด มันก็คืออันเดียวกันนั่นแหละ แล้วใครบอกว่าไม่ดีล่ะครับ ราคาถูกกว่าไม้แผ่นจริงที่หายากมาก ถึงจะมีก็ราคาแพงมากจน คาดว่าคงไม่มีคนซื้อ อีกทั้งไม้จริงเมื่อตีไปเรื่อย พอจังหวะที่แตกจะแตกแบบเป็นเสี้ยนแหลมๆ เกิดบาดแผลและอาการบาดเจ็บถามหา ซึ่งต่างกับไม้อัดหรือลามิเนท เซฟมือคนเล่นได้มาเพราะไม้อัดนั้น มันมีไม้แผ่นจริงอยู่ด้านหน้า แต่ด้านล่างใช้ไม้อีกชนิดประกบกัน ซึ่งเสียงออกมาแทบจะไม้ต่างจากไม้จริงเลยแม้แต่น้อยหากพูดถึงคาฮอง ผมจึงไม่ค่อยอยากให้ใช้ไม้จริงเท่าไหร่นัก จะจ่ายแพงกว่าทำไม เพราะไม้จริงทั้งแผ่นตัวนึงหลายหมื่นบาท คงไม่คุ้มมั้งครับ เพราะเกือบทุกแบรนด์คาฮองในโลกเค้าใ้ไม้อัดเกรดAAA กันหมดแล้ว (รวมของผมด้วย)