iNattt

ผมเบื่อละครไทยมากๆครับไม่รู้ว่าทำไม ต้องเจอละครเรื่องเดิมๆเอามาทำใหม่เป็นเกือบสิบรอบ เรียกได้ว่าไม่มีอะไรสร้างวรรค์กันแล้วหรือไงครับจึงทำออกมาได้บ่อยมากจนรุ่นพ่อรุ่นแม่รุ่นลูกจนรุ่นหลานได้ดูกัน

เริ่มจากช่วงปลายๆของเทิอม 2 ของผมตอนเรียนออกแบบที่อาชีวะเชียงใหม่นั้น เป็นช่วงที่นักศึกษาทุกคนต้องหาที่ฝึกงานคนละ 1 ที่ เป็นระยะเวลา3 เดือน ซึ่งเพื่อนๆในห้องทุกคนต้องหาที่ฝึกงาน

ผมเชื่อว่าอีกหนึ่งอาชีพอย่างนักดนตรีเป็นอาชีพหนึ่งที่ได้รับผลกระทบมากในช่วงน้ำท่วมครั้งนี้พอๆกับสาขาอาชีพอื่นๆ ยิ่งโดยเฉพาะในช่วงปลายปีที่มีงานเข้ามามากเกือบทุกวัน

แล้วในเมื่อคุณภาพของการผลิต และการออกแบบที่แปลกใหม่ ส่วนใหญ่นั้นการตลาดของเครื่องดนตรีนี้นอกจากเสียงดีแล้วยังต้องมีการออกแบบที่สวยงามอีกด้วย

ในฐานะการเล่นและทำเครื่องดนตรีชนิดนี้ ผมค้นพบว่าการนำมาประยุกต์เล่นนั้นมีอะไรมาใหม่ๆให้พัฒนาซึ่งตอนนี้การนำคาฮองประประยุกต์เล่นกับเครื่องดนตรีได้ทุกประเภท

หลายๆคำที่เอ่ยขึ้นตรงหัวข้อเป็นที่บอกกันอยู่แล้วว่าเครื่องดนตรีชิ้นนี้มีชื่อเรียกหลายชื่อซะเหลือเกินตามท้องถิ่นแต่ละประเทศเรียกไม่เหมือนกัน แต่ช่างมันเถอะครับ

สดๆร้อนๆกับการแถลงข่าวของตำรวจว่ามีนโยบายจะทำให้จ่าเฉยเราทำอะไรได้มากขึ้น ไม่ให้อยู่เฉยๆแล้ว โดยที่เพิ่มกล้องกับเครื่องจับความเร็วรถ แหมมันอัจฉริยะจริงๆพี่น้อง

พอประกอบเสร็จทางบ้านผมถึงกับงงและเข้าใจว่าผมไปซื้อมาใหม่ แต่….อิอิ ผมจับมันมาใช้เปลี่ยนโฉมใหม้ให้สวยกว่าเดิม ในที่สุดผมก็ได้ตู้แอมป์สวยๆ Style Vintage

ซึ่งที่เอามาเล่าให้ฟังได้เพราะทั้งประสบการณ์จริงและการเล่าจากประสบการณ์จริงจากรุ่นพี่ และของผมเองที่ผ่านมาว่าเป็นยังไงบ้าง อย่างน้อยสิ่งที่จะเล่าต่อไปนี้

หัวข้อก็บอกแล้วว่าเป็นเหตุการณ์ระทึกที่ทุกคนต้องเจอซักครั้งหรือมากกว่านั้นในชีวิตประจำวัน เพราะทั้ง 10 เหตุการณ์เรียกได้ว่าทรมานมาก เป็นนาทีระทึกของทุกคน

ต้องย้ำนะครับว่าผมเองเรียนศิลปะ หรือว่า Artist ศิลปิน การออกแบบซึ่งผมอยากเล่าให้ฟังว่ามันทรมานแค่ไหนเมื่อวิชาที่ไม่อยากเรียนเลย เพราะค้นพบมาทั้งชีวิตแล้วครับว่า

ดูจากหัวข้อแล้วคงจะทราบดีแล้วใช่มั้ยครับว่าบล้อคนี้เราจะมาพูดถึงการเพิ่มมูลค่าสินค้าด้วยศิลปะ มีหลายอย่างที่เราควรดูและเปลี่ยนทัศนคติเรื่องการตลาดแบบที่ต้องขายทีละมากๆ

พอฝีมือการตีคาฮองเริ่มดีขึ้น การพัฒนาขั้นต่อไปเป็นการเพิ่มองค์ประกอบของเสียงขณะเล่น ผมจึงเรียกมันว่า อุปกรณ์เสริมเมื่อเล่นคาฮองกลองนั่งตีตัวนี้ ทำให้เกิดความหลากหลาย

คาฮองนั้นมีหลักฐานของประวัติความเป็นมาตั้งแต่ช่วงกลางศตวรรษที่19 และตอนนี้คาฮอง Cajon จะถูกพิจารณาให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมแห่งชาติของเปรู

หลายๆท่านคงเข้าใจความหมายด้านบนมากน้อยแค่ไหนนั้น มาเริ่มอ่านกันดีกว่าว่าสิ่งที่เราต้องทำงานที่เราไม่รักนั้นมันมีความทุกข์ยังไง แล้วทำไมเมื่อไม่ชอบ เบื่องานนั้น

ใครบอกว่าคาฮองนั้นเล่นยาก ขอบอกว่าไม่จริงครับ ลองคิดถึงตอนที่คุณฮัมเพลงแล้วเอาฝ่ามือตีลงบนโต๊ะหรือตรงไหนก็ตามที่สามารถทำให้เราได้ยินจังหวะเพลง

นับแต่ตั้งร้านมานั้นมีผู้คนมากมายทั้งที่เล่นดนตรีและไม่ได้เล่นดนตรีมักจะถามผมเสมอว่า “พี่ทำตู้ลำโพงหรือ…….” เอิ่ม….จะตอบไปก็งงเหมือนกันในช่วงแรก

มีวิธีและเกร็ดความรู้ในการดูแลคาฮองมาฝากกัน แม้รูปร่างรูปทรงที่ง่ายๆนั้น เราก็ต้องดูแลเหมือนกันนะครับ การดูแลคาฮองมีวิธีการอะไรบ้าง มาดูกันครับ