วันนี้ผมเจอไดอะรี่เล่มเก่าๆของผมที่เคยบันทึกไว้ตอนเรียนวิทยาลัยอาชีวะศึกษาจังหวัดเชียงใหม่มาเล่าให้ฟังว่า ผมเชื่อว่าสิ่งที่ผมจะเล่าให้ฟังต่อไปนี้จะเป็นประโยชน์ต่อน้องๆรุ่นหลังให้เข้าใจว่าการฝึกงานนั้นสำคัญต่อชีวิตในการเรียนของเรา แทบเรียกได้ว่าเป้นส่วนที่บ่มเพาะความเป็นตัวเองและค้นพบตัวเองได้มากๆเลยทีเดียว จะมาเล่าให้ฟังนะครับว่าเป็นยังไง เรื่องมันเริ่มต้นขึ้นเมื่อ…………..

ชีวิตสมัยเรียนอาชีวะ

เริ่มจากช่วงปลายๆของเทิอม 2 ของผมตอนเรียนออกแบบที่อาชีวะเชียงใหม่นั้น เป็นช่วงที่นักศึกษาทุกคนต้องหาที่ฝึกงานคนละ 1 ที่ เป็นระยะเวลา3 เดือน ซึ่งเพื่อนๆในห้องทุกคนต้องหาที่ฝึกงานของตัวเอง หลายๆคนหาที่ฝึกงานตามบริษัทออกแบบต่างๆ ร้านทำป้ายโฆษณา บริษัทโฆษณา และที่เจ๋งๆกันที่มีและโด่งดังในจังหวัดเชียงใหม่ในช่วงนั้น หลายคนได้ที่ฝึกงานดีๆกันทุกคนเลย แต่ผมก็ไม่ขี้เหล่เท่าไหร่หรอกนะครับ……

แต่ที่ฝึกงานของผมนั้นคือ “ฝ่ายศิลป์ของห้างโลตัส” สาขาหางดง ไม่รู้อะไรดลบันดาลให้อยากมาฝึกงานที่นี่เพราะลึกๆนั้นเชื่ออยู่ภายในว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ ส่งใบฝึกงานบอกสถานที่ให้อาจารย์ดู อาจารย์ถึงกับอึ้งเลยว่าทำไมถึงอยากไปฝึกงานที่นั่น เพราะคนอื่นไปฝึกงานตามออฟฟิตอันแสนสะดวกสบาย แต่ผมทำไมต้องไปฝึกงานที่ห้างโลตัสด้วย…เพราะไปถามหลายๆคนในวิทยาลัยว่ามีใครไปฝึกงานที่โลตัสฝ่ายศิลป์บ้าง คำตอบคำ”นับตั้งแต่ก่อตั้งวิทยาลัยอาชีวะเชียงใหม่มา มึงอะคนแรกที่ฝึก เพราะไม่มีใครอยากไปฝึก เพราะงานมันหนักมาก”

……นั่นแหละที่ผมอยากเจอ เพราะตอนนั้นมีแรงและบ้าพลังมาก ส่งเอกสาร พบกับผู้จัดการห้างทำความรู้จัก เพราะตำแหน่งนักศึกษาฝึกงานนั้นตำแหน่งต้อยต่ำกว่าแม่บ้านซะอีกในตอนนั้น ตอนนั้นต้องฝึกงานทุกวัน ทางที่ฝึกงานมีคูปองให้ทุกเดือนเป็นค่าอาหาร และเงินค่าเดินทางเดือนละ 500 บาท ตอนนั้นก็โอเคแล้วครับ จำได้ฝังใจเลยครับว่าวันแรกที่ผมเข้าไปนั้นเหมือนกับการได้เปลี่ยนโลกของการทำงานของผม การเรียนวิชาต่างๆได้นำมาใช้อย่างเต็มที่ ขอบอกเลยว่ามาฝึกงานที่นี่ ได้ใช้ทุกอย่าง แต่ปัญหาคือ หัวหน้าฝ่ายศิลป์ที่เป็นพลักงานประจำของโลตัสสาขาหางดงในตอนนั้นเงินเดือนน้อย ทำงานหนักมาก อยู่ในมุมทางเดินเล็กแคบๆ มีพื้นที่พอให้ทำงานที่หัวหน้าสั่งได้ ทั้งเรื่องป้ายโฆษณาและทุกสิ่งอย่างมากมายในห้างให้ทันเวลา ทำอะไรต้องเร่งรีบไปหมด ผมก็เป็นเหมือนเบ๊ของพี่คนนี้อีกที เค้าสั่งอะไรต้องทำ ตอนนั้นมันสนุกมากกว่าเหนื่อยเลยครับ มันกระฉับกระเฉง ได้เรียนรู้เรื่องต่างๆจากสิ่งที่ได้รับมาจากพี่ฝ่ายศิลป์คนนั้น แผนกฝ่ายศิลป์ของที่ห้างโลตัสหางดงมีเพียง 2 คน เท่านั้น ซึ่งต้องทำทุกอย่างในห้างให้สวยงาม แต่ทั้งสองก็เก่งมาก ผมได้เห็นความสุดยอดของสองคนนี้ในการทำงาน ที่มีการวางแผน ทำงานสองคนอย่างมีระบบ แต่งานสามารถเดินได้ ผมเป็นส่วนหนึ่งของลูกมือของเค้าในช่วงนั้น เป็นความรู้สึกที่สุดยอดมากสำหรับผม

ผมฝึกงานที่โลตัสในตอนนั้นผมได้เรียนรู้…..

1. การเขียนป้ายบนแผ่นไม้
2. การเขียนป้ายบนแผ่นโฟม
3. การเขียนป้ายผ้า
4. ทำพิมพ์พ่นสเปร์บนพื้นผิว
5. การทำซุ้มลูกโป่ง
6. จัดบู้ทในห้าง
7. ติดป้ายราคา จัดหมวดหมู่
8. ประดับตกแต่งเวทีกิจกรรมต่างๆภายในและนอกอาคาร
9. เขียนตัวอักษรราคาให้กับสินค้าเกือบทุกตัวในห้าง(ซึ่งอันนี้ทำให้การเขียนหนังสือของผมเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง)
10. ขึ้นรถยกสูงๆเพื่อแขวนป้ายติดสลิง(อันตรายมาก)
11. ได้ทำโอทีแบบพนักงานทั่วไปได้รู้ความลำบากจริงๆ

หากมองดุทั้ง 11 อย่างนี้แล้วท่านคงมองว่าธรรมดามากๆ ใครก็ทำได้ ตอนแรกผมก็คิดว่าง่ายๆ แต่พอเจอหน้างานจริงๆแล้วมันไม่ใช่เลย ไอ้ที่เราว่าง่ายๆนั้นมันมีหลักการณ์แฝงลึกซึ้ง แต่ละอย่างมีวิธีทำอย่างละเอียด พี่ๆที่สอนก็บอกวิธีทำแบบบ้านๆแต่เอามาคิดดีๆเราเอาวิชาเหล่านั้นมาใช้ ประยุกต์ให้เข้ากับการทำงานด้านการออกแบบต่างๆ

ซึ่งผมมองว่าเป็นเรื่องที่ดีมากในการในการเรียนรู้ก่อนที่จะทำงานจริงๆเพราะการฝึกงานอันนี้เปลี่ยนชีวิตผมให้เข้าใจสังคมและวิธีคิดใหม่ ในช่วงที่ผมเรียนนั้นเป็นช่วงที่คาบเกี่ยวกันระหว่างทำงานด้วยมือและด้วยคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นรอยต่อที่พอดีกับการเรียนรู้วิชา Photoshop / iLlustrator /และโปรแกรมเกี่ยวกับการออกแบบช่วงแรก นับว่าเป็นการเปลี่ยนยุคกันในช่วงผมพอดีเลยได้ทั้งสองอย่างนี้มาพร้อมกัน

ผมเชื่อว่าอีกหนึ่งอาชีพอย่างนักดนตรีเป็นอาชีพหนึ่งที่ได้รับผลกระทบมากในช่วงน้ำท่วมครั้งนี้พอๆกับสาขาอาชีพอื่นๆ ยิ่งโดยเฉพาะในช่วงปลายปีที่มีงานเข้ามามากเกือบทุกวันทั้งเล่นประจำและงานเลี้ยงต่างที่มีการจ้างกันในช้วงปลายปีจะมีการจ้างมามาก เป็นช่วงเก็บเงินของนักดนตรีอาชีพเลยก็ว่าได้ เรียกได้ว่าเป้นอาชีพหนึ่งที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัยครั้งนี้มากๆ นี่เป้นแค่อาชีพเล็กๆอาชีพหนึ่งเท่านั้นเองนะครับ หากเทียบกับอาชีพอื่นก็ได้รับผลกระทบมากมายมหาศาล ยิ่งเป็นในส่วนของโรงงานอุตสาหกรรมแล้วยิ่งแย่ใหญ่ การลงทุนในประเทศยิ่งน้อยอยู่แล้วยังมาเจอการจัดการและบริหารน้ำของรัฐบาลแล้วยิ่งท้อใจและเชื่อว่าหลังน้ำท่วมครั้งนี้ประเทศเราคงแย่ลงมากกว่าที่คิดไว้มากๆ

นักดนตรีกับน้ำท่วม

ผมเขียนบล้อคนี้เพราะในฐานะนักออกแบบและนักดนตรีก็อยากมาระบายให้ฟังว่าตอนนี้ชีวิตของนักดนตรีส่วนใหญ่เป็นยังไงบ้างในสังคมตอนนี้ยิ่งในรายบุคคลที่ต้องหาเลี้ยงชีพด้วยการเล่นดนตรีประจำตามร้านอาหาร ผับ และบาร์ต่างๆ ก็โดนยกเลิกงงาน เลื่อนงานกันเป็นว่าเล่น เรียกว่าน้ำมาเงินหายทันที รายได้ที่เคยได้ก็หายไปกับน้ำที่มา และยิ่งเห็นเศษฐกิจในปัจจุบันที่แย่ลงๆเรื่อยๆ งานเล่นดนตรีจึงมีการแข่งขันกันมากขึ้นโดยเฉพาะในกรุงเทพนั้นยิ่งมีการแข่งขันที่สูงมากๆ ทั้งเรื่องการแข่งกันต่อรองราคากัน ทำให้รายได้ลดลงยิ่งมีเรื่องน้ำท่วมเข้ามาด้วยแล้วงานที่มีน้อยอยู่แล้วของนักดนตรีก็เรียกได้ว่าหดหายกันไม่มีกินเลยทีเดียว เป็นเรื่องน่าเห็นใจในกลุ่มนักดนตรีกลางคืนที่เล่นประจำ ที่ได้รับความเดือดร้อนมากๆ

ผลกระทบของอาชีพนักดนตรี

น้ำท่วมกับนักดนตรีที่มีผลต่อการใช้ชีวิตที่เปลี่ยนไป

สำหรับนักดนตรีBackupให้ศิลปินก็โดนเหมือนกัน ศิลปินก็โดนเลื่อนการแสดงทั้ง Event ,Concert และงานต่างๆอีกมากมายที่จองกันเป็นแรมปีต้องยกเลิกกันไป ทำให้นักดนตรีไม่ได้เล่นงานนั้นๆ เงินก็ไม่ได้ รายได้ไม่มีเข้ามาเดือดร้อนกันไม่ใช่น้อย

กลายเป็นว่าไม่ว่าจะทำงานดนตรีสายงานอะไรก็ตามได้รับผลกระทบหมดทุกระบบ ไม่ว่าจะเป้นผู้จัด ค่ายเพลง ศิลปิน โปรดิว นักแต่งเพลง และสายงานด้านดนตรีที่เกี่ยวข้องเรียกว่าตายกันเป็นสายยาวเลย ผมเปรียบได้เหมือนสายงานอื่นๆก็ล่มสลายตามไปด้วยเหมือนๆกันเรียกว่าความเดือดร้อนกระจายกันทุกอาชีพเลยก็ว่าได้ ที่ผมยกตัวอย่างของอาชีพนักดนตรีนั้นแค่เป็นการยกตัวอย่างง่ายๆจากเรื่องใกล้ๆตัวและชีวิตจริงว่าผลกระทบมากแค่ไหนในสายงานนี้อันเดียวเท่านั้น เป็นการเกริ่นแค่อาชีพเดียวเท่านั้นที่ผมอยากให้เห็นถึงความทุกยากของคนในสังคมและประเทศเรา หากยังช้าหากยังไม่มีการฟื้นฟูให้เร็วมากขึ้น คนก็จะทยอยอดตายก่อนที่จะได้เห็นนโยบายของรัฐบาลที่เคยประกาศเอาไว้ว่าจะแจกกระหน่ำไว้ก่อนหน้านี้แน่นอน

เพื่อนๆทั้งในและนอก Social network ที่ผมได้พบเจอนั้นได้มีการแลกเปลี่ยนความรู้ด้านเครื่องดนตรีชนิดนี้กับคาฮองที่บ้านเรารู้จักกันทุกวันนี้ที่เราได้เห็นกันทั่วไปตามวงดนตรีอะคูสติกต่างๆ มากมายในเมืองไทยในตอนนี้ ผมเองก็ได้มีโอกาสเจอนักดนตรีหลายท่านและแลกเปลี่ยนกันในเรื่องต่างๆเกี่ยวกับคาฮอง ทั้งเอเชียและทั่วโลกให้การยอมรับแล้วว่าเครื่องดนตรีอย่างคาฮองยังไปได้ไกลอีกนาน เพราะการพัฒนาเพื่อมาเล่นร่วมกัน จนไม่สิ้นสุด ซึ่งผมเองก็ชอบมากในการปรับแต่งเครื่องเล่นของตัวเองมาก และเดี๋ยวนี้การเล่นที่สนุกของเครื่องดนตรีชนิดนี้ได้รับการพัฒนาในวาระต่างๆแล้วแต่แนวเพลง ซึ่งหลายๆคนทำ ตกแต่งคาฮองชุดของตัวเอง

การพัฒนาในการเล่นคาฮองที่ไม่หยุดยั้ง

ผมเห็นควาใเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น อย่างภาพด้านบนนั้นใช้คาฮองเป็น Bass drum แทนกลองชุดจริง ซึ่งใช้แค่เพียง Hihat / Snare / Brush /เป็นต้น

ซึ่งส่วนประกอบของในกลองชุด ประกอบด้วย

• สแนร์ (Snare drum) ประกอบด้วยแผงลวดขึงรัดผ่านผิวหน้ากลองด้านล่าง เพื่อให้เกิดเสียงกรอบ ๆ ดังแต๊ก ๆ ตัวกลองทำด้วยไม้หรือโลหะ และสามารถรัดให้หนังตึงด้วยขอบไม้ด้านบนและล่าง สามารถปลดสายสะแนร์เพื่อให้เกิดเสียงทุ้มดังตุ้มตุ้มได้ และตีกลองเล็กด้วยไม้ นิยมใช้กลองชนิดนี้ทั้งในวงดุริยางค์และวงดนตรี
• กลองทอม (Tom-tom drum) หรือ เทเนอร์ดรัม (Tenor drum) มีขนาดใหญ่กว่าสะแนร์ดรัม เป็นกลองชนิดที่สร้างขึ้นโดยไม่ใช้สายสะแนร์ โดยทั่วไปบรรเลงในหมวดกลอง ใช้ไม้ชนิดหัวไม้หุ้มสักหลาด
• กระเดื่อง (Bass drum) เป็นกลองที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ประกอบด้วยตัวกลองที่ทำด้วยไม้และมีหนังกลองทั้งสองด้าน เสียงที่เกิดจากการตีกลองใหญ่จะไม่ตรงกับระดับเสียงที่กำหนดไว้ทางตัวโน้ต ตีด้วยไม้ที่มีสักหลาดหุ้ม ชนิดที่มีหัวที่ปลายทั้งสองข้าง ใช้เพื่อทำเสียงรัว
• ฉาบ/ Ride cymbal (Cymbal) เป็นชิ้นส่วนที่สำคัญมากในกลองชุดที่นิยมใช้กันมากมายให้เสียงในการลงจังหวะส่งของจังหวะเพลงนั้นๆ

คาฮองชุดแต่งล่าสุดของผมเอง อิอิ

ซึ่งส่วนประกอบในกลองชุดนนั้นสามารถนำมาประยุกต์ใช้กับคาฮองได้เกือบทุกชิ้น แล้วแต่การสร้างสรรค์และความถนัดในการวางตำแหน่งของการเล่น ซึ่งสามารถนำเครื่องดนตรีประเภท Percussion มาเล่นร่วมกันได้ เพิ่มสีสันไปอีกแบบ

เอามาเล่นเสริมด้วย Floor tom เจ๋งมาก และราคาแพงมาก

แล้วการเล่นที่ง่ายของคาฮองกับการจัดวาง เพิ่มองค์ประกอบลงไปในชุดคาฮองให้ไม่เหมือนใครนั้นเป็นเรื่องที่นักเล่นคาฮองทั้งหลายชอบนักแล อิอิ

SCHLAGWERK คาฮองจากเยอรมัน ได้ทำmicrophone for Cajon ออกจำหน่าย

เรียกว่าการแข่งขันนั้นมีความสูงในระดับหนึ่งของวงการเครื่องดนตรีประเภทเคาะอย่างเช่น คาฮอง นั้นมีการ ออกแบบจากทีมนักออกแบบและนักดนตรีทั่วโลกมาพัฒนาเครื่องดนตรีสากลชิ้นนี้มากขึ้น พอๆกับการทำแบรนด์สินค้าให้ติดตลาด หากจะให้พูดถึงคาฮองแบรนด์ยักใหญ่อย่างเช่น AA meinl ,Schlagwerk ,Toga , LP , ที่กล่าวมานี้เป็นแบรนด์ที่มีขายทั่วโลก ราคาก็อยู่ในระดับตามคุณภาพและความชื่นชอบของแต่ละท่าน โดยคาฮองแบรนด์ต่างๆเหล่านี้ราคาสนนราคาเริ่มต้นที่ 7500 บาท เป็นอย่างต่ำ และอีกอย่างที่น่ารู้ไว้เลยครับว่า หลายแบรนด์ที่มาขายในเมืองไทยและทั่วโลกนั้น ผลิตจากประเทศไทยนี่แหละครับพี่น้อง แต่ก็แล้วแต่ความชอบแล้วกันนะครับ

กับเครื่องดนตรีสัญชาติไทยที่ไปถึงญี่ปุ่น ต้องขอบคุณจริงๆครับในการเอาไปเล่นที่นั่น

แล้วในเมื่อคุณภาพของการผลิต และการออกแบบที่แปลกใหม่ ส่วนใหญ่นั้นการตลาดของเครื่องดนตรีนี้นอกจากเสียงดีแล้วยังต้องมีการออกแบบที่สวยงามอีกด้วย อย่างเช่นผมเองก็พัฒนาทั้งระบบ การประกอบ วัสดุ รูปทรง ให้แปลกใหม่กว่าที่มีในท้องตลาด อีกทั้งราคาก็ไม่แพงเท่าของเมืองนอกที่มีจำหน่ายทั่วไป

ในฐานะการเล่นและทำเครื่องดนตรีชนิดนี้ ผมค้นพบว่าการนำมาประยุกต์เล่นนั้นมีอะไรมาใหม่ๆให้พัฒนาซึ่งตอนนี้การนำคาฮองประประยุกต์เล่นกับเครื่องดนตรีได้ทุกประเภท เท่าที่เห็นในวงการเพลง ซึ่งพลิกแพลงและนำมาเล่นร่วมกันได้ยกตัวอย่างเช่น

• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+เบส
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+คีย์บอร์ด
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+เครื่องเป่า
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+บองโก้
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+คองก้า
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+เชคเกอร์
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+อูคูเลเล่
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+ไวโอลิน
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+กีตาร์คลาสสิค
• คาฮอง+กีตาร์โปร่ง+เปียโน
• คาฮอง+กีตาร์คลาสสิค+เครื่องเป่า
• คาฮอง+กีตาร์คลาสสิค+ไวโอลิน
• คาฮอง+กีตาร์คลาสสิค+คีย์บอร์ด
• คาฮอง+อูคูเลเล่
• คาฮอง+เปียโน
• คาฮอง+เปียโน+เครื่องเป่า
• คาฮอง+คีย์บอร์ด+เครื่องเป่า
• คาฮอง+คีย์บอร์ด+ไวโอลิน
• คาฮอง+กีตาร์ไฟฟ้า+เบส
• คาฮอง+ดีเจ+เปิดแผ่น

Cajon แบบดั้งเดิมของเปรูอย่างที่เคยเล่าให้ฟังนะครับว่าต้นฉบับของเค้าเสียงสแนร์ไม่ชัดเท่ากับคาฮองของประเทศอื่นๆ จึงไม่เหมาะกับการเล่นดนตรีแนวเพลงไม่หลากหลายนัก แล้วก็มีคนเข้ามาพัฒนาให้คาฮองนั้นสามารถให้เสียง สแนร์และกระเดื่องแยกกันชัดเจน ทำให้คนเล่นหรือนักดนตรีนิยมนำมาเล่นกันกับเครื่องดนตรีอื่นๆ ซึ่งก่อนหน้านี้ Ukulele เป็นที่นิยมมาก แต่เพียงแค่ช่วงสั้นๆ ตอนนี้ซาลงเรื่อยๆเพราะเข้าสู่ขาลงของเครื่องดนตรีชนิดนี้ แต่ผมกลับมองว่าคาฮองนับวันมีแต่จะไปได้นานอีกไม่รู้เท่าไหร่ เพราะมันสามารถพัฒนาได้ตลอด สร้างความแปลกใหม่ให้กับตลาดด้วย รูปทรง การออกแบบ เสียงที่ได้ถูกใจมั้ย วัสดุทำจากอะไร

ในคาฮองที่ราคาไม่แพงนั้นส่วนใหญ่มาจากประเทศจีน หลายๆแบรนดืสั่งจากเมืองจีนแล้วมาสกรีนโลโก้ในประเทศมาขายในราคาถูก ซึ่งมีขายทั่วไป ไม่มีความหลากหลายและมีประสิทธิภาพที่สามารถให้เสียงดั่งใจต้องการ น้ำหนักก็มีน้ำหนักมากแบกไปไหนมาไหนค่อนข้างหนัก แต่ก็แล้วแต่ความชอบว่าชอบรูปแบบไหน ถูกใจมั้ย เล่นเพลงได้กี่แนว คาฮองที่ดีนั้นเวลาตีนั้นต้องได้เสียงที่ชัดเจนและเหมาะการเล่นแนวเพลงได้ทุกประเภท

หลายๆคำที่เอ่ยขึ้นตรงหัวข้อเป็นที่บอกกันอยู่แล้วว่าเครื่องดนตรีชิ้นนี้มีชื่อเรียกหลายชื่อซะเหลือเกินตามท้องถิ่นแต่ละประเทศเรียกไม่เหมือนกัน แต่ช่างมันเถอะครับ ผมว่าคราวนี้มาดูสิ่งที่น่าสนใจในปีนี้ที่ผมว่า คาฮอง มีการพัฒนาที่ดีขึ้นเรื่อยๆ เพราะการออกแบบของนักดนตรีแต่ละคนที่เล่นคาฮองแล้วแต่ละคนจะใช้การวางตำแหน่งการเล่นของตัวเองให้ไม่ซ้ำกันเลยดูสวย แปลกตา เป้นกึ่ง Percussion กับ Drum ซึ่งมันสนุกตรงที่การวางตำแหน่งของ Accessories ที่เราจะเอามาเล่นกันในงานนั้นๆซึ่งผมเองก็สนุกกับการวางตำแหน่งการจัดวาง accessories ของคาฮองที่เราเอามาเล่น คราวนี้คาฮองก็ไม่ใช่แค่การเอากล่องเฉยๆมาตีเพียงอย่างเดียวแล้ว มีองค์ประกอบเสริมเข้ามาทำให้การเล่นคาฮองนั้นน่าสนใจมากขึ้น

คาฮอง โดยทั่วไปเมื่อเริ่มตีแรกๆก็ตีเปล่าให้เสียงสแนร์กับกระเดื่อง

การเริ่มตีตอนแรกก็มีคาฮองอย่างเดียวก่อนตีจนชำนาญ แล้วเข้าใจการตีให้ถนัดมือมากที่สุด เพราะการแยกประสาทนั้นสำคัญมากในการตีคาฮองใครที่ชอบตีโต๊ะนั้นได้เปรียบเพราะมันเป็นการเอามาประยุกต์ใช้ได้อย่างแน่นอนเข้าใจง่ายและตีเป็นเร็ว

แล้วก็เริ่มมาใช้ระฆังราวเป็นตัวส่งจังหวะให้มีสีสันมากขึ้นในลำดับต่อไป

หลังจากตีจนชำนาญในระดับหนึ่งแล้ว ก็หาอะไรมาเล่นเพิ่ม ผมแนะนำว่าชิ้นต่อไปคือระฆังราว ราคาเริ่มตั้งแต่ 1200 เป็นต้นไป ซึ่งเป็นตัวเพิ่มสีสันให้กับการเล่นคาฮองที่ไม่จืดชืดเกินไป และคนส่วนใหญ่จะเล่นกันแค่นี้ เท่าที่เห็นมาเกือบ 90 % เล่นคาฮองกับระฆังราวเพียงแค่ สองชิ้นนี้เท่านั้น ซึ่งไม่ใช้สอ่งที่ผิดครับ แต่มันสามารถพัฒนาไปได้อีก

ใช้บรัชกลองมาตีบนคาฮองเราจะได้เสียง Hihat เพิ่ม

เรามาเพิ่มความสนุกด้วยการใช้บรัชกลองมาตี ทำให้เราได้เสียง Hihat แบบกลอง ไม่เชื่อลองเอามาใช้ดูนะครับ แต่ต้องแยกประสาทให้ชัดเจนมากขึ้นนะครับ

ด้านบนเป็นคลิปที่ใช้บรัชกลองตีแทนเสียง Hihat ซึ่งได้เสียงที่แทนกันได้ไม่เลวเลย มาดูอีกคลิปด้านล่างครับ

เราใช้บรัชกลองมาตีแทนเสียงhihat เสียงออกมาดีเลยใช่มั้ยครับ แต่ต้องฝึกการแยกประสาทมือให้ชำนาญเสียก่อนนะครับรับรองสนุกแน่นอน

แล้วค่อยๆเพิ่มไปเรื่อยๆ มันสนุกก้ตรงนี้แหละครับ

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

Cajon my set

หลายคนคงไม่เข้าใจนะครับว่าอาชีพนักดนตรีนั้นมีวิถีชีวิตในช่วงแรกที่สวยหรูแต่น้อยคนที่จะรู้ว่าในบั้นปลายของนักดนตรีจริงๆนั้นมีความจริงที่เจ็บปวดหลายอย่างที่ต้องยอมรับ ในฐานะที่อาชีพนี้ได้รายได้มากกว่าอาชีพอื่นๆ เพราะเป็นอาชีพที่มอบเสียงเพลงอันไพเราะให้คนฟังได้ดื่มดำ่กับบรรยากาศและเสียงเพลงในตอนนั้นให้ประทับใจมากที่สุด โดยเฉพาะนักดนตรีที่ใช้การเล่นดนตรีเป็นงานหาเลี้ยงชีพหลัก แต่ปัจจุบันนี้นักดนตรีต้องปรับตัวให้มากขึ้น หาอย่างอ่ืนทำ เพื่อหล่อเลี้ยงตัว เพราะอาชีพนี้เสี่ยงในความที่เราสามารถเล่นได้ช่วงชีวิตหนึ่งเท่านั้น บั้นปลายชีวิตของนักดนตรีต้องแปรเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นเพื่อหาเลี้ยงชีพ บางคนไม่ได้วางแผนชีวิตไว้ พอแก่ตัวมาไม่มีอะไรเลย ไม่เหลืออะไรเลยในช่วงบั้นปลายชีวิต ดังนั้นการวางแผนในช่วงชีวิตของนักดนตรีนั้นสำคัญมากๆ ควรทำในทันที(อันนี้ขอบอกด้วยความหวังดี) โดยเฉพาะอาชีพนักดนตรี

ซึ่งที่เอามาเล่าให้ฟังได้เพราะทั้งประสบการณ์จริงและการเล่าจากประสบการณ์จริงจากรุ่นพี่ และของผมเองที่ผ่านมาว่าเป็นยังไงบ้าง อย่างน้อยสิ่งที่จะเล่าต่อไปนี้อาจจะช่วยให้นักดนตรีรุ่นหลัง ได้เอามาใช้ให้เกิดประโยชน์ และไม่พลาดพลั้งเหมือนศิลปินและนักดนตรีหลายๆคนที่มาคิดได้เอาตอนที่ไม่มีเวลาให้คิดและทำแล้ว แม้จะเป็นอาชีพที่ฉาบฉวยก็ตาม เมื่อถึงเวลากอบโกยก็ควรเก็บให้มากที่สุด โดยที่การเก็บของคุณต้องเป็นสิ่งของเท่านั้น การเก็บเป็นเงินก้อนใหญ่ๆนั้นลำบากมาก ในอาชีพนักดนตรี เงินเข้ามาง่าย แต่ก็ออกง่ายเช่นกัน ควรพึงคิดถึงเรื่องนี้มากๆนะครับ

โดยอายุเฉลี่ยของนักดนตรีอาชีพ จะสามารถเล่นงานดนตรีอยู่ได้เพียงอายุ 39-40 ปี เป็นอย่างต่ำ จึงมีช่วงขาลงของการเล่นดนตรีแล้วจะทำอะไรกินล่ะในเมื่อการจ้างงานลดลง แล้วนักดนตรีรุ่นใหม่ๆก็ออกมาเรื่อยๆ แล้วจะทำอะไรเลี้ยงชีพล่ะครับเมื่อคุณแก่ลง??? มีรุ่นพี่หลายคนที่เค้าทำธุรกิจอื่นนอกจากการเล่นดนตรี คือการต่อยอดเกี่ยวกับดนตรีที่ตัวเองถนัด โดยสามารถจำแนกเป็นอาชีพต่างๆได้ดังนี้

ครูสอนดนตรี

เป็นครูสอนดนตรีที่ตัวเองถนัด // มาเป็นครูสอนดนตรีที่ตัวเองเล่น สอนแก่คนที่กำลังเริ่มต้นเล่น ได้สอนนักเรียนในวิชาดนตรีนั้นๆทั้งที่เป็นงานพิเศษและงานประจำที่น่าสนใจเลยทีเดียว เพราะนักดนตรีที่ผันตัวมาเป็นครูนั้น นับว่าเป็นพ่อพิมพ์แม่พิมพ์ของชาติ ไม่ว่าจะเป็นดนตรีแนวไหนยังไงก็ขึ้นอยู่กับว่าเราจะมีบั้นปลายชีวิตเป็นแม่พิมพ์ดีมั้ย มีบางคนที่เหมาะ และไม่เหมาะ แต่สำหรับผมคงไม่เหมาะครับ รู้ตัวเองว่าเป็นคนยังไง อิอิ

เปิดร้านขายเครื่องดนตรี

เปิดร้านขายเครื่องดนตรี // นับว่าส่วนใหญ่นักดนตรีมักจะหันมาทำงานด้านนี้มาก เท่าที่ผมเจอและพบเจอมา เป้นคนขายเครื่องดนตรีเองเลย แต่ต้องมีเงินทุนมากในการจัดการ และไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะมีหลายอย่างที่ต้องจัดการมากกว่างานเล่นดนตรีซะอีก ทั้งเรื่องดนตรีและเรื่องของธุรกิจการเงินเข้ามาเกี่ยวข้อง

ห้องซ้อมดนตรี

เปิดห้องซ้อม // เรียกว่าอาชีพนี้เป็นที่โปรดปรานของนักดนตรีที่ผมเจอมาหลายคนเลิกเล่นดนตรีหันไปเอาดีทางเปิดห้องซ้อมดนตรี ให้คนที่อยากเล่นดนตรีทั้งมือใหม่มืออาชีพนี้ได้เล่นได้ซ้อมกันในระยะเวลาเป้นชั่วโมง และแน่นอนว่าทำเลในการทำห้องซ้อมก็สำคัญมากนะครับ ส่วนใหญ่จะหาทำเลใกล้มหาลัย โรงเรียน แหล่งชุมชนที่มีคนมากๆ เพื่อให้สะดวกและเห็นได้ชัดเจนว่าเหมาะกับวัยรุ่นที่หาห้องซ้อมดนตรี

เปิดห้องอัด

ทำห้องอัด // หลังจากเล่นดนตรีอาชีพเมื่อมาทำเบื้องหลัง เช่นการทำห้องอัดนั้นเรียกว่าเป็นอาชีพที่เป้นส่วนน้อยที่ทำ เพราะการทำงานอาชีพนี้เงินทุนต้องสูงและมี Connection ในวงการดนตรีมากพอสมควรและสั่งสมประสบการณ์มานาน เรียกได้ว่าต้องมีหูที่ดีมาก เรียกว่าหูเทพ เท่านั้น เพราะการจ้างงานห้องอัดนั้นแพงมาก คุณภาพงานต้องดีพอกับงานที่ได้ทำ จึงเป็นอาชีพทำเงินแต่ก็อยู่ในภายใต้ภาวะการกดดันมากเลยทีเดียว

ทำงานเบื้องหลังให้ศิลปิน

ทำเบื้องหลังให้ศิลปิน // ทั้งเป็นเบื้องหน้าและเบื้องหลัง การทำ MV การทำงานในด้านบริหารในส่วนการทำเพลงและเกือบทุกอย่างให้กับศิลปินคนนั้น ความรับผิดชอบจึงสูงมาก เพราะการวางคิวการจัดลำดับของงาน ทั้งต้องมีความชำนาญในการดูกระแสของดนตรี และสังคมพอสมควรกับการทำงานด้านนี้ ทั้ง PR ทั้งต้องจัดการหลายๆอย่างของศิลปินที่ต้องสร้างผลงานอยู่เบื้องหลังของศิลปินจนวันที่ศิลปินเปิดตัว แต่เป็นงานที่เงินเยอะมาก แต่มากับความรับผิดชอบที่สูงมากๆเช่นกัน

นักแต่งเพลง

เป็นนักแต่งเพลง//ต้องเป็นคนที่มีพรสวรรค์มากพอสมควรในเรื่องของการจินตนาการด้านการออกแบบเนื้อเพลงซักเพลงให้คนอื่นร้องและสร้างสรรค์ผลงานเพลงดี เป็นอาชีพที่หากินได้ตลอดชีวิตเลยก็ว่าได้หากคุณแต่งเพลงได้ถูกใจคนฟังเพลง

เล่น Back up

เล่น Back up ให้ศิลปิน //นับว่าเป็นอาชีพต่อเนื่องก่อนที่จะหาอย่างอื่นทำ เป็นการเล่น Backup ให้กับศิลปินนั้นมีรายได้ดี หากว่าศิลปินคนนั้นดังและมีงานตลอดทั้งปี มีรายได้เป็นกอบเป็นกำ

เช่าเครื่องเสียง

เปิดร้านเช่าเครื่องเสียง // เราคิดว่าการทำงานดนตรีแล้วรู้จักการจัดการที่ดี การจัดตำแหน่งเครื่องเสียงดูแลระบบแสงสีเสียงของงานนั้น เรียกได้ว่าอาชีพนี้เป็นที่นิยมมากในกลุ่มนักดนตรีที่ชอบเล่นเครื่องเสียง และชอบจัดการงานเช่นนี้ แต่ต้องยอมรับว่าอาชีพนี้หากทำได้ดี ก็อยู่ได้นาน แต่เหนื่อยหน่อยในการติดตั้งและประกอบในงานนั้นๆ

ซ่อมเครื่องดนตรี

ซ่อมเครื่องดนตรี //มีความรู้เรื่องการซ่อมแซมเครื่องดนตรีที่ตัวเองได้ใช้เล่นเพื่อความชำนาญในการรับรู้ว่าควรซ่อมเครื่องดนตรีชนิดนี้ได้อย่างไรโดยใช้ความชำนาญมาเป็นตัวประกอบในการทำงานประเภทนี้ เก่งเรื่องเสียงและระบบไฟฟ้า

ทำแบรนด์สินค้าของตัวเอง

ทำเครื่องดนตรีแบรนด์ของตัวเอง // อันนี้เป้นข้อที่นักดนตรีไม่ค่อยทำกัน แต่ผมทำครับ……จบ อิอิ คาฮอง คือเครื่องดนตรีที่ผมเล่นและรู้จักกับมันจนสามารถสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง เพราะในประเทศไทยเรายังไม่มีใครทำอย่างจริงจังเท่าไหร่ แต่ผมจะทำให้สุดๆ

ดูจากหัวข้อแล้วคงจะทราบดีแล้วใช่มั้ยครับว่าบล้อคนี้เราจะมาพูดถึงการเพิ่มมูลค่าสินค้าด้วยศิลปะ มีหลายอย่างที่เราควรดูและเปลี่ยนทัศนคติเรื่องการตลาดแบบที่ต้องขายทีละมากๆ ซึ่งผมเรียกว่าการตลาดแบบหมูกระทะบุฟเฟ่ ที่ต่างชาติมักมองเราเช่นนั้น แล้วทำไมไม่ลองคิดดูครับว่าการทำตลาดแบบหมูกระทะนั้น มันทำให้มูลค่าสินค้าดูไม่มีราคาเลยแม้แต่น้อย แล้วยิ่งมาดูคู่แข่งด้านการค้าและการส่งออกนั้นมีหลายประเทศที่นำหน้าเราไปแล้วอย่างไม่เห็นฝุ่น ผมว่ามันมาจากการคิดเพิ่มมูลค่าสินค้าในประเทศให้มีราคาที่สูงมาก สนองความต้องการตลาดได้อย่างชัดเจนและที่ผมจะมาพูดในวันนี้นอกจากเอกลักษณ์ของไทยที่หาใดเทียมได้ มาใช้อย่างถูกที่ถูกทางและปรับให้เข้ากับสมัยจึงเป็นเรื่องที่คนไทยอย่างเราควรให้ความสำคัญด้านนี้ให้มากๆ เพราะการที่เราสามารถทำให้สิ่งที่มีในประเทศของเรามีสินค้าที่มีการเพิ่มมูลค่าด้วยวิธีต่างๆ การสร้างหรือเพื่มมูลค่าให้สินค้า สร้างรายได้เข้าประเทศและเป็นที่ยอมรับของชาวโลกว่าคนไทยก็ทำได้

อย่างที่อาจารย์ @MKTMAG ได้กล่าวไว้ในรายการ The idol ว่า หนังสือการตลาดที่รเานั้นเรียนมานั้นไม่สามารถนำมาใช้ได้จริงในตอนนี้ ไม่มีประโยชน์อะไรเลย เพราะการตลาดในตลาดโลกเรานั้นเปลี่ยนไปมากๆ เพราะการเปลี่ยนไปของสังคมการบริโภค ซึ่งผมเชื่อว่าจริงครับ และจะไม่ผิดใช่มั้ยหากเราเพิ่มมูลค่าสินค้าของเราด้วยการออกแบบและศิลปะที่สามารถเพิ่มมูลค่าให้สินค้าเรามีค่ามากกว่าเดิม ไม่ว่าจะเป้นการวาด กระระบายสี การแต่งเติมให้สินค้านั้นเกิดเรื่องราว และความน่าสนใจให้กับสินค้า ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้สินค้าราคาไม่แพงถูกนำมาเพิ่มค่าได้จริงๆ หรือการจะหาชิ้นส่วนต่างๆมาแต่งเติมเพิ่มความสวยงาม ดูแปลกตา น่าสนใจ ก็เป็นการใช้ศิลปะเพิ่มมูลค่าได้ ไม่ยากเลยหากฝึกฝนและหาแนวการทำผลงานใหม่ๆออกมาให้ไม่ซ้ำใคร

Paint สวยๆลงบนพื้นผิวไหนๆก็คืองานศิลปะครับ

ยกตัวอย่างง่ายๆอย่างอาหารญี่ปุ่นที่เราเห็นๆกันอยู่เนึ่ยก็ไม่ต่างอะไรหากเราเทียบกับราคาทุนที่ไม่แพงมาก แต่การทำให้สินค้าดูน่าสนใจต่างหากล่ะครับที่สามารถดึงดูดความสนใจทำให้คนอยากทานแม้ราคาจะแพงก็ตาม แต่มันสร้างให้สินค้าเพิ่มมูลค่าจากเรื่องราว และการออกแบบหน้าตาของอาหารให้ดูน่าสนใจต่อผู้บริโภค คนใช้ยอมจ่ายแน่นอน

กระป๋องสีก็สามารถเป็น R2D2 ได้จากงานศิลปะแบบง่ายๆ

อย่างไรก็ตามความทันสมัยเข้ามาเป็นส่วนผลักดันความนิยมในสินค้ามากขึ้น เป็นส่วนที่ทำให้ความต้องการทางตลาดนั้นดูจะไปได้สวยทีเดียว แต่ผมไม่ใช่นักวิจัยการตลาด แต่ผมใช้ความเป็นผู้ใช้ และผู้ที่ชื่นชอบในความแปลกใหม่และค้นหาสิ่งใหม่ๆที่สามารถทำให้ความพึงพอใจในสินค้าซึ่งผมใช้หลักการ ศิลปะ + การออกแบบ + เรื่องราวที่น่าสนใจของผลิตภัณท์ + ความแปลกใหม่ในสินค้าของเรา + จุดเด่นของแบรนด์ที่เราทำ นี่คือจุดประสงค์และเป้าหมายที่จุดประกายให้กับผมในตอนนี้

การใช้ศิลปะคือการเพิ่มมูลค่าให้สินค้าได้มาก

โมเดลของผมคือการทำให้คาฮอง หรือกลองอะคูสติกที่ผมทำในปัจจุบันนั้น ให้มีความแปลกใหม่แปลกตาน่าสนใจมากยิ่งขึ้น เพราะในท้องตลาดทั่วไปในหมวดของคาฮองนั้นมีความเหมือนกันหลายอย่างที่เหมือนกันไปหมด จนเกิดความซ้ำซาก เช่น

การเพิ่มมูลค่าโดยใช้กาลเวลาเป็นสิ่งที่ลำบากมากเมื่อเทียบกับผลประโยชน์ที่ได้

• ผิวเป็นไม้ มันเงา เคลือบด้วยวิธีต่างๆ
• ใช้ช่างเฟอร์นิเจอร์ที่ไม่ได้เล่นดนตรีมาทำ อารมณ์และความรู้สึกของนักดนตรีหายไป
• รูปทรงคล้ายๆกัน จนมองไม่ออกว่าแบรนด์ไหนเป็นแบรนด์ไหน คือสี่เหลี่ยมผืนผ้าแนวตั้ง
• เทคนิคการทำให้เสียงคาฮองมีคุณภาพนั้นต่างกันมาก
• มีการผูกขาดด้านการออกแบบจากฝรั่งที่คิดว่ารูปทรงอื่นเสียงออกมาไม่ดี
• คนไทยเราเชื่อว่าของนอกต้องดีเสมอ ของไทยคุณภาพเสียงสู้ไม้ได้
• ทำให้นักเล่นดนตรีชนิดนี้เชื่อว่าคาฮฮงนั้นเสียงสแนร์ต้องดังชัดเจน แท้จริงแล้วไม่ใช่ ควรดูที่เสียงการเดื่อง(Bassdrum) ว่ามีเสียงสแนร์แทรกออกมารึเปล่า ถ้ามีแสดงว่าคาฮองของท่านมีปัญหาแน่นอน
• คาฮองที่นำเข้ามาขายในไทยก็ทำในไทยเกือบทั้งหมด เอาไปปั้มตราเมืองนอกแล้วมาขายคนไทยด้วยกันเอง

ในการเพิ่มมูลค่าสินค้าศิลปะก็ทำให้มูลค่าสินค้าได้ไม่น้อยเลย

ผมเชื่อว่าการพัฒนาสินค้าอย่างกลองคาฮองนั้นมีลู่ทางที่ไปได้ดีมาก หากมีการนำเอาวัตถุดิบใหม่ๆมาสร้างให้เกิดคาฮอง Design สวยๆ ออกจากคาฮองแบบเก่าที่มีตามท้องตลาดทั่วไป

หลายๆท่านคงเข้าใจความหมายด้านบนมากน้อยแค่ไหนนั้น มาเริ่มอ่านกันดีกว่าว่าสิ่งที่เราต้องทำงานที่เราไม่รักนั้นมันมีความทุกข์ยังไง แล้วทำไมเมื่อไม่ชอบ เบื่องานนั้น แต่จำใจต้องอยู่ มันมีปัจจัยอะไรมาขวางกั้นเราที่ทำให้เราไม่กล้าออกมาทำอะไรเป็นของตัวเอง เพราะจากประสบการณ์ที่ผ่านมาพอจะบอกอะไรผมได้มาก ว่าการทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนสำหรับผมคงไม่เหมาะกันอย่างแรง ความกดดันต่างๆที่มีข้างใน ในทุกองค์กรณ์ต้องเจอทั้งคนที่ชอบและไม่ชอบ โดยที่เราเลี่ยงไม่ได้ที่จะเจอ ทำในสิ่งที่ไม่ได้อยากทำ และไม่ได้ทำอะไรที่ชอบ หลายส่ิงหลายอย่างหล่อหลอมให้ผมเชื่อแล้วครับว่า รีบเถอะ รีบหาอะไรที่ตัวเองชอบ แล้วทำมันซะ ในวันที่สายไปเราจะมาเสียดายทีหลังไม่ได้นะครับ

ผมคงไม่อยากทำงานหนักๆเพื่อเก็บเงินไว้เที่ยวตอนแก่ไม่มีแรงเที่ยวได้แต่มอง และเสียดายแบบที่หลายๆคนพบเจอกับตัว ทำงานหนักเก็บเงินเพื่ออะไร เพื่อจ่ายค่ารักษาพยาบาลงั้นหรือ ??? ไม่ใช่ผมแน่นอน การทำงานรอเงินบำนาญแบบแต่ก่อนนั้นมันไม่มีอีกแล้ว มีแต่ต้องหาๆๆๆๆๆๆๆและหาให้ได้มา จนเกิดความเห็นแก่ตัวในสังคม ผมเองก็เครียดเหมือนกันครับว่าจะออกดีไม่ออกดี มีหลายอย่างเข้ามากระทบเมื่อมองดูการงานในออฟฟิตของผมที่เคยทำ เป็นองค์กรณ์ในฝันของผมที่ผมอยากเข้าไปทำมากๆ จนเรียนจบ แล้วได้เข้าไปทำงานในองค์กรณ์นั้นอย่างภาคภูมิใจมาก เพราะองค์กรณ์ที่ผมอยู่เป็นองค์กรณ์ที่มีชื่อเสียงทั้งในระดับโลกและเอเชีย ซึ่งดูจะไปได้สวยเลยทีเดียว

แต่ข้อดีของการได้ทำงานที่นี่นั้นคือ ผมได้เจอเจ้านายที่ผมรักที่สุด ทุกครั้งที่ผมเห็นท่านผมจะรู้สึกดีใจทุกครั้ง และท่านเป็นแรงบันดาลใจของผมที่อยากมาทำที่นี่ ผมชอบการทำงานที่รวดเร็ว ตัดสินใจเด็ดขาด มีทัศนคติที่ใหม่มาก เป็นคนหัวสมัยใหม่ ยิ่งทำให้ผมปลาบปลื้มมากกว่าเดิม และยิ่งได้ทำงานกับเจ้านายของผมท่านนี้ ความเป็นธรรมชาติของเจ้านายของผมท่านนี้เป็นเสนท์ที่ผมคิดว่าหายากมากในเมืองไทยที่จะมีผู้บริหารที่เก่ง มีวิสัยทัศน์ที่ยอดเยี่ยมมากๆ เป็นแบบอย่างที่ผมอยากเจริญรอยตาม ท่านเป็นคนให้โอกาสคนนำเสนอสิ่งใหม่ๆอยู่ตลอดเวลา ผมทำงานกับเจ้านายท่านนี้นับว่าเป็นบุญของชีวิตผมที่ได้รับใช้ และทำงานให้กับเจ้านายของผม และแรงบันดาลใจในความเชื่อในการทำงานของผม ชีวิตนี้ผมคงไม่มีทางลืมผู้บริหารที่สุดยอดของชีวิตผม ผู้บริหารที่ผมกล่าวมาทั้งหมดนี้คือ คุณเอก สุรสิทธิ์ ศรีอรทัยกุล ขอกราบขอบพระคุณท่านมากๆครับ ท่านทำให้ผมทำงานอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย เพราะมีแรงใจและกำลังใจจากท่าน ผมเคยทำงานหามรุ่งหามค่ำที่สนามบอลของท่าน คุณเอกโทรมาบอกว่าเป็นยังไงบ้าง เท่านี้แหละครับคนทำงานอย่างผมถึงกับน้ำตาคลอเพราะ ท่านมองดูลูกน้องและพนักงานอย่างเต็มที่ ผมถึงไม่แปลกใจเลยครับที่พนักงานในบริษัทของผมรักคุณเอกมากที่สุด ผมก็รักท่านมากๆครับ ขอกราบขอบพระคุณคูณเอกอีกครั้งครับ

แต่การทำงานก็ใช่ว่าจะราบรื่นดั่งใจหวัง มันก็มักจะมีอุปสรรคจากสังคมในออฟฟิตในนั้นคอยบั่นทอนกำลังใจในการทำงาน ปีแรกๆที่ได้ทำนั้นเราทำแบบไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แต่พอเจอคนในออฟฟิตที่เค้าอยู่มาก่อนเราดักทาง กีดกัน หรือพยายามหาทางให้เราพบกับอุปสรรคในการทำงาน ใช้ความเก๋ามาเป็นอาวุธดักคนที่ทำงานดีกว่า นี่ก็เป็นตัวบั่นทอนกำลังใจและแรงบันดาลใจให้ลดลงทุกวัน จนวันนึงเมื่อถึงเวลาที่ต้องไป มันรู้สึกโดดเดี่ยว ย้อนไปเมื่อปีก่อนที่โลตัส พระราม4 ตอนเย็น ผมนั่งเหม่อในร้านกาแฟในนั้น นั่งคิด คิดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆและก็คิดว่าจะเดินยังไงต่อไป ในเมื่อแรงใจ และสิ่งต่างๆทำให้คิดว่าต้องทำยังไงต่อไป ก็รู้สึกว่าวันนั้นผมซื้อหนังสือที่ชื่อว่า”การลาออกครั้งสุดท้าย”ของใบพัด แค่ชื่อก็บอกแล้วครับว่าน่าสนใจ ผมอ่านหนังสือของใบพัดเล่มนี้จนจบเล่มภายในวันเดียว แล้วเกิดวูบวาบในหัวใจที่พองโต ผมอ่านหนังสือเล่มนี้จบภายในวันนั้น ทั้งคืน วันรุ่งขึ้นผมก็ตัดสินใจลาออกเลยโดยไม่มีเยื่อใยเหลือเลย แรงกดดันทั้งหมดที่ผมมีมันระเบิดออกมาแล้ว เพราะก่อนหน้านี้ที่ไม่กล้าลาออกจากงานในออฟฟิตนั้นมีอยู่สิบอย่างที่อยู่ในหัวผมในตอนนั้น มี 10 คำที่น่ากลัวมากในตอนนั้น

1.ภาระ

2.เงินเดือนที่ได้

3.ความมั่นคง

4.ค่าใช้จ่าย

5.จะทำอะไรต่อ

6.จะหาเงินจากไหน

7.ความน่าเชื่อถือในสังคม

8.อนาคตที่ไม่แน่นอน

9.ไม่มีที่ไป

10.รายได้ไม่ต่อเนื่อง

หากคุณเอาทั้งสิบคำนี้โยนทิ้งได้เหมือนผม ก็ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งสิ้น หากยังต้องการอยู่ในออฟฟิตจนแก่รอโดนไล่ออกตอนแก่ ก็ไม่ว่ากัน แล้วเมื่อวันนึงมันจะย้อนเข้ามาให้เป็นคำถามที่คุณตอบไม่ได้เมื่อยามที่คุณอายุมากขึ้นและหมดโอกาสดีต่างๆที่คุณไม่เคยได้ทำ แต่อยากทำ แต่ไม่มีโอกาส จะมาคิดได้เมื่อตอนสายไปแล้ว ปู่เคยบอกว่า “ไปที่ชอบที่ชอบตอนที่ยังไม่ตาย ดีกว่าให้ตอนตายแล้วค่อยมีคนมาบอกให้ไปที่ชอบที่ชอบ อันนั้นไม่มีความสุขเลย”

หลายท่านพอจะรู้จักเครื่องดนตรีชนิดนี้มาพอสมควรจากบล้อคของผมนะครับ คราวนี้มาพูดถึงการตียังไงให้เสียงออกมาโอเคและสนุกกับการตีโดยมีวิธีการตีที่ถูกต้องมาบอกกันนะครับ

คาฮองนั้นผมขอแบ่งออกเป็น 2 ส่วนนะครับ คือ Snare drum zone กับ Bass drum zone อยู่บริเวณไหนบ้างดูรูปข้างล่างแล้วจะเข้าใจครับว่า ตำแหน่งของการตีนั้นอยู่ตรงไหนบ้าง

Cajon drum zone in Composition

ครั้นจะทำคาฮองแบบแบ่งตำแหน่งของคาฮองเลย เสียงก็ออกมาไม่ดี แบบดั้งเดิมก็ดีแล้วครับ ต่อมา เรามาพูดถึงการตั้งเสียงคาอองกันดีกว่าว่าควรทำยังไงกับคาฮองสุดรักของคุณดูจากคลิปข้างล่างเลยครับว่าควรปรับตั้งเสียงยังไงมาดูกัน

การตั้งเสียงเป็นยังไงบ้างครับการ Tuner เสียงของคาฮองเอาไว้เป็นวิธีการดูแลอีกแบบหนึ่ง เพราะการดูแลที่ดีย่อมมาจากการดูแลที่ดีด้วย แล้วที่นี้มาดูกันนะครับว่าการตีคาฮองนั้นทำยังไง มาดูคลิปสอนคาฮองของผมที่ร่้านกาแฟวาวีโดยมีพี่กิตติ 3 มิติ มาร่วมเรียนตีคาฮองในวันนั้นด้วยซึ่งขอบพระคุณมากครับ

ลองมาทดลองตีคาฮองให้ฟังกันนะครับว่าเสียงของเครื่องดนตรีที่เรียกว่าคาฮองนั้นเป็นยังไงบ้าง

ใครบอกว่าคาฮองนั้นเล่นยาก ขอบอกว่าไม่จริงครับ ลองคิดถึงตอนที่คุณฮัมเพลงแล้วเอาฝ่ามือตีลงบนโต๊ะหรือตรงไหนก็ตามที่สามารถทำให้เราได้ยินจังหวะเพลงๆนั้นได้อย่างสนุกและเพลิดเพลินกับการฟังเพลง

สนุกกับเครื่องดนตรีของคนชอบเคาะโต๊ะอย่างเรา

การดูแลรักษาคาฮองสุดรักของคุณนั้น รุ้ก็รู้ว่าคาฮองนั้นราคาก็มีราคาที่ในระดับหนึ่งที่เราควรดูแลรักษาคาฮองสุดรักของท่าน เพราะกล่องไม้ธรรมดานั้นมันไม่ธรรมดาเลยนะครับ

ดูแลกันบ้างอะไรบ้างนะเธอว์

มีวิธีและเกร็ดความรู้ในการดูแลคาฮองมาฝากกัน แม้รูปร่างรูปทรงที่ง่ายๆนั้น เราก็ต้องดูแลเหมือนกันนะครับ การดูแลคาฮองมีวิธีการอะไรบ้าง มาดูกันครับ

ความชื้น

1.อย่าวางคาฮองอยู่ในที่ชื้นมากเกินไปนาน เพราะมีผลต่อคุณภาพของเสียงที่มีต่อการตี ทำให้ไม้เกิดความชื้นเสียงที่ดีนั้นต้องแห้งสนิท อากาศมีผลต่อเสียงที่จะได้

น้ำ้ยาที่เหมาะสำหรับการขัดผิวคาฮอง

2.ใช้น้ำยาทำความสะอาดอย่าใช้ส่วนผสมของแอลกอฮอล และการใช้เช็ดหรือขัดทำความสะอาดควรใช้แว๊กซ์ เช่น คาโก้ ดิงโก้ หรือน้ำยาขัดเครื่องหนังขัดกับผ้าชามัวทั่วไปให้เงาวับ

สายกีตาร์

3.เปลี่ยนสายกีตาร์ และสแนร์ทุกๆ 6 เดือน เพื่อคุณภาพเสียงที่ดีต่อการตี และตรวจดูว่าสายกีตาร์ด้านในตึงเกินไปมั้ย สายกีตาร์ต้องแนบกับแผ่นตีด้านหน้าของกลองคาฮองของท่าน ถ้าเป็นสแนร์กลองให้ดูที่ตัวสายแพรของสแนร์ต้องเรียงตัวกันเท่ากันทั้งแผง และให้ปลายของแผงสแนร์แนบกับแผ่นหน้า

ผ้าชามัว

4.ใช้ผ้าเช็ดแผ่นด้านหน้าทุกครั้งหลังจากเล่น เพราะจะทำให้เกิดคราบสกปรก จึงต้องทำความสะอาดกันนิดนึง ซึ่งทำให้สีของคาฮองไม่มีคราบดูสวยงามตลอดเวลา และพยายามวางไว้ในที่ๆไม่อับชื้น จะทำให้คุณภาพของคาฮองเสื่อมลงจากความชื้น

อย่าตากแดด

5.อย่าเอาคาฮองตากแดดแรงๆ นานๆ เพราะจะทำให้สีซีด แต่ถ้าเป็นสีทาภายนอกเคลือบกัน UV ก็แล้วไป 555 บางยี่หอใช้ไม้ไม่กันน้ำ หรือใช้ปาติเคิลบอร์ดซึ่งบวมน้ำ ขึ้นราง่ายมาก โดยเฉพาะแบรนด์ที่เอา ไม้ MDF มาทำคาฮองเนี่ยราขึ้นแน่นอน

อย่าวางเครื่องดื่ม

6.อย่าวางแก้วน้ำบน คาฮอง เพราะความชื้นทำให้สีของคาฮองและเสียงเปลี่ยน มีผลนะครับ เพราะบางครั้งคาฮองก็ไม่สามารถรับความชื้นได้มากนัก อากาศที่แห้งนั้นทำให้เสียงคาฮองออกมาดีมาก สังเกตุให้ดีว่าเสียงคาฮองของอเมริกาใต้จะดีกว่ายุโรปมาก เพราะความชื้นนี่แหละจ้า

กันชื้น

7.ในกรณีที่ไม่ได้ตีคาฮองนานๆ ควรเอาซองกันชื้น(ที่อยู่ในถุงขนม)มาใส่ไว้ด้านในกันความชื้น ดูดซับความชื้นได้ดีนักแล หากพื้นผิวของคาฮองเป็นรอย อย่ากังวลครับ ใช้กระดาษทรายน้ำเบอร์ 400=600=1000 ขัดจนเรียบแล้วพ่นเคลียแล้วขัดด้วยWax แค่นี้คาฮองผิวเสียก็จะกลับมาผิวสวยเหมือนเดิม

ตีคาฮองอย่างสม่ำเสมอ

8.ทดสอบเสียงคาฮองด้วยแรงตีที่สมำ่เสมอ อย่ากลัวว่ามันจะแตก ตีให้เต็มๆแรง เสียงออกมาดีแน่นอน และต้องฟังเพลงบ่อยๆ จังหวะมันจะเข้าไปในหัวของเราผ่านออกมาทางมือซึ่งเป็นตัวแทนกลอง ที่ง่ายกว่ากลองชุดมากมาย ประหยัดพื้นที่ในการเล่นแน่นอน วางแล้วตีได้เลยไม่ต้องติดตั้งอะไรให้เสียเวลา

สายสแนร์กลอง

9.ถ้าเป็นคาฮองสายกีตาร์ หากจะเปลี่ยนสายควรใช้สายกีต้าร์ไฟฟ้า สาย5 การเปลี่ยนนั้นไม่ยากเลย แต่หากใช้สายเล็กเสียงจะออกเบามากในส่วนของเสียงสแนร์ ควรใช้สายใหญ่หน่อยเพื่อการกระทบกันระหว่างไม้กับสายกีต้าร์ ในคาฮองประเภทสายสแนร์กลองนั้นใช้แบบ 14 นิ้ว กำลังดีหากขั้นตอนยุ่งยากพอควร ต้องมีความละเอียดอ่อนพอสมควร้ปองกันสายสแนร์พันกัน ทำให้เสียงไม่ดี

สเปร์เคลียพ่นบางๆ รอแห้งขัดสองรอบเงาวับ

10.ดูแลผิวหน้าไม้คาฮองด้วย Wax หรือไม่ก็ขัดกระดาษทรายละเอียดลบรอยแล้วพ่นเคลียสเปร์กระป๋องให้เงา รอให้แห้งแล้วขัดด้วย Wax อีกสองครั้งแผ่นหน้าของคาฮองของคุณจะสวยงามตลอดเวลา

ผมอยากจะบอกว่าแรงบันดาลใจของผมในชีวิตส่วนหนึ่งของผมมาจากผู้ชายคนนี้จริงๆครับ ผมจำครั้งแรกที่ผมได้อ่านหนังสือ”โทษฐานที่รู้จักกัน” จนมาถึงเดี๋ยว 9 มาตอนนี้ก็สิบกว่าปีแล้วที่ผมติดตามผู้ชายคนนี้ แล้วเพราะอะไรลองดูคลิปทั้งสองนี้นะครับ การเริ่มต้นของเค้า และการเปลี่ยนแปลงอย่างไรเมื่อเดินมาถึงจุดนึงเมื่อต้องการทำอะไรซักอย่างมันต้องมาจากความเชื่อล้วนๆ ลองดูคลิปทั้งสองนี้ให้จบ จะเข้าใจความหมายที่แท้จริงว่าทำไมผมถึงให้พี่โนัต อุดมเป็น idol ของผม

……โน๊ต อุดม แต้พานิช – ตัวกู ของกู

อบคุณพี่โน็ตสำหรับประสบการณ์ต ่าง ๆ ที่พี่โน็ตได้บอกเล่าผ่าน video นี้มากครับ ทำให้ผมเข้าใจอะไรหลาย ๆ อย่างและกล้าคิดที่จะทำอะไรนอกก รอบมากกว่าเก่า ผมเป็นเด็กรุ่นใหม่ที่อยากเข้าว งการนี้ เป็นอีก 1 คน ที่อยากสร้างรอยยิ้มให้กับทุก ๆ คน สร้างความบันเทิง และสีสันต่าง ๆ ให้เมืองยิ้มนี้ อาจเคยพลาดอะไรมาหลายอย่างแต่มั นก็สอนผมมามากเช่นกัน

“อย่ากลัวที่จะล้มเหลว”

ใครบอกว่าการแสดงผลงานศิลปะ งานออกแบบจะเพียงแค่ต้องวาดผ่านกระดาษเท่านั้น แต่ท่านทราบมั้ยครับว่าสังคมเราพัฒนาเรื่องเทคโนโลยีที่เราต้องเดินร่วมกัน ไม่ตามจนเกินไป หรือไม่ตามจนหลุดจากโลกปัจจุบันเลยก็คงดูไม่ดีแน่ ซึ่งแน่นอนต้องมีความพอดีนั่นเอง

ความน่ารักของรูปและเทคโนโลยีการใช้งาน iPad ให้คุ้มค่า

ใครๆก็สามรถมาเป็นแบบให้ผมวาดให้ได้ทั้งนั้น ด้วย iPad เพียงอย่างเดียว

ความแปลกใหม่ในการวาดรูปโดยใช้ iPad เป็นสิ่งที่ได้รับความนิยมมากทั้งในและนอกประเทศ

วันนี้ผมจึงมาพูดเรื่องที่กำลังเป็นที่นิยมและควรจะนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ เพราะคนส่วนใหญ่ใช้ของเพื่อสนองความสนุก ความบันเทิงเท่านั้น แต่หากนำมาใช้สร้างรายได้ให้ตัวเองก็ทำได้ไม่ยาก มีคนเคยถามผมว่า ใช้ทำงานยากมั้ย ผมตอบทุกครั้งเสมอว่า อยู่ที่เราจะใช้พลิกแพลงให้เกิดประโยชน์ ผมจึงขอยกตัวอย่างการเอาสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างเช่น iPad เอามาใช้ในการทำงานของผมซึ่งต้องไปไหนมาไหน เวลานึกแบบงานออก ผมก็สามารถวาดลงบนหน้าจอของ iPad ได้เลย

ไม่ใช่ว่าการมีเอาไว้ให้คนมองดูเท่ แต่สิ่งสำคัญของมันคือใช้งานอย่างไรให้คุ้มค่ามากที่สุด

นับแต่ผมเริ่มใช้ iPad ในการวาดรูปนั้น ต้องลองผิดลองถูกกับแอปพลิเคช่ันเกี่ยวกับการวาดรูปของiPad มาหลายตัวมากจนมาติดใจและชอบแอปที่มีชื่อว่า Autodesk Sketchbook Pro เป็นแอปที่ดีมากในการวาดรูปทั้งหมดที่iPad มีมา เพราะว่าทั้งเร็วและการใช้งานง่ายมาก เครื่องมือมีให้เลือกได้ตามความเหมาะสม ใช้ได้กับทุกเพศทุกวัย ที่อยากวาดรูปด้วย iPad แอปนี้ผมขอแนะนำเลยครับ

เรียกว่าเป็น Street Art ยุค 2011

การวาดรูปด้วยiPad ไม่ยากอย่างที่คิด

ดูไปมาคล้ายหมอดูเกิ้น!!! 55555

สีสันของการใช้ iPad ให้เป็นประโยชน์ เป็นสิ่งที่ดีมาก

ผลงานเมื่อวาดเสร็จ ก็เป็นที่พอใจของคนในงานมากมาย

ทั้งคนวาดและรูปวาดเหมือนกันมั้ยครับ อิอิ

เด็กไทยควรใช้ iPad ให้เกิดประโยชน์ เพื่อการพัฒนาตนเองในอนาคต

ข้อดีของ iPad ที่ผมคิดว่าหากใช้อย่างสร้างสรรค์นั้นมีมากมาย เช่น

1. ใช้จดบันทึก ร่างภาพ ไม่ต้องเปลืองกระดาษให้โลกร้อนซะเปล่าๆ
2. เหมาะกับนักดนตรี เพราะสมารถเก็บเนื้อเพลง โดยไม่ต้องเป็นบ้าหอบฟางเหมือนแต่ก่อนในการแบกหนังสือเพลง
3. เป็นสื่อที่ดีในการเรียนรู้กับเด็ก ในหลายๆแอปที่มีสามารถสร้างพัฒนาการของเด็กให้ดียิ่งขึ้น
4. พัฒนาตนเองให้สามรถใช้เป็นให้ทันกับเทคโนโลยีปัจจุบัน แต่อย่าตามจนเกินงาม
5. ระบบต่างๆเริ่มรองรับระบบทำงานแบบจอสัมผัสมากขึ้น
6. การใช้งานง่ายขึ้น หากใช้ประยุกต์กันอย่างถูกวิธี และให้เข้ากับการทำงานในปัจจุบันกับแอปพลิเคชั่นต่างๆของ iPad

เพียงแค่ใช้จนคล่องมือจะเข้าใจว่ามันง่ายต่อชีวิตของนักออกแบบและศิลปิน

ครอบครัว แม่//หลาน//และยาย ก็มาเป็นแบบให้วาด

คนให้ความสนใจการวาดรูปด้วย iPad มากมาย

ให้คำปรึกษาในการใช้ iPad อย่างไรให้คุ้มค่า

สร้างความพอใจให้กับคนในงาน โดยเฉพาะท่านที่ชอบวาดภาพแบบน่ารักๆ

เพียงมีแบบ หรือ แขกรับเชิญมาให้วาดให้เป็นการ์ตูนน่ารักเอาใจคนทุกวัย

กระแสของการใช้ iPad กำลังมาแรงมากในตอนนี้และอนาคต

การวาดรูปด้วย iPad การใช้งานและวิธีวาดก็ใช้งานในแบบวิธีการวาดรูปทั่วไป แต่เราใช้แค่ iPad เครื่องเดียวเท่านั้น ไม่ต้องหอบเครื่องมือวาดภาพมากมายให้เมื่อย การวาดภาพด้วย iPad เริ่มจาก

1. นึกก่อนว่าจะวาดอะไร
2. ร่างภาพบางๆ ด้วยดินสอ
3. ลงเส้นบางๆให้เห็นรูปร่างหลักของภาพนั้น
4. เก็บรายละเอียดของภาพโดยรวมทั้งหมด
5. ลงสี แสง เงา เป็นแบบบางๆ ให้เห็นองค์ประกอบของเงารูป
6. ตัดเส้นเข้มเพิ่มจุดเด่นให้รูป
7. ลงสีจริง ค่อยๆลงทีละสี ไล่แสงเงา ตามหลักการลงสีในกระดาษเลย
8. เก็บรายละเอียดของแสงเงารูปให้เรียบร้อย
9. ทุกข้อทั้งหมดสมรถทำได้ใน iPad

มีความคิดเห็นหลายอย่างเมื่อเรามาทำคาฮองหรือกลองกล่องขาย จำหน่ายนั้น ย่อมต้องหา ไอเดียการพัฒนาผลิตภัณท์ วันนี้จึงมาเสนอ แนวความคิดในการออกแบบคาฮองให้หลุดโลก ไม่ซ้ำใคร มีทั้งทำได้จริงและเกือบจะจริง แม้กระทั่งมันจะทำได้หรือ เพราะบางแนวก็มาแบบไม่คาดฝันกันเลยทีเดียว เพราะคาฮองมันก็แค่เครื่องดนตรีชนิดหนึ่งเท่านั้น แต่จะทำยังไงให้มันแปลกบ้าง ขอเสนอ 10 แนวความคิดในการออกแบบคาฮองในยุคนี้ว่ามีอะไรบ้าง

คาฮองจะมีคุณค่าเมื่อเพิ่มเรื่องราวให้กับสินค้าให้มีคุณค่าทางจิตใจ

ออกแบบให้คาฮองพอดีกับระบบร่างกายของคนตี เพื่อความพอดีของร่างกายให้สมส่วน เพื่อความสมดุลให้กับร่างกายให้เข้าล้อคพอดี เพื่อให้ไม่เกิดอันตรายระหว่างเล่น บางครั้งเป้นการแสดงสัญลักษณ์บางอย่าง….อิอิ

การ Design ที่ไม่เหมือนใครเป้นจุดเด่นในความแปลกใหม่

การนำเอาเครองดนตรีกับการออกแบบนั้นเข้ามาทำให้เกิดนวัฒกรรมทางการออกแบบซักชิ้นนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยครับ การรวมกันระหว่างของสองประเภทให้ดูลงตัวนั้นยากมาก ทั้งเรื่องการออกแบบคาฮองของผมในแบรนด์iNa3 ซึ่งต้องคิดเยอะพอสมควรเพราะว่าการออกแบบเครื่องดนตรีให้สวยงามนั้นไม่ง่ายจริงๆเรืื่องของการนำวัสดุต่างๆมาประยุกต์ให้เกิดความแปลกใหม่ สวยงาม

และที่สำคัญนั้นก็คือวัสดุที่เอามาทำนั้นจะต้องไม่ทำให้เสียงด้อยคุณภาพ คาฮองที่ดีนั้นเท่าที่ทำมานั้นพบว่า การใช้วัตถุดิบผิดประเภท จะนำมาซึ่งผลตรงกันข้ามกัน นอกจากจะไม่สวยแล้วยังทำให้เสียงไม่ดี เวลาเล่นไม่สนุก เพราะเสียงไม่ได้ดั่งใจ แล้วปัจจัยอะไรบ้างที่ทำให้คาฮองสุดรักของท่านเสียงโดนลดคุณภาพลงบ้าง เกิดจากอะไรมาชมกันเป็นเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยมาฝากกัน

วัสดุก็เป้นส่วนสำคัญในการนำมาใช้ให้เกิดความแปลกใหม่ให้กับสินค้า

-ห้ามติดสติ๊กเกอร์ตรงแผ่นหน้าที่ตีเยอะเกินไป จะทำให้เสียงไม่ดี และเกิดความเลอะเทอะจากยางของสติ้กเกอร์ทำให้สกปรกง่ายมาก
-พยายามอย่าให้โดนความชื้นมากเกินไป เสียงอาจจะเปลี่ยน เพราะเกิดความชิ้น
-การทำสีแผ่นตีควรใช้สีที่ไม่มีมวลของสีหนามากเกินไป เท่าที่ทราบมาพบว่าสีที่ทาหนามากเกินไปนั้นมีผลต่อเสียงที่ได้
-คาฮองที่ดีนั้นควรมีจุดที่เสียงออกเพียงจุดเดียวคือรูด้านหลังหรือด้านข้างแค่รูเดียว หากมากเกินไปทำให้เกิดการกระจายของเสียงมากเกินไปทำให้การตีต้องใช้พลังงาน เนื่องจากเสียงคาฮองที่มีรูมากเกินไป ควรจะมีแค่รูเดียว ตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งเท่านั้น
-คาฮอง80%เป็นผิวไม้เคลือบเงาเท่านั้น ซึง่มีฉนวนกันเสียงคือ แลคเกอร์ที่เคลือบมาว่ามากน้อยแค่ไหน ยิ่งคาฮองมีเสียงลอดออกมาน้อยเท่าไหร่ ไม่เกิดรอยรั่วของเสียง มั่นใจได้เลยว่าคาฮองตัวนั้นเสียงดี
-คาฮองที่ดีควรรับน้ำหนักคนนั่งได้110กก.เป็นต้นไป
-คาฮองบางแบรนด์นั้นใช้ช่างตกแต่งภายในเข้ามาทำซะส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีนักดนตรีทำจริงๆซักเท่าไหร่นัก

นั่งตีผิดจุดชีวิตพลิกผัน พลันทำให้หน้าเขียวเป็นได้

ออกแบบให้คาฮองมีลิ้นชักเก็บอุปกรณ์ต่างๆ ซึ่งเป็นแนวคิดที่ดี เพราะส่วนใหญ่นักเล่นดนตรีประเภทคาฮองนั้นอุปกรณ์อื่นๆต้องเอาใส่กระเป๋าหรือกลอ่งเก็บ แต่ถ้าหากจะดีน่าจะมีลิ้นชักในคาฮองน่าจะดีไม่น้อย

ถ้าคาฮองมีลิ้นชักเก็บอุปกรณ์น่าจะดีไม่น้อย

มีขาตั้งMicrophoneติดกับคาฮองเลย ไม่ว่าจะมีจุดของเสียงออก(Hole) จะอยู่ตรงจุดไหนก็ตามอยากให้มีขาตั้งไมร์ติดกับตัวของคาฮองเลย จะได้ไม่ต้องมีปัญหาในการหาขาไมร์มาจ่อคาฮอง งั้นก็เอาขาไมร์ใส่ติดไว้เลยดีกว่า ว่ามั้ยครับ

Cajon รูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าจะให้เสียงในแบบที่มีเสียงแหลมเยอะกว่า เสียงกลางมีน้อยมากหากเทียบกับCajonทรงอื่นๆ จึงเป็นที่นิยมของทุกแบรนด์ที่ต้องทำไว้จำหน่าย Cajon รูปทรงสี่เหลี่ยมจตุรัสจะให้เสียงออกเบสเยอะคือเสียงต่ำ ที่ทำให้การตีคาฮองรูปทรงนี้จะมีการให้เสียงเบสที่เยอะกว่าCajonรูปทรงอื่นๆ เพราะด้านทุกด้านที่เท่ากันของCajonรูปทรงนี้ถูกDesignจากการออกแบบมาแล้วว่า เป็นรูปทรงที่ให้เสียงเบสออกมาเยอะที่สุด

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

Cajon รูปสี่เหลี่ยมคางหมูหรือจะอธิบายได้คือคาฮองที่มีหน้าลาดลงไป หน้าเอียงซึ่งหลายท่านชอบใช้เพราะคิดว่ามันตีง่าย ความจริงแล้วไม่ใช่เลยที่จะทำให้ตีง่ายไม่ว่าคาฮองรูปทรงใดๆ ถ้าหากมีการจัดระบบร่างกายให้ดี การตีคาฮองจะไม่ยากและตีง่ายมากขึ้น ในรูปทรงสี่เหลี่ยมคางหมูจะให้เสียงที่มีย่านของเสียงกลางออกมามาก และมีเสียงออกทางมุมเฉียงซึ่งเหมาะกับmicrophone ที่ไวต่อเสียงมากๆ และการทำCajonรูปทรงนี้ยากทั้งการทำและการตั้งเสียง เพราะว่าความเอียงของมันมีผลต่อเสียงที่ได้ จึงต้องใช้ความชำนาญมากพอสมควร คาฮองรูปทรงนี้เกือบ90%นั้นใช้สายสแนร์กลองมากกว่าสายกีตาร์ เพราะว่าทำง่ายที่สุดหากเทียบกับสายกีตาร์

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ในการเลือกคาฮองนั้น Cajon มีสามประเภทได้แก่
-แบบสายกีตาร์
-แบบสายสแนร์ของกลอง
-สายเอ็นของกีตาร์คลาสสิค
ทั้ง3ชนิดนี้มีการออกแบบที่ต่างกัน หากมองให้ดีแล้ว ทั้ง3ประเภทนั้นดูแทบจะไม่ต่างกัน เมื่อมองถึงรายละเอียดแล้วการเล่นแต่ละแนวเพลงก็มีผลต่อการเลือกเช่นกันในบางท่่านชอบเสียงไม่เหมือนกัน จึงต้องเลือกกันนิดนึง เพราะบางครั้งต่างชนิด แต่เสียงต่าง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

เมื่อความเปลี่ยนไปตามสมัยนิยมที่เราเห็นในสังคมทุกด้าน ส่งผลให้แนวคิดของคนในสังคมเปลี่ยนไปและมีการพัฒนาขึ้นและลงพร้อมๆกัน การพัฒนารูปแบบดูจะเป็นที่สนใจมากในหมวดเครื่องดนตรี ที่มีการรัสรรค์ความงาม ความเท่ ที่ลงตัวในหลายๆแบรนด์พยายามแข่งกันเรื่องของเสียงกันอย่างหนักจนบางครั้งลืมในเรื่องของ Design เพราะในเมื่อเรามีจินตนาการกับวัสดุที่เราต้องการนำมาทำให้เกิดผลิตภัณท์ใหม่ๆด้านดนตรีนั้นเรื่องเสียงที่ดีนั้นยังไม่พอเราต้องเพิ่มความทันสมัยและเทรนของโลกในตอนนั้นว่ามีทิศทาง ความนิยมทั้งเรื่องรูปทรง สี ฟังชั่น ให้ทันกับชาวบ้าน พยายามอย่าล้าสมัย แต่ก็อย่าลืมนำของเก่ามาประยุกต์บางครั้งก็ดูคลาสสิคดีไม่น้อย เร่ืองการนำมาประยุกต์นั้นผมมีทิศทางในการทำงาน โดยเฉพาะเรื่องของการ

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

อยากตีคาฮองควรเริ่มจากอะไร
หลายท่านประสบปัญหาเมื่อท่านรู้จักกับคาฮองมาแล้ว เกิดอยากตีกับเค้าได้บ้างอะไรบ้าง หากเทียบกันและระหว่าง Ukulele กับ Cajon นั้นความยากง่ายนั้นต่างกัน แต่ในความคิดผมนั้นการเล่นคาฮองนั้นง่ายกว่าเพราะจังหวะของกลองที่คาฮองเราจะเรียกว่าจังหวะอยู่ที่ใจ(ฮา)

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

การจะเริ่มเล่นคาฮองนั้นต้องเริ่มจากการฟังเพลงเยอะๆ ในแนวเพลงที่ตัวเองชอบจะจำได้ง่าย และเป็นเพลงที่ไม่ซับซ้อน พอฟังแล้วเพลินก็ลองหาโต๊ะหรือเก้าอี้วางบนนั้นแล้วฟังเพลงนั่งในท่าที่สบาย ใช้มือตีบนโต๊ะตามจังหวะเพลง เหมือนกับเคาะโต๊ะนักเรียนตอนเราเรียนหนังสืออยู่ ผมว่าหลายๆท่านคงเคยทำมาแล้ว เพียงเปิดใจและผ่อนคลายตีไปตามจังหวะของเพลงนั้นไม่ว่าจะถูกหรือผิด มันก็หมายความว่าคุณได้เริ่มเรียนรู้ดนตรีชนิดนี้แล้ว

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

การหาซื้อเชคกิ้ง หรือเรียกว่าเครื่องให้จังหวะ ไม่ว่าจะเป็นไข่ ทรัมโบลิน เครื่องเขย่าชนิดต่างๆ เอามาเขย่าให้เข้ากับจังหวะของเพลงที่เราฟัง เน้นนะครับว่าต้องฟังบ่อยๆจับจังหวะแล้วทำตามแค่สองข้อด้านบนนี้ก็เป็นการเริ่มต้นฝึกเล่นเครื่องดนตรีที่เรียกว่าคาฮองได้แล้วในระดับหนึ่ง คาฮองไม่จำเป็นต้องเรียนรู้มากของเพียงแค่เป็นคนที่มีจังหวะอยู่ในหัวใจเป็นเรื่องง่ายมากของกลองในหมวดPercussionที่มีเสียงแทนกลองชุดจริงๆที่กำลังเป็นที่นิยมในตอนนี้

ขายกลองคาฮอน (Cajon) คาฮอง คาจอน คาโฮน กะฮอง กลองตู้ลำโพง

ตามกระแส กร้ากกก

มาถึงวันนี้หลายท่านคงไม่ทราบว่า คาฮองอยู่ในประเทศไทยมาแล้วสิบกว่าปี แต่ถ้าพูดถึงระดับโลกแล้วนั้น เข้าสู่ปีที่ 400 ของตำนานคาฮองที่เราเห็นกันในปัจจุบันและวันนี้มีพัฒนาการด้านนี้กับการนำมาประยุกต์กับเครื่องดนตรีต่างๆ ซึ่งผมมองว่านับวันยิ่งมีสิ่งที่สร้างให้เครื่องดนตรีชนิดนี้น่าสนใจอย่างไม่น่าเชื่อ

เพราะในยุคแรกๆของคาฮองนั้นมีแค่เพียงการตีคาฮองเปล่าๆที่ไม่มีดนตรีประกอบใดๆเลย เพราะตีเพื่อให้เกิดจังหวะในการเต้นในงานสังสรรค์ เรียกได้ว่าเป็นเครื่องดนตรีที่มีคนทุกระดับเล่นได้ เพราะราคากับวิธีการเล่น นั้นไม่ยากต่อการตัดสินใจ นับจนวันนี้ 400 ปี เราเลยอยากรู้ว่าในทุกวันนี้มีอะไรที่มีการพัฒนาแตกต่างไปจากเดิมมากน้อยแค่ไหน จากที่เคยนิยมเล่นในแถบลาติน อเมริกาใต้ แต่ตอนนี้คนเล่นมีทั่วโลกและเป็นที่นิยมไม่แพ้ Ukulele เลยก็ว่าได้

วันนี้ผมขอเสนอคลิปเกี่ยวกับคาฮองที่มีการพัฒนาจากต้นฉบับมาทำให้เครื่องดนตรีชนิดนี้มีสีสันมากขึ้น ซึ่งไม่ใช่แค่เพียงเพอร์คัสชั่นเท่านั้น แต่มันสามารถบอกถึงการพัฒนาทางดนตรีที่ดีขึ้นของมนุษย์เรา

นี่เป็นคลิปแรกที่ผมได้เห็นและคิดว่าเป้นอะไรที่แปลกตามาก เพราะมีเครื่องและอุปกรณ์ต่างมาเล่นให้ได้เสียงที่เหมือนกลอง และความเก่งของ Marco Fadda

คลิปนี้เป็นเจ้าของแบรนด์และพัฒนาให้มี Hihat อยู่ทางซ้ายขวาของมุมคาฮอง ซึ่งเท่มาก ซึ่งผมเรียกมันว่า Multi Cajon การ Design ที่มีเอกลักษณ์ของเค้าทำให้ Lev Elman เป็นอีกบุคคลที่ประสบความสำเร็จในธุรกิจของคาฮองในแถบลาตินอเมริกา

คลิปนี้เอาใจคนชอบเพลงแนวลาติน Martin Diamond ใช้คาฮองและเครื่องดนตรีที่เล่นกับแนวเพลงลาติน แล้วประยุกต์ใช้กระเดื่องกลองเอามาดัดแปลงให้สามารถเล่นดนตรีแนวนี้ได้อย่างสุดยอดมาก Martin Diamond ชาบูๆๆๆๆๆ นี่ก็เป็นคลิปแรกๆที่ทำให้เรารู้จักคาฮอง

การพัฒนาที่มีมาเรื่อยๆของคาฮอง

องค์ประกอบอื่นๆเอามารวมกันเล่นกับคาฮองเป้นเรื่องที่ดีมากเพิ่มความลึกให้กับดนตรี

ฟังดูมันจะมีหลายชื่อนะเนี่ย…….5555แต่อย่างว่าละครับ การเรียกต่างกันนิดหน่อยคงไม่เป็นไร ไม่ว่าจะเรียก Cajon Kajon คาฮอง กาฮอง ก็ตามมันก็คือคำเดียวกัน กับกลองชนิดนี้ เชื่อว่าเริ่มจะมีคนรู้จักและสนใจมากขึ้นมากเลยตอนนี้ หากลองเปรียบเทียบแล้วเมื่อประมาณ 6-8 ปีก่อนยังไม่ได้รับความนิยมมากเท่าขนาดนี้ ไอ่เครื่องดนตรีที่เรียกว่า Cajon Kajon คาฮอง กาฮอง กลองตู้ลำโพง เราคงได้สนุกกับมันเมื่อได้ลองตีด้วยความสนุกสนาน

Cajon Kajon คาฮอง กาฮอง กลองตู้ลำโพง

ขายกลองคาฮอน คาฮอง คาจอน Cajon  กลองนั่งตี  กลองตู้ลำโพง  และสั่งทำคาฮอนตามแบบ  สำหรับคนที่ไม่รู้จักกลองคาฮอน  บางคนก็เรียกว่าคาจอน  กลองคาฮอนคือกลองที่คล้ายกับกลองชุดสามารถใช้แทนกลองชุด  ลักษณะคือข้างบนตีเป็นเสียงสแนร์  ข้างล่างเป็นเสียงกระเดื่อง  เป็นกลองที่กำลังนิยมใช้กันมากในกลุ่มนักดนตรี  ที่เล่นอคูสติก  เช่น วง  3  ชิ้น   มีนักร้อง  กีต้าร์  และคาฮอน  คุณสมบัติพิเศษคือสะดวกเวลาพกพา

Cajon Kajon คาฮอง กาฮอง กลองตู้ลำโพง

เทคนิคฝึกเล่นคาฮอง แบบฝึกหัดคาฮอง สอนเล่นคาฮอง สำหรับมือใหม่และมืออาชีพะไปด้วย นี่เป็นธรรมชาติของการเล่นเครื่องดนตรีชนิดนี้มากมายด้วยประการทั้งปวง เพราะทุกคนมีจังหวะอยู่ในใจ การตีลงบนผิวสัมผัสของ คาฮอง ระบบประสาทก็จะทำงานให้เราจดจำเสียงที่ตีออกมาแล้วก็เคาะตามจังหวะของเพลงนั้นๆเอง

Cajon Kajon คาฮอง กาฮอง กลองตู้ลำโพง

ใครบอกว่าคาฮองเล่นยาก ผมขอเถียงหัวชนฝากำแพงเมืองจีนเลยครับ เพราะคาฮองนั้นเล่นง่ายกว่ากลองชุดเป็นไหนๆ ทั้งในเรื่องของการติดตั้ง ราคาที่ถูกกว่ามาก และให้เสียงที่ไม่น้อยหน้าไปกว่ากลองชุดอีกทั้งประหยัดเนื้อที่ในการเล่นมากๆ จึงเหมาะกับยุคที่ต้องทำอะไรรวดเร็วอย่างนี้ เพราะการเล่นดนตรีกันเป็นทีมย่อมต้องมีความเข้าใจกันในทีมเรื่องของจังหวะและการได้ยินเสียงของนักดนตรีทุกคนพร้อมๆกัน

Cajon Kajon คาฮอง กาฮอง กลองตู้ลำโพง

ทุกอย่างต้องเริ่มจากศูนย์หมดทุกคน กว่าผมจะเล่นและร้องพร้อมกันได้จึงใช้เวลานานพอสมควร ไม่ใช่เกิดมาจะเล่นได้เลย การฝึกฝนจึงสำคัญมากต่อการเล่นดนตรีทุกประเภท

จำหน่ายคาฮอง Cajondrum iNa3

………………………………………………………………………………………………………………………..

คุณหมดกับสิ่งนี้ไปเท่าไหร่ เมื่อยังเด็ก5555

จำได้ว่ากัดฟันเก็บตังค์สะสมจนเต็มเล่มไปแลกของรางวัลที่แสนจะจิ๊บจ๊อยในสมัยนั้น (แต่มีคุณค่ากับเด็กๆมากๆ) อย่างนาฬิกา รถบังคับ รางวัลใหญ่สุดรู้สึกจะเป็นเครื่องเกมแฟมิลี่กระมังซื้อขนมโดเรมอน แกะกล่อง ขนมไม่กิน เก็บสติ๊กเกอร์ หาที่แปะอย่างเดียว ได้ซ้ำ-รวมๆไว้มัดหนังยาง พรุ่งนี้ไปเล่นไพ่เขี่ยหรือตบแปะเอาสติ๊กเกอร์อันใหม่ที่ยังไม่มีกับเพื่อนที่โรงเรียน

สิ่งนี้มีประโยชน์กับชีวิตเราในแง่ : ได้ฝึกความอดทน อดกลั้น สะสม เพื่อให้ได้สิ่งที่ดีที่สุดของชีวิตในวัยเด็ก การต่อภาพให้ครบ เป็นเรื่องยากก็จริงแต่ผมทำได้แล้ว ได้เครื่องเกมส์มา 1 เครื่องอย่างยากลำบาก FR202 Family นับเป็นการสอนให้รู้จักกระบวนการคิด นับเป็นตัวที่สอนเราตั้งแต่เด็กที่ดีเลยทีเดียว

หุ่นยาง Saint Seiya Bandai

Bandai ปี 1987 ประมาณ 23 ปีเห็นจะได้ ตัวเป็นยาง เกราะเป็นพลาสติก เนื้อพลาสติกยังไม่พัฒนาดีเท่าชุดหลังๆ(น่ารักน่าชัง) ขนมยูโร่เซท เคยเอาไปก๊อป (ฮิตมาก) เกราะจะเป็นสีเหลือง เท่ไปอีกแบบ ของยูโร่เซ็ทนี่ทำออกมาดีมากๆเลยนะครับโดยเฉพาะพวกเกราะทองนี่เล่นทีลอกเอาๆ
จำได้ลางๆว่ามีเป็นแบบยางกับแบบพลาสติกต่อขยับได้เยอะกว่าหน่อย และยังจดจำความสนุกของมันได้ดี

สิ่งนี้มีประโยชน์กับชีวิตเราในแง่ : ทักษะในการประกอบ และความชอบส่วนบุคคล ทำให้ในวัยเด็กช่วงนั้นเป็นช่วงที่มีการส้รางกระบวนการคิดที่บริสุทธิ การได้ประกอบหุ่นเซนเซย่า นับเป็นอะไรที่ท้าทายพอๆกับการประกอบกันดัม อีกทั้งราคาที่แพงระยิบในช่วงนั้น เรื่องนี้เรื่องเดียวมีตัวละครเพียบเลยให้เราสะสม เพราะการออกแบบของตัวละครในเรื่องนั้นมีความสวยงามมาก ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีที่เด็กสามารถนำความรู้ และทักษะเหล่านั้นมาใช้ในชีวิตประจำวันได้จริงๆ

บ้านกระดาษจาจา หรือ ร้านจาจา

แรกเริ่มเดิมทีเคยมีมาขายเมื่อเกือบ20ปีที่แล้ว ตอนนั้นผมอยุ่ป.2เอง รูปแบบสมัยนั้นมีเพียงแบบร้านค้า อย่างร้านขายแฮมเบอร์เกอร์ ร้านขายราเม็ง ร้านขายผลไม้ เป็นแนวญี่ปุ่น ตอนนั้นประจวบเหมาะกับเป็นช่วงที่มีการ์ตูนหลายเรื่องมักจะเสนอตอนเมืองจำลอง อย่างเรื่อง โดเรม่อนมีตอนหนึ่งที่เค้าเอาวัสดึเหลือใช้มาทำเมืองจำลอง เอากล่องนมเล็กมาตัดแล้วแปะกระดาษสีทำเป็นบ้าน เป็นตึก แล้วเอามาติดบนแผ่นกระดาษแข็ง ทำเป็นหมู่บ้าน ทำเป็นถนน ทำเสาไฟฟ้า เอาสก๊อตไบส์ล้างจานมาทำเป็นหญ้านะครับ ช่วงนั้น เด็กๆรุ่นผมฮิตจริงๆ บางคนซื้อยกโหล พอได้มาซ้ำก็แลกกัน แต่บงทีก็ซ้ำมาก จนมีเคล็ดลับว่าต้องอย่าซื้อที่ที่ใกล้ๆกันซ้ำที่เดิม(คิดตามประสาเด็กละน้อ) บางคนไปซื้อถึงมหาชัยเลยก็มี แล้วพอจากนั้นเค้าก็เลิกทำมาขาย จาจา ก็เลยเลือนหายไปกลายเป็นเพียงความทรงจำที่ดี แล้วเมื่อไม่กี่ปีมานี้ จาจาก็กลับมาอีกครั้ง พร้อมแบบบ้านที่ทันสมัย และแบบที่เป็นร้านมินิมาร์ท มาให้ต่อเล่นสะสม ตั้งโชว์กันอีกแล้ว

สิ่งนี้มีประโยชน์กับชีวิตเราในแง่ : ความคิดสร้างสรรค์ที่ได้จากการประกอบแผ่นกระดาษให้เป็นสิ่งก่อสร้างขนาดเล็กที่มีให้เลือกหลายแบบ หลากหลายให้สะสม และการสะสมก็ไม่ใช่ง่ายๆเช่นกัน ถ้าหากไม่ได้รักที่จะทำการประกอบก็ไม่ง่ายเลยหากไม่รักจริงๆ ผมเชื่อว่าคนรุ่นเดียวกับผมคงได้สัมผัสกับของเล่นชนิดนี้ ข้อดีมากๆของมันคือความคิดสร้างสรรค์ที่สร้างทักษะความสามารถในการคิดค้น และเข้าใจรูปร่างรูปทรงของชนิดนั้นๆ

หุ่น พลาสติกประกอบร่าง

ของเล่นแถมขนม set 1 เป็นหุ่นพลาสติก 3 ตัวที่เป็นรูปยานพาหนะประเภทต่างๆและทั้งหมดจะสามารถแปลงร่างแล้วนำมาต่อกัน เป็นหุ่นยนต์ได้ ของเล่นที่แถมขนมกินเล่นในสมัยก่อน พลาสติกโมเดล เป็นของเล่นที่ได้รับความนิยมและมีพัฒนาการมาเป็นระยะเวลายาวนาน จนทำให้ผู้เล่นกลุ่มต่าง ๆ สามารถเข้าถึงของเล่นชนิดนี้ได้ง่ายขึ้น ซึ่งโดยส่วนมากแล้วการประกอบโมเดลมักจะทำเป็นงานอดิเรกภายในบ้านพักอาศัย หรือในห้องพัก เนื่องจากการประกอบไม่จำเป็นต้องใช้พื้นที่ขนาดใหญ่ในการประกอบ ทำให้สามารถทำบนโต๊ะทำงานที่ใช้อยู่ในปัจจุบันหรือบางคนอาจใช้โต๊ะญี่ปุ่น ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับความถนัดของแต่ละคน

เครื่องเกมส์ Family FR 102 ขาวแดง

มัน classic สุดๆ สำหรับเรื่องวันวานวันนี้เราก็จะมาพูดถึงเครื่องเกมส์ FR102 และ FR202 ยังจำกันได้ไหมครับ!!! เครื่องเกมส์ในวัยเด็กที่เราอยากได้มากมาย จำได้ว่าผมเป็นคนนึงที่บ้าเล่นเกมส์ FR มาก เกมส์แต่ละเกมส์ก็สนุกมากจนไม่ต้องบรรยาย ไม่ว่าจะเป็น Mario คอนทร้า street fighter และอื่น ๆ อีกมากมาย แต่ความทรงจำก็ไม่เคยเลยหายไปจากเกมส์พวกนี้เลย สำหรับใครที่ไม่เคยเล่นเกมส์ FR102 และ FR202 คงพูดได้คำเดียวว่าคุณเป็นคนที่เชยสุด ๆ ……

สิ่งนี้มีประโยชน์กับชีวิตเราในแง่ : ซึ่งแน่นอนว่าความสำคัญมันอยู่ที่เกมนั้นสนุกมากแค่ไหน

ลูกอมโกโก้แสนคลาสสิค

ขนมชนิดแรกที่ผมได้กินและชอบมาก ไม่ว่าจะเล่นที่ไหนขนมนี้จะติดอยู่ในกระเป๋ากางเกง แบ่งขนมกินกับน้องซึ้งยิ้มทุกครั้งเพราะเมื่อคิดถึงขนม ผมมักจะคิดถึงลูกอมโกโก้ ขนมอันแรกที่ผมกินมาตั้งแต่เด็ก

ขนมบ๊วยเปรี้ยวจี๊ด

แม่เจ้าโว้ย!!!เปรี้ยวจับใจกับบ๊วยจีนชนิดนี้ ขนมนี้เป็นที่นิยมในช่วงผมเรียนประถม บ๋วยแช่อิ่ม…อร่อยนะ แม่จ้าวคนที่บ้านแย่งกันกินใหญ่ ขนดแม่ผมยังแย่งน้องสาวผมกินเลย แม่บอกว่าไม่ได้กินนานแล้ว ขอกินบ้าง อิอิ ขนมบ๊วยอันนี้คลาสสิคมาก มันทำให้เราย้อนสมัยเราเด็กๆ กางเกงขาสั้น วิ่งเปรี้ยวโดดหนังยาง กร้ากกก

หมากฝรั่งบุหรี่แมวเหมียวดำ

ของ ห.จ.ก. โรงงานลูกกวาดเทสตี้ ขนมนี้ถ้าคนที่เกิดในยุคเดียวกันกับผู้เขียนต้องเคยสัมผัสด้วยลิ้นตัวเองมาแล้วทั้งนั้น ถามว่ามันอร่อยไหม ก็ต้องตอบได้ว่ารสชาติของเขาสมกับเป็นหมากฝรั่งราคาถูกจริงๆ ถ้าใครทานแล้วบอกว่าอร่อยมาก หาที่ไหนอร่อยเท่านี้ไม่ได้เเล้ว ก็จงภูมิใจในตัวคุณเองไว้ คุณเป็นคนที่มีรสนิยมทางด้านรสชาติที่หาได้ยากในประเทศไทยจริงๆ : ) แต่ผู้เขียนยอมรับว่าในสมัยเด็กๆ ผู้เขียนติดขนมชนิดนี้งอมแงมเลย ซื้อมาทานทุกวัน ไม่ได้ถูกใจในรสชาติ แต่อยากคีบหมากฝรั่งบุหรี่คาปากเท่ๆเท่านั้นเอง

ขนม น้ำเต้า ปู ปลา

จำได้ว่าขนมในสมัยนั้นมักจะมีจำหน่ายในร้านโชว์ห่วยเสียส่วนใหญ่ ด้านในจะมีขนม ผู้ใหญ่จะเอามาทำเป็น น้ำเต้าปูปลา เด็กเอาไว้ทอยแล้วทาย น้ำเต้าปูปลาเอามาเล่นโยนๆกันสนุกดี เป็นการพนันอย่างหนึ่งที่ไม่ค่อยจะดีแต่ยังอยู่ในความทรงจำเสมอมา หนึ่งในของเล่นวัยเด็กที่ผมโปรดปราน “น้ำเต้า ปู ปลา”ความจริงมันมี 6 ด้านแบบลูกเต๋านั่นแหละครับ อีก 3 ด้านที่เหลือนอกจากน้ำเต้า ปู ปลา แล้วก็มี ไก่ กุ้ง กบ (กบนี่ผิวขรุขระคล้ายคางคกมาก) กล่องกระดาษพิมพ์สีฉูดฉาด ข้างในใส่ขนมราคาถูกๆ แต่คนซื้อไม่ได้สนใจจะกินหรอก เป็นพวกลูกกวาดสีเจ็บๆ ไม่ก็ผลไม้แช่อิ่มแห้งๆ สมัยเด็กซื้อมาแล้วก็แกะเอาขนมข้างในให้เพื่อนกิน แล้วสมัครพรรคพวกเลือกว่าแต่ละคนจะเอาหน้าอะไร สมมติว่าเลือกหน้า “กุ้ง” เมื่อโยนกล่องลงกับพื้นแล้วมันหงายเป็นหน้ากุ้ง คนที่เลือกก็ต้องรีบไปหยิบกล่องปาไปที่กะบาลเพื่อนๆ ที่กำลังวิ่งหนีอย่างหัวซุกหัวซุน ถ้าปาไม่โดน จะมีคะแนนติดลบหนึ่งคะแนน ใครถึง 3 ก่อนก็จะถูกทำโทษ เพื่อนผมตั้งแต่สมัยเรียนอนุบาล มันเล่นกระต่ายขาเดียวเก่งชะมัด พอมันเป็นกระต่าย ฝ่ายวิ่งหนีจะกลัวการไล่ล่าของมันมาก เพราะมันปราดเปรียวว่องไว ผมว่ามันไม่เหมือนกระต่าย แต่มันเหมือนลิงมากกว่า

หมากหรั่งนกแก้ว

ยังหาซือได้อยู่นะคับ อร่อยดีแต่สากๆหน่อย ไม่ได้กินนาน กินแล้วคิดถึงน้องเลย เวลาแต่ก่อนแย่งกันกิน คิดถึงบรรยากาศเก่าๆอ่ะ หมากฝรั่งนกแก้วอร่อยสุดกะบ๋วยแผ่นสุดยอด หมากฝรั่งนกแก้ว มีหลายรสหลายสี คุณยังจำขนมเหล่านี้ได้ไหม? ขนมราคาถูกแต่สุขใจทุกครั้งที่ได้ซื้อมากินด้วยสีสันและรูปทรงที่ล่อตาล่อใจเหลือหลาย ใครจะรู้บ้างว่าแม้เวลาจะผ่านไปหลายสิบปีเมื่อเราโตขึ้นและอาจหลงลืมขนมกล่องเล็ก ๆ หันไปทานคุกกี้หรือเค้กซึ่งหาได้ง่ายกว่าแทนขนมอย่างหมากฝรั่งแมว มะนาวดอง ลูกอมผลไม้ ฯลฯ หน้าตาแบบไทย ๆ ยังคงเป็นที่ครองใจเด็ก ๆ ที่อาศัยอยู่ตามชานเมืองและต่างจังหวัด ทำให้กิจการของโรงงานผลิตขนมยังคงดำเนินต่อไปได้ หลายโรงงานยังคงใช้กรรมวิธีการผลิตแบบเดิมคือแรงงานคนแทนที่จะใช้เครื่องจักร ข้างในมีรูปลอกน้ำแถมด้วยนะ

สำหรับผมแล้วที่มี iPad ใช้กับชาวบ้านตอนนี้ก็จะเข้าปีกว่าแล้วที่ได้ใช้ iPad ในการทำงานและเพื่อความคุ้มค่าของมันเกิดจากการที่เรานำมันมาใช้ได้คุ้มค่ากับเงินที่เราเสียไป ผมเลยอยากจะมาบอกว่า จะใช้ iPad อย่างไรให้คุ้ม ผมเลยมีอะไรมาบอกว่าควรใช้ iPad อย่างไรให้คุ้มค่ากับเงินที่เสียไป

ใช้ iPad ให้คุ้มค่าที่สุด

โดยอย่างแรกก็คือคุณเลือกใช้ iPad แบบไหน รุ่นไหน ความจุเท่าไหร่ แล้วจะเอามาใช้อะไร นี่เป็นคำถามที่มีมากมายว่า จะเอา iPad มาใช้ทำอะไรให้คุ้มค่า

• ใช้เปิดดูเว็บไซด์ต่างๆทั่วทุกที่ เพราะพกพาสะดวก แบตเตอรี่สามารถใช้ได้นาน 10 ชั่วโมง
• เช็ค E-Mail ของตัวเองได้ทันท่วงที
• ดู Youtube คลิปต่างๆทั่วโลกง่ายๆ และอัปโหลดภาพและคลิปได้รวดเร็วทันใจ
• ไว้พิมพ์งาน หรือข้อความสำคัญ เก็บไว้หรือส่งเมลให้กับคนอื่นได้
• นำเสนองานได้ง่ายดาย ด้วยระบบสัมผัส
• สเก็ตงานคร่าวๆ,วาดรูปลงบนหน้าจอได้เลย(อันนี้ผมใช้บ่อยมาก)
• เก็บคลิปไว้ดูได้ เซฟเข้าเครื่องได้เลย
• เก็บเนื้อเพลง คอร์ด เอาไว้เล่น ใส่ไว้ในเครื่องในรูปแบบ file ต่างที่สามารถอ่านได้ เปิดเว็บหาเนื้อเพลง แล้วเซฟเข้าเครื่องได้เลย
• ทำภาพ Slide show ดูได้สวยงาม
• ตกแต่งรูปภาพที่ถ่ายมาให้สวยยิ่งขึ้นโดยไม่ต้องพึ่ง Photoshop
• อ่าน file PDF. ได้ชัดแจ๋ว
• ทำการ์ตูนช่องผ่านแอปที่มีให้โหลดสำหรับ iPad
• เล่นดนตรีใน iPad ด้วยแอปหลายๆตัวที่มีเล่นกับเครื่องดนตรี
• แต่งเพลงด้วย Garageband ที่ตอนนี้มีใน iPad แล้ว
• ฟังเพลง,ดูหนัง,เก็บข้อมูล
• ใช้ Social media ต่างๆได้ดี ยกเว้นเรื่อง Flash ที่เป้นข้อด้อยหลักของ iPad เลยก็ว่าได้
• เป็น E-Book ที่ดีอย่างหนึ่งเลยทีเดียว
• ระบบสัมผัสของ iPad ทำให้การใช้งานนั้นรวดเร็ว
• ตัดต่อเพลงได้,หรือจะ Mix sound ที่อัดมาได้ดีในระดับหนึ่ง
• อัดเสียง แต่งเสียง ใส่เอฟเฟค ได้ด้วย

ใช้ iPad วาดรูป

นี่แค่เพียงส่วนหนึ่งของผมที่ผมกล้าพูดได้เลยว่าผมใช้ iPad ได้คุ้มค่ากับที่ได้ซื้อมาใช้และคุ้มค่าต่อการลงทุนซื้อ iPad ของผมจริงๆครับ

มีหลายคนเคยถามผมว่าอยากเป็นนักออกแบบควรทำยังไง มีหลายอย่างที่อยากอธิบาย เพราะมันคงไม่ง่ายเหมือนการต่อคิวรอซื้อคริสปี้ครีมแน่นอน 555 แต่วันนี้เลยมาบอกว่า การจะเป็นนักออกแบบในยุคปัจจุบันนี้ควรปรับตัวอย่างไร และใช้อะไรบ้าง เรียนอะไรเพิ่มเติมบ้างถึงจะได้เป็นนักออกแบบสมใจ เพราะสมัยนี้วาดรูปไม่เก่งก็เป็นนักออกแบบได้ เพราะในสมัยก่อนนั้นคนจะเป็นนักออกแบบได้นั้นต้องเป็นคนที่วาดรูปเก่ง มีปากการ้อดติ้ง ถือกระดานวาดรูป สีน้ำ พู่กัน ไม้ฉาก ทีสไลด์ และอื่นๆอีกมากมายถึงจะเป็นนักออกแบบได้(เคยเป็นมาแล้วอิอิ)

พอมาสมัยนี้การทำงานในหลายกระบวนการถูกตัดทอนลงไปตั้งแต่เรามีเทคโนโลยีที่ทันสมัยมากขึ้น นักออกแบบที่หัวโบราณไม่เปิดรับบางครั้งจะตามโลกไม่ทัน บางอย่างดีก็ไม่เอามาทำ และเชื่อว่าแบบเดิมดีอยู่แล้วแต่สำหรับผมนั้นเมื่อเรานำมาใช้ และมาประยุกต์ให้เข้ากับสถานการณ์ไม่ใช้ฟุ่มเฟือยจนเกินไป และยังย่นระยะเวลาได้มาก บางครั้งก็ต้องเปิดใจรับมันบ้าง

ซึ่งในปัจจุบันมีโปรแกรมพื้นฐานที่นักออกแบบควรมีติดตัวเอาไว้ไม่ว่าจะทำงานออกแบบสาขาไหนก็ตาม การนำมาประดับความรู้ให้ทันโลกนั้นหากให้เวลากับสิ่งใหม่ๆ การทำงานของคุณก็จะพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ มีทั้งฝีมือและเครื่องมือ ผมยกตัวอย่างโปรแกรมที่จำเป็นต้องรู้ในสาขานักออกแบบมีอะไรบ้าง ก็มีดังนี้

10 โปรแกรมที่นักออกแบบควรรู้ไว้ได้แก่

1. Photoshop ตัด แต่งภาพ งานออกแบบของเราเอง แปลงรูปภาพ ย่อขยายรูปงานของเรา
2. illustrator เหมาะกับคนที่วาดรูปไม่เก่ง เพราะการสร้างเส้นของรูปด้วยเม้าเราสามารถแก้ไขได้อย่างใจสั่งตามใจชอบ
3. Sketchup โปรแกรมฟรีที่ Google ปล่อยออกมาให้ใช้ฟรีๆ และ Componant มากมายมีให้เลือกเหมาะแก่การสร้างงานสามมิติที่ไม่ซับซ้อน และการใช้งานง่ายกว่าโปรแกรมอื่นอีกด้วย
4. Flash โปรแกรมทำภาพเคลื่อนไหว ในแบบสองมิติ เพื่อความสวยงามในการนำเสนองานออกแบบของเรา โปรแกรมนี้ก็ดีไม่น้อยเลย
5. Ulead studio โปรแกรมตัดต่อที่ง่ายที่สุดสำหรับคนมือใหม่ รูปร้่างของโปรแกรมนั้นไม่ยาก สามารถเข้าใจง่าย การเรียนรู้ไม่นานแน่นอน
6. iMovie โปรแกรมหลักที่มีอยู่ใน Macbook เป็นโปรแกรมสำเร็จรูปที่ใช้ตัดต่อคลิป ใส่เพลง ทำPresentation และงานเกี่ยวกับการนำเสนองาน
7. iPhoto การบริหารระบบรูปภาพที่เราหากจัดหมวดหมู่ของงานที่เราออกแบบได้ดี การนำเสนอก็ไม่ติกขัดแน่นอน
8. After Effect โปรแกรมสนุกอีกโปรแกรมหนึ่งที่สามารถตัดต่อ ใส่ Effect ในคลิปวีดิโอของเราให้มีสีสันมากขึ้นเพิ่มความน่าสนใจ
9. 3D Max โปรแกรมทำงานสามมิติที่คนนิยมใช้มากที่สุดทั่วโลก หามาเรียนติดตัวไว้จะดีมากๆครับ ในเรื่องของการมองมิติของงานได้อย่างเข้าใจ
10. Garageband โปรแกรมทำเพลงแบบง่ายๆใน Macbook ที่ไม่ยากอย่างที่คิดและสามารถสร้างเพลงบรรเลงใส่ในงานนำเสนอของเราได้

ถึงเวลาที่จะทำโลโก้ของตัวเองในนามของ iNa3

iNa3 ทำไมต้องชื่อนี้

มันมาจากชื่อใน Twitter ที่ผมใช้คือ @iNattt แล้ววันนึงเกิดอยากออกมาทำสินค้าแบรนด์เครื่องดนตรีในหมวดของ Percussion คือ Cajondrum สัญชาติไทยที่จะออกขายต่างชาติ และเรื่องของคุณภาพไม่ต้องห่วงเพราะการเ่นมันบ่อยๆ ใช้ศิลปะกับความเข้าใจด้านดนตรี ทำให้เครื่องดนตรีชิ้นนี้เป็นทั้งเครื่องดนตรีและงานศิลปะในแบบของผมเอง

ในเรื่องของ  T 3 ตัวนั้นผมมองว่าเป็นจำนวนที่สวยกำลังดี iNa 3 จึงเป็นชื่อของผมในทวิตเตอร์เอามาตัดทอนให้เหลือเพียงคำว่า ไอ น่า ทรี (iNa3) นี่ก็คงเป็นที่มาง่ายของชื่อแบรนด์นี้ ที่ผมกำลังสร้างฝันของตัวเอง

และสโลแกนของแบรนด์ผมคือ “design+music=cajondrum”

ความหมายอยู่ในสามคำนี้ที่พอจะกล่าวถึงแนวทางการทำงานของผมภายใต้ชื่อแบรนด์ iNa3 ในตอนนี้นอกจากเป็นโลโก้ของเครื่องดนตรีแล้วผมยังเอาโลโก้ของผมไปผูกกับแบรนด์จิวเวลรี่ของผมในอนาคต เพราะชีวิตของผมคือ การออกแบบบวกกับเสียงดนตรีเท่ากับเครื่องดนตรีที่เรียกว่า คาฮองนั่นเอง

วิถีและแนวทางในอนาคตของการทำแบรนด์สินค้าของตัวเอง

การนำเครื่องดนตรีซักชิ้นมาบวกกับงานออกแบบศิลปะนั้นหาได้ไม่ค่อยง่ายนัก การมอง การฟัง ประสาทการรับรู้นั้นต่างกัน การสัมผัสที่ร่างกายเรารับรู้นั้นมีคุณค่าทางใจมาก ได้เห็นรูปทรงอันสวยงามพร้อมกับเครื่องดนตรีที่ให้จังหวะอย่าง คาฮอง โดนใจ และประทับใจผมมาก เพราะการจะทำอะไรที่เกี่ยวกับเครื่องดนตรีและการออกแบบมารวมกันนั้นไม่ง่ายเลย แต่ผมอยากทำเพราะรักจริงๆ ด้วยรายละเอียด และแนวความคิดในการทำนี้ไม่ค่อยได้มีคนทำซักเท่าไหร่ที่จะเล่นดนตรีและจะทำเล่นเอง ใช้เอง และต่อยอดในเรื่องของงานในรูปแบบของธุรกิจเข้ามาเรื่อยๆ

มันคงเป็นการใหญ่ที่ผมที่คิดจะทำกิจการและ แบรนด์เป็นของตัวเองซะที เพราะคำว่าการทำแบบนี้ยังใหม่สำหรับผม แต่ประสบการณ์ที่เคยได้ทำงานมาให้กับหลายแบรนด์ ก็เลยถึงเวลาที่ผมต้องทำงานเป็นของตัวเองซะที ว่าแล้วการเริ่มต้นของผมมันก็ไม่ง่ายซะด้วยสิ แต่อย่างว่าน่ะครับ ถ้าไม่ออกจากกรง เราจะรู้ได้ยังไงว่าโลกภายนอกเป็นยังไง คราวนี้ผมคิดงานทำเครื่องประดับและเครื่องดนตรีโดยมีตราสินค้าเป็นของตัวเอง เป็นเรื่องท้าทายมาก และการทำในเมืองไทยมันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้

My Logo iNa3

การเปลี่ยนสถานที่ทำงานที่กว้างและใหญ่มากขึ้น เป็นการสร้างแรงบันดาลใจที่จะสร้างผลงานของตัวเองในบรรยากาศที่สงบ และคิดว่าน่าจะทำให้เรามีไอเดียอะไรใหม่ๆได้ เพราะการทำงานยุคใหม่ ขอแค่มี Wifi ก็สามารถทำงานได้แล้ว ซึ่งเป็นข้อได้เปรียบของคนในยุคนี้ที่ทำงานที่บ้านโดยไม่ต้องพึ่งออฟฟิตแม้แต่น้อย

Cajondrum and iHearband

มันเริ่มจาการแหกกรอบจากออฟฟิตที่เป็นตัวขังความเป็นตัวเองในออฟฟิต ที่เราทำงานแบบไร้อิสระ แต่ผมเองก็ออกมาได้และมีงานที่ต้องเป็นของตัวเองหลายอย่าง จนมาวันนี้การเดินทางกำลังจะเริ่มต้นจาการที่ผมได้ฟังดนตรีไทยแล้วรู้สึกว่า ระนาดก็มีดีไม่แพ้เครื่องดนตรีใดๆในโลก แต่ผมก็เป็นทั้งนักร้องและเล่นดนตรี โดยงานนี้ผมเล่นเจ้ากลองชนิดหนึ่งที่มีชื่อว่า คาฮอง (Cajon Drum)

ผมเล่นกับดนรีชิ้นนี้มาหลายปีแล้วค้นพบว่าตัวเองอยากนำของดีๆจากเมืองไทย และดนตรีสมัยใหม่อย่างกาฮองมารวมกัน เพราะว่ากันว่าไม้ทำระนาดนั้นมีเสียงที่ดี มีน้ำหนักกำลังดีและเหมาะกับการเอามทำเครื่องดนตรี ผมเลยพุ่งจุดไปที่เครื่องดนตรีอย่างกาฮอง เพราะด้วยความง่ายและการออกแบบที่สามารถทำให้ร่วมสมัย มีความลับหลายอย่างที่ต่อยอดเป็นผลิตภัณท์ที่มาจากคนไทยแบบร่วมสมัย ผมว่าแบรนด์เมืองนอกเริ่มมีการออกแบบที่ซ้ำไปซ้ำมา การเปลี่ยนแปลงในจุดนี้ ผมเลยอยากเห็นการเปลี่ยนแปลงในวงการเครื่องดนตรีีที่ได้รับความนิยมมาก จนเรียกได้ว่าทั่วโลก และผมคิดว่าแนวทางการกระจาย และจุดการโปรโมทสินค้าต้องเป็นในรูปแบบของ Social media music intrument

My Studio Cajondrum

อันสวยงาม และเสียงที่ออกมาดีเป็นข้อสำคัญของงานออกแบบเครื่องดนตรีเลยก็ว่าได้

เพราะยังมีหลายท่านที่มีไอเดียเจ๋งๆหลายท่านที่น่าเอามาใช้ แต่ไม่ได้ทำเพราะคำว่าภาระต่างๆในชีวิตที่บีบบังคับตัวเองให้ต้องอยู่ในฐานะ มนุษย์เงินเดือนช่างน่าเบื่อมากๆ การทำอะไรที่เป้นตัวเองย่อมเป็นสิ่งที่ดีที่สุด การทำอะไรด้วยใจมักจะมีพลังมากที่สุด เพราะการบังคับใจให้ทำโดยไม่ได้ชอบ นั้นเรียกว่าความทุกข์ในชีวิตอย่างหนึ่ง มีรุ่นพี่หลายๆท่านเคยมาบ่นให้ฟังว่า ทำไมตอนหนุ่มๆกูมีโอกาส ทำไมไม่ทำวะ

นี่คือสิ่งที่ผมได้ยินแล้วขนลุก เพราะว่ามาคิดได้ในตอนที่สายไป เวลาไม่เคยคอยใคร มันเดินไปเรื่อยๆ และถ้าคิดว่าเวลาในชีวิตอุทิศให้กับเงินเดือนในออฟฟิตมากเกินไป เราเองจะเสียโอกาสดีๆในชีวิตหลายอย่างเลยทีเดียว

……………………………

การทำผิวของไม้ที่ทำคาฮอง

การทำสีพื้นผิวที่เป็นไม้เป็นอะไรที่น่าสนใจมากๆครับ สืบเนื่องมาจากการเสือกของผมเองที่ชอบดูกระบวนการทำสีไม้จากช่างเฟอร์นิเจอร์พบว่า ช่างสีนั้นเค้ามีความละเอียดรอบคอบจริงสวดยวดเลยเพี้ย ยิ่งผมต้องมาทำกลองคาฮองที่ต้องมีการบวนการทำสีมาเกี่ยวข้องเพื่อให้เกิดความสวยงามในแบบฉบับของตัวเอง วันนี้จึงมีอะไรเกี่ยวกับการทำสีผิวไม้มาฝากกัน เผื่อว่าท่านใดเอามาใช้ในยามฉุกเฉินกัน
ในการทำสีไม้นั้นสีที่ทำง่ายก็ว่าง่ายยากก็ยากแล้วแต่สีที่เราต้องการแม้ในหลายๆครั้งการทำสีก็มีจุดที่ยากและทำให้การทำนั้นยากมากในเรื่องของกระบวนการผลิต ขอมาแบ่งปันเรื่องนี้

เทคนิคการทำสีมีหลายแบบ

ถามว่าสีในทำยากที่สุดคำตอบคือสีขาวเพราะความที่เป็นสีในเฉดที่สว่างที่สุดในรายของการทำสีไม้ให้ขาวนั้นไม่ง่ายเลยเพราะจะมีเรื่องของยางไม้ที่มักจะทำให้เกิดคราบเหลือบผิวไม้ที่ทำให้ไม่สวยและไม่ขาวอย่างที่ตั้งใจจนเกิดกลายเป็นสีครีมไปในทันตา ดังนั้นการทำสีขาวในเนื้อไม้จึงยากมากที่สุด

เป็นการทำงานศิลปะอย่างหนึ่ง คาฮอง

ส่วนสีที่ทำง่ายที่สุดคือ สีดำ เพราะด้วยเป็นโทนที่มืดเพียงแค่ผิวเรียบก็สามารถทำสีได้ง่ายกว่าทุกสีในทุกเฉด เพราะสีดำก็เป็นในหนึ่งของแม่สีหลักที่เราทำงานกัน อีกทั้งการทาซำ้ก็ไม่ต้องมากเพียง2ครั้งพื้นผิวไม้ที่ทาก็ไม่มีปัญหาเรื่องยางไม้มารบกวนอีกแล้ว เพราะความเข้มของสีดำนั่นเองที่ทำให้สีดำนั้นทำง่ายในพื้นผิวของไม้
สีสว่างๆจึงต้องมีการรองพื้นด้วยชแลคหนาๆก่อนทุกครั้งก่อนลงสีจริง ซึ่งจะทำให้เรื่องของยางไม้ไม่มาให้กวนใจอีกต่อไป
ส่วนสีกระป๋องตามร้านขายวัสดุก่อสร้างทั่วไปมีหลายยี่ห้อ แต่การจะเลือกให้เหมาะกับงานพื้นผิวไม้นั้นต้องใช้สีสเปรชนิดที่พ่นกับรถยนต์จะดีกว่า ความละเอียดของเม็ดสีมีมากกว่าสีกระป๋องตามร้านวัสดุก่อสร้างจึงไม่เหมาะกับการมาพ่นกับผิวไม้ แต่ก็อย่าลืมรองพื้นด้วยชแลคก่อนลงสีจริงและการทำงานเพื่อไม่ให้สีซึมเข้าเนื้อไม้ทั้งหมด
ในเรื่องของกระดาษทรายสำหรับไม้นั้น การขัดผิวแบบเรียงเบอร์จนเงางามนั้นทำไม่ยากเลยหากเรียงลำดับของการขัดจากหยาบไปละเอียด ในขั้นตอนแรกขัดหยาบกับผิวไม้ควรเริ่มที่ เบอร์100 ขัดแห้งจนถึงเบอร์600 แล้วมารองพื้นด้วยชแลคแล้วรอให้แห้ง นำมาขัดกับกระดาษทรายน้ำ เบอร์800-1000-1200 น้ำนั้นต้องเป็นน้ำที่สะอาดหากเป็นน้ำที่สกปรกย่ามไม่ดีต่อกระบวนการนี้ทำให้พื้นผิวเรียบไม่เท่ากัน แล้วเช็ดให้สะอาดรอให้แห้งลงชแลค และแลคเกอร์ซ้ำ รอให้แห้งแล้วขัดน้ำด้วยกระดาษทรายเบอร์1200อีกสองรอบ ผิวไม้จะเงางามแน่นอนครับ

การทำงานด้านออกแบบการนำสีที่มีความนิยมในปีนี้เป็นยังไงบ้างมีอะไรเปลี่ยนแปลง ในบล้อคนี้จึงยกเรื่องของความนิยมด้านสีสันที่นิยมในปีนี้ว่าเป็นสีอะไร ในยุคของความที่ความทันสมัยมันเริ่มตัน และออกไปในแนวทางที่เริ่มแข็ง ไร้ความอ่อนโยน ความหมายในลายๆอย่างถูกตัดทอนจนไม่หลงเหลือความสำคัญเท่าที่ควร ซึ่งคนเริ่มนำประเด็นนี้อกมาใช้อีกครั้งนึงในเรื่องของสีที่ดูสมัยนิยมในเฉดที่ไม่แรงจนเกินไป ความมีเรื่องราวของสีที่ออกไปทางหม่นนิดๆ ก่อให้เกิดความสวยงามในแบบฉบับของอดีตอันสวยงามที่หวนกลับมาอีกครั้งนึงในยุค 80 เอากลับมาใช้ ทั้งรูปทรงเอามาผสานกับแนวคิดยุคใม่ที่ไม่ซ้ำใครและได้ตีความหมายใหม่ให้กับสิ่งเก่าๆที่ผ่านมา ให้กลับมามีค่าอีกคร้งหนึ่ง

ในโทนสีเบรคจึงได้รับความนิยมมากในตอนนี้

เฉดโทนแบบขนมหวานกำลังมาแรง

ความสวยงามในเรื่องของยุคเด็กๆกำลังมา นำมาใช้ได้เลย

ในเฉดของความหวานในตัวของสีและรูปทรงสวยๆแบบคลาสสิค

เอาความสวยของรูปทรงและสีที่เรียบง่ายเป็นสิ่งที่ตลาดต้องการ

หลายคนถามผมเยอะมาก ว่าไม่ได้เรียนศิลปะมา แต่อยากออกแบบเป็นบ้างอะไรบ้าง ซึ่งการจะทำให้เป็นนักออกแบบได้นั้นไม่จำเป็นต้องวาดรูปเก่งหรอกครับ ขอเพียงแค่คุณๆท่านๆ สื่อสารกับคนที่ทำงานร่วมกันกับคุณในฝ่ายผลิตแบบถูกต้องตามหลักของการออกแบบก็เป็นนักออกแบบได้แล้วไม่ยากเลย ระบบการคิดจึงเป็นส่วนสำคัญในการออกแบบสิ่งใดก็ตามที่เรียกว่าใหม่ ไม่เหมือนใคร ชาวต่างชาติหลายๆคนที่เป็นนักออกแบบเค้ายังวาดรูปไม่เป็นเลย แต่เค้าสามารถรวบรวมการบวนการคิดของเค้าได้เป็นลำดับ และแบบแผนที่ดี งานจึงออกมาดี

การหาแรงบันดาลใจในการออกแบบนั้นไม่ยากเลย เพราะมันอยู่รอบๆตัวของเราๆท่านๆนี่แหละ พยายามมองให้เกิดการคิดต่อ ว่ามันจะเป็นยังไงต่อไปในเมื่อถ้าเราพัฒนามันขึ้นมาจะเป็นยังไงบ้าง กับสิ่งที่มีอยู่ ทำให้เกิดสิ่งใหม่ที่เราต้องการ

เอาสิ่งที่มีอยู่มาบวกกับความคิดในหัวที่เราชอบ

เพราะระบบการคิดของแต่ละคนแตกต่างกัน ผลของแต่ละคนจึงออกมาไม่เหมือนกัน แต่หากมองดีๆแล้ว ลองหาสิ่งรอบๆตัวเอามาบวกกัน ให้เกิดรอยยิ้มเล็กของเรา ว่าถ้ามันเป็นจริงได้น่าจะดีเนอะอิอิ

หาสิ่งรอบตัวเอามาปรับใช้

หลังจากเราดูกันมาแล้วนะครับว่ากลองอย่างคาฮองเราจะพัฒนาและทำให้เครื่องดนตรีชนิดนี้ให้มีความแปลกใหม่ และสวยงามได้อย่างไร ผมเลยลองเอาเทรนของการออกแบบในปัจจุบันากที่ต่างๆมาใช้ เพราะการคิดอะไรใหม่ๆที่ตัวเราชอบเอามาพัฒนาอาชีพในปัจจุบันของตัวเองได้อย่างไร การออกแบบในปัจจุบันนั้นเมื่อเราจับทางของวัตถุดิบเราได้แล้ว ขั้นตอนต่อไปก็เอามาคิดค้นและหาความแปลกใหม่ของการออกแบบต่างๆทั้ง รูปทรง สีสัน พื้นผิว เสียงที่ออกมา ไม่มีอันตรายต่อผู้เล่น ทนทานแข็งแรง เพราะหลักการณ์มันไม่ต่างกับการออกแบบในสาขาอื่นเลย จึงเข้ากับการออกแบบได้ทุกแขนง

ผมยกตัวอย่างว่าดังภาพมันมาจากกลองชุดที่ราคาแพง ขนาดใหญ่ เอามาบวกกับสตูลที่นั่งแบบง่ายๆให้ทั้งสองรวมร่างกัน จนเป็นคาฮองในปัจจุบัน เรียกได้ว่ามันสามารถแทนกลองชุดได้ถึง 60 % แม้จะไม่ร้อย แต่ก็สร้างความสุขให้กับงานนั้นๆได้ไม่มากก็น้อย